Konwersja na judaizm - Polski Serwis Naukowy

Konwersja na judaizm (hebr. gijur) – proces przejścia na judaizm i przyjęcia człowieka do narodu żydowskiego. Możliwa jest ona we wszystkich nurtach judaizmu dla wszystkich ludzi, niezależnie od pochodzenia i rasy, dlatego za Żydów uważa się także konwertytów i potomków dawnych konwertytów rasy czarnej, żółtej oraz także Indian. Konwersja na judaizm jest czymś w rodzaju naturalizacji. Bejt din wystawia jako dowód certyfikat konwersji (Sztar geirut); jest to pojedyncza kartka, na której trzej Żydzi, będący członkami synagogi, oświadczają podpisami z datą, że dana osoba przeszła proces konwersji i jest członkiem narodu żydowskiego. Różne odłamy judaizmu mają różne zasady konwersji. I konwersje te nie są wzajemnie uznawane. Osoba, która przyjmuje judaizm, jest według Talmudu, najwyższego autorytetu judaizmu rabinicznego, takim samym Żydem jak osoba urodzona jako Żyd, chociaż często błędnie uważa się, że taka osoba nie jest Żydem, tylko przyjęła judaizm. Konwertyta może zostać rabinem, czytać publicznie w synagodze, sprawować wysokie funkcje w synagodze. Konwertyci na judaizm ortodoksyjny, konserwatywny i reformowany objęci są prawem imigracji do Izraela (Alija). Obecnie większość konwertytów to osoby, które chcą powrócić do żydowskich korzeni, a nie mają matki-Żydówki, oraz osoby, które chcą poślubić Żyda i dokonują konwersji z uwagi na niechęć rabinów wobec małżeństw mieszanych. Szczególnie jednak w USA jest wiele osób, które judaizm wybrały z przyczyn ideowych, mimo braku żydowskich przodków. Przyjmuje się, że nie-Żyd sam powinien zgłosić taką chęć do rabina. W czasach rzymskich Żydzi często prowadzili aktywne akcje nawracania na judaizm. W czasach chrześcijańskich z uwagi na strach przed karami zaprzestali tej praktyki.

Reinkarnacja (również: metempsychoza, transmigracja) - to pogląd, wg którego dusza po śmierci może wcielić się w nowy byt fizyczny. Np. dusza jednego człowieka może przejść w ciało nowo narodzonego dziecka lub nawet zwierzęcia czy rośliny. Samo słowo reinkarnacja jest zestawieniem dwóch członów: inkarnacja (wcielenie) i przedrostka re (oznaczającego powtórzenie czegoś). Dosłownie więc reinkarnacja oznacza powtórne wcielenie.
Aszkenazyjczycy (hebr. אַשְׁכְּנָזִים, Żydzi aszkenazyjscy – od biblijnego syna Gomera – Aszkenaza, którego potomków utożsamiono w średniowieczu z mieszkańcami Niemiec) – określenie ludności żydowskiej zamieszkującej Europę środkową, wschodnią i częściowo zachodnią, a od XVII wieku również Amerykę.

Wymagania poszczególnych nurtów

Judaizm ultraortodoksyjny

Judaizm ultraortodoksyjny wymaga spełnienia wszystkich halachicznych warunków konwersji. Za talmudyczną podstawę uważa się brit mila (rytualne obrzezanie), zanurzenie w mykwie, egzamin przed bejt dinem. Konwersje na tę odmianę judaizmu należą do rzadkości. Konwersja może zostać także cofnięta, jeśli z czasem konwertyta przestanie przestrzegać przepisów Halachy.

Chazarowie, Kozarowie (turecki: Xazarlar) – lud koczowniczy pochodzenia tureckiego, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z VI wieku n.e. Tereny zajmowane przez Chazarów rozciągały się między północnym Kaukazem, Krymem, Morzem Kaspijskim a rzeką Jaik i Samarą. Trudnili się głównie pasterstwem, a bogacili na łupieskich wyprawach.
Brit mila (hebr. ברית־מילה, dosł. słowo przymierza) - to hebrajskie okreslenie rytuału obrzezania czyli włączenia osoby płci męskiej do religijnej społeczności żydowskiej. Jest dokonywany przez mohela. W przypadku dzieci z rodzin żydowskich ma miejsce ósmego dnia po narodzeniu w synagodze. Dziecko kładzie się na specjalnym fotelu obrzezań po czym mohel usuwa napletek. Z reguły w ceremonii biora udział zaproszeni goście (krewni, przyjaciele itp.). W przypadku konwertytów bądź osób które nie przeszły obrzezania w dzieciństwie obrzęd ogranicza się do symbolicznego przekłucia napletka. Podobnie postępuje sie w przypadku chłopców obrzezanych z przyczyn medycznych bądź gdy obrzezanie zostało dokonane z naruszeniem przepisów rytualnych.

Judaizm ortodoksyjny

Konwersja ta umożliwia oficjalne uznanie kogoś za Żyda przez Izrael. Z reguły proces konwersji trwa wiele lat i często może kończyć się nawet dopiero po kilku oblanych egzaminach przed bejt dinem. W Polsce takie konwersje przeprowadza Związek Gmin Wyznaniowych Żydowskich w RP oraz Chabad-Lubavitch. Kiedyś istniał zwyczaj trzykrotnego odprawiania potencjalnego konwertyty. Obecnie rabini raczej po prostu rozmawiają na temat pobudek do konwersji. Konwersja trwa zwykle krócej, jeśli kandydat ma żydowskich przodków wśród dziadków lub ojciec jest Żydem. Konwersja może zostać także cofnięta, jeśli z czasem konwertyta przestanie przestrzegać przepisów Halachy. Dotyczy to na przykład pracy w szabat, poślubienia nie-Żyda, posiadania niekoszernych potraw w domu. W przypadku innych odmian judaizmu przepisy te nie są tak surowe.

Marilyn Monroe ("MM"), wł. Norma Jeane Mortenson, Norma Jeane Baker (ur. 1 czerwca 1926 w Los Angeles, zm. 4/5 sierpnia 1962 tamże) − amerykańska modelka i aktorka filmowa, legenda światowego kina lat 50. i 60. XX w., uznawana za ikonę seksu (seksbomba).
Dawid (hebr. דָּוִד - Dāwiḏ; arab. داود - Dāʾūd) (ur. ok. 1040 p.n.e. – zm. ok. 970 p.n.e.) – postać biblijna, król Izraela od ok. 1010 p.n.e., poeta. Najmłodszy syn Jessego z Betlejem, ojciec Salomona. Ojciec rodu Dawidytów.

Judaizm konserwatywny

Judaizm konserwatywny uważa się za bardzo nowoczesną ortodoksję. Konwersja wymaga zawsze obrzezania, zanurzenia w mykwie i egzaminu przed bejt dinem.

Judaizm reformowany

Konwersje reformowane są uznawane w większości przypadków przez rabinów reformowanych i konserwatywnych, nie są zaś uznawane przez rabinów ortodoksyjnych. Konieczność obrzezania w judaizmie reformowanym zależy to od rabina. Większość reformowanych rabinów w USA nie wymaga obrzezania, podczas gdy w Europie większość wymaga tego. Także naczelny reformowany rabin Polski Burt Schuman przeprowadza tylko konwersje obrzezanych mężczyzn, niezależnie od wieku. Wyjątek od tej reguły stanowią jedynie przeciwwskazania medyczne, jak hemofilia. Ruch ten ma najbardziej zróżnicowane wewnętrzne podejście do konwersji. Niektórzy rabini wystawiają certyfikaty konwersji osobom, które przez pewien czas uczęszczały do synagogi i po pewnym czasie wyraziły chęć zostania Żydem, inni wymagają zanurzenia w mykwie, obrzezania i egzaminu przed bejt dinem. Ponieważ judaizm reformowany nie uważa Halachy za wiążącą, konwersja może zostać cofnięta tylko w wypadku, gdy osoba przejdzie na inną religię lub stanie się antysemitą. W Polsce takie konwersje przeprowadza w Krakowie (Beit Kraków) Beit Kraków, a w Warszawie Beit Polska (Beit Warszawa) , Konwersja na judaizm. Od 1994 roku dzięki staraniom izraelskiej lewicy konwersja ta daje prawo do obywatelstwa Izraela, chociaż w dowodzie taka osoba nie będzie miała narodowości żydowskiej, dopóki nie przejdzie konwersji ortodoksyjnej. Problem ten jednak dotyczy także imigrantów z ZSRR, którzy nie mają ortodoksyjnej żydowskiej matki.

Judaizm przed jego reformą był jeden: tradycyjny. Powstanie w ówczesnej Polsce ruchu chasydzkiego (ok. 1750 r.) i w Niemczech w 1810 roku zasad reformowania judaizmu w okresie Oświecenia żydowskiego (Haskali) poprzez dalsze urealnienie stosowania 613 micwot, gdy nie istniała już Druga Świątynia doprowadziło do różnego zakresu reformowania judaizmu. Daleko idącą reformą stał się judaizm reformwany, mniej radykalną reformą jest judaizm konserwatywny. Judaizm konserwatywny (masorati) utworzył rabin reformowany Zachariasz Frenkel w 1845 roku. Jest to ruch pośredni między judaizmem ortodoksyjnym i reformowanym, opowiadający się za utrzymaniem języka hebrajskiego w liturgii, zachowaniem szabatu i przepisów koszerności. Kieruje się prawem żydowskim Halacha i ma otwarte i pluralistyczne podejście do współczesnej nauki, życia żydowskiego, ideałów demokratycznych. Rytuałów konwersji dokonywanych przez rabinów konserwatywnych nie uznają rabini ortodoksyjni (choć uznają je reformowani), tak samo jak w chrześcijaństwie przejście z ewangelicyzmu na katolicyzm, czy na prawosławie lub odwrotnie wymaga konwersji. W USA Zjednoczona Synagoga Ameryki należąca do nurtu konserwatywnego jest najliczniejsza pod względem liczby synagog (na 5,6 mln Żydów amerykańskich 1,3 mln należy do judaizmu konserwatywnego, dalsze 1,3 mln do judaizmu reformowanego, 0,6 mln do judaizmu ortodoksyjnego, a 0,3 mln do judaizmu rekonstrukcjonistycznego. Poza USA i Wielką Brytanią nurt ten jest bardzo nieliczny. Historia polskiego judaizmu konserwatywnego jest krótka: trwała kilka lat: od 1999 do 2004 roku we Wrocławiu i dotąd nie odbudowała się. Obecnie trwają intensywne prace w Polsce nad utworzeniem w ramach judaizmu konserwatywnego wspólnot w kilku centrach religijnych. W wielu krajach judaizm konserwatywny ma bliższe kontakty religijne z denominacją reformowaną niż z ortodoksyjną.
Judaizm humanistyczny - to nurt judaizmu, który podkreśla znaczenie kultury i historii Żydów jako najważniejszej części żydowskiej tożsamości, a nie wiary w Boga. Założycielem amerykańskiej odmiany tego ruchu był Sherwin Wine, były reformowany rabin. W krajach łacińskich częściej bywa określany jako judaizm laicki. Czasem używa się także nazwy judaizm świecki lub judaizm kulturowy. Często błędnie utożsamia się słowo judaizm jedynie z religią żydowską, podczas gdy judaizm lub rzadziej żydostwo oznacza zarówno kulturę, zwyczaje, kuchnię i religię Żydów, które były jak we wszystkich dawnych społecznościach nierozerwalnie związane. Judaizm humanistyczny odrzuca przede wszystkim nadprzyrodzony pierwiastek religijny, próbując zachować i uwspółcześnić pozostałe elementy kultury żydowskiej. Sam termin judaizm jest wytworem XIX-wiecznego religioznawstwa.

Judaizm liberalny

W judaizmie liberalnym, obecnym tylko w Wielkiej Brytanii, obrzezanie traktuje się jako zalecenie, a nie jako obowiązek, jeśli kandydat uzna, że może być Żydem bez obrzezania. Judaizm liberalny jest w tym bliski lewemu skrzydłu amerykańskiego judaizmu reformowanego.

Judaizm rekonstrukcjonistyczny

Judaizm rekonstrukcjonistyczny obrzezanie traktuje jako zalecenie, a nie jako obowiązek, jeśli kandydat uzna, że może być Żydem bez obrzezania. Judaizm rekonstrukcjonistyczny jest w tym bliski lewemu skrzydłu amerykańskiego judaizmu reformowanego.

Naturalizacja (fr. naturalisation) – nabycie przez cudzoziemca obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił. Naturalizacja najczęściej dotyczy imigrantów przybywających z przyczyn ekonomicznych, ale także uchodźców uciekających ze swojego kraju w obawie przed prześladowaniem oraz współmałżonków. Naturalizacja jest dobrowolna, a proces naturalizacyjny wszczynany na wniosek osoby zainteresowanej uzyskaniem obywatelstwa.
Judaizm ultraortodoksyjny lub Haredim to bardzo konserwatywne skrzydło judaizmu ortodoksyjnego, które ma fundamentalistyczne podejście do żydowskiej tradycji religijnej. Jest przeciwny sekularyzmowi i w większym lub mniejszym stopniu innym aspektom współczesnego zachodniego społeczeństwa. Dodatkowo, Żydzi ultaortodoksyjni nie stanowią jednej grupy. Niektóre grupy są bardziej liberalne, a inni bardzo konserwatywne. Różnią się także w podejściu do państwa Izrael. Niektóre grupy bardzo je popierają, chociaż chciałyby mu nadać charakter żydowskiego państwa wyznaniowego, a inni całkowicie je odrzucają, twierdząc, że narusza ono Boży plan dziejów.

Judaizm humanistyczny

Judaizm humanistyczny jako odrzucający siły nadprzyrodzone nie wymaga obrzezania, zanurzenia w mykwie, konwersja polega jedynie na zaakceptowanej przez synagogę chęci zostania Żydem.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)