Ryzoderma (skórka korzenia, epiblema) - jedna z tkanek okrywających pierwotnych. Występuje w młodych partiach korzeni. Główną funkcją ryzodermy jest podbieranie wody i soli mineralnych z gleby, a także w niewielkim stopniu wymiana gazowa. W celu właściwej realizacji funkcji cechuje się dużą powierzchnię styku ze środowiskiem (czyli z glebą) i łatwą przepuszczalnością. Tkanka ta jest tworzona przez jedną warstwę komórek o kształcie prozenchymatycznym (wydłużonym), ściśle do siebie przylegających. Nie występują tu przestwory międzykomórkowe. Ściany komórkowe są pierwotne, nie pokrywa ich kutikula. Cytoplazma silnie zwakuolizowana, pozbawiona na ogół chloroplastów. Niektóre komórki (trichoblasty) uwypuklają się na zewnątrz tworząc włośniki - zwiększa to powierzchnie chłonną korzenia (pobieranie wody wraz z solami mineralnymi). Ryzoderma odpowiada również za wydzielanie z korzenia do gleby niektórych substancji. W miarę rozwoju korzenia tkanka ta zastępowana jest przez perydermę (korkowicę - wtórną tkankę okrywającą) wytwarzaną przez okolnicę.

Łodyga – nadziemna, osiowa część rośliny naczyniowej, która wraz z umiejscowionymi na niej liśćmi, pąkami, kwiatami i owocami stanowi pęd. Powstaje w wyniku podziałów i różnicowania komórek stożka wzrostu.