Ikonostas (gr. eikón oznaczające obraz oraz stásis czyli pozycja, umiejscowienie) – ozdobna, pokryta ikonami ściana we wnętrzu cerkwi, która znajduje się między miejscem ołtarzowym (swiatłyszcze, sanktuarium, prezbiterium) a nawą (naos), przeznaczoną dla wiernych.
Serapis, Sarapis - Serapis (łac. lub gr. Sarapis) – synkretyczny bóg grecko-egipski łączące cechy kilku bogów: świętego byka Apisa-Ozyrysa, Zeusa, Asklepiosa, Plutona i Dionizosa. Kult Serapisa powstał w IV-III wieku p.n.e. w Egipcie, rządzonym przez Ptolemeuszy. Serapis był naczelnym bóstwem dynastii Ptolemeuszy. Jego najbardziej znana świątynia to Serapejon w Aleksandrii. Ptolemeusz I Soter podjął działania mające na celu zintegrowanie religii egipskiej z wierzeniami greckiej rodziny panującej. Ptolemeusz starał się znaleźć bóstwo które mogłoby być czczone zarówno przez Egipcjan, jaki i Greków. Grecy nie darzyli wielkim szacunkiem egipskich bóstw zoomorficznych, więc to przedstawienie antropomorficzne zostało wybrane jako ekwiwalent popularnego egipskiego bóstwa Apisa. Bóstwo zostało nazwane Aser-hapi (i.e. Ozyrys-Apis). Wkrótce przyjęła się forma imienia bóstwa Serapis. Miało ono reprezentować Ozyrysa. Serapis był panem świata podziemnego, patronem przyrody i sprawcą cudownych uzdrowień, wybawicielem i bogiem sztuki lekarskiej, zapewniał też życie wieczne.