Korab - herb szlachecki - Polski Serwis Naukowy

Korab (Korabczik, Korabiów) – polski herb szlachecki, związany z zawołaniem Korab. Używano go głównie w ziemiach: kaliskiej, poznańskiej, sieradzkiej i na Mazowszu.

Opis herbu

W polu czerwonym korab złoty z takąż murowaną blankową wieżą.

W klejnocie samo godło.

Pierwotna, średniowieczna forma miała okręt z masztem złotym i bocianim gniazdem, bądź z masztem i żaglem srebrnymi. Do XVI wieku została wyparta przez formę z wieżą blankowaną.

Mazowsze (łac. Mazovia) – kraina historyczna położona w środkowym biegu Wisły oraz dorzeczu jej dopływów w centralnej oraz północno-wschodniej Polsce. Historyczną Stolicą Mazowsza jest Płock, który jest także najstarszym miastem tego regionu – prawa miejskie – 1237.

Klejnot, cymer (łac. clenodium, staropol. z niem. (Helm-)Kleinod) – zwieńczenie hełmu łączące się z nim za pośrednictwem korony rangowej lub przepaski, z której rozwijały się labry.

Najwcześniejsze wzmianki

Herb pochodzenia angielskiego. Najstarsza pieczęć pochodzi z 1299 roku, zaś najstarszy zapis z 1403.

Legendy herbowe

Legendy herbowe głoszą, że herb ma przedstawiać okręt, którym przodek Korabitów przypłynął do Polski. Różne wersje legendy twierdzą że tymi przodkami byli: biskup krakowski Robert, który w XII wieku przybył do Polski bądź też rycerze normańscy o nazwisku Lacy, przybyli za czasów Krzywoustego.

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Juliusz Karol Ostrowski, hrabia herbu Rawicz (ur. 16 stycznia 1854 w Warszawie, zm. 12 marca 1917 w Glion, Szwajcaria) – historyk, heraldyk polski, działacz katolicki, kolekcjoner malarstwa polskiego.

Istnieje też wersja legendy która twierdzi, że herb z okrętem otrzymali "rycerze okrętowi" w czasie wypraw krzyżowych.

Herbowni

Adamczewski, Adamczowski, Andrykiewicz, Andryszkiewicz, Bakielewicz, Bazylewicz, Bąkowski, Benkin, Berbasz, Białuch, Bieniecki, Bieniedzki, Bierbasz, Biernacki, Bobkowski, Bodzewski, Bogusławski, Boguszewski, Boguszowski, Boiński, Bojanowski, Bojemski, Bojeruski, Bolembski, Bolemski, Boleński, Boleski, Bołądź, Bołońdź, Boniński, Bońkowski, Bortowt, Borzkowski, Bronowski, Brzeski, Brzozowski, Bugielski, Buniński, Burnejko, Chaciszewski, Chajecki, Chajewski, Chajęcki, Chasicki, Chasiecki, Chiżanowski, Chlewski, Chociszewski, Chociszowski, Chojecki, Chrościelski, Chruśliński, Chrzanowski, Chrznowski, Chwalibogowski, Chwalibowski, Chyżanowski, Cimerman, Cymerman, Czacharowski, Czachorowski, Czachowski, Czachórski, Czachurski, Czajkowski, Czarnecki, Czarnołozki, Czarnołuski, Czartkowski, Czartowski, Czeberako, Czebieraka, Czechelski, Czepiel, Czepielewski, Czepielowski, Czepielski, Czepik, Czepulewicz, Czernicki, Czerniecki, Czocharski, Ćwirko, Dąbrowski, Dobkint, Dolański, Domasowski, Domaszowski, Dowkint, Dowkont, Drogoszewski, Droszewski, Drozdowski, Dubalski, Dulibiński, Dulibowski, Dymitrowski, Dyski, Dziadkowski, Dziatkowski, Dziekoński, Ejsmont, Esmont, Eysmont, Eysymont, Ejsymont, Falibowski, Faliński, Figura, Filiński, Fischel, Fiszel, Gabriałowicz, Gabryałowicz, Gałęski, Gawłowski, Gądkowski, Gąssowski, Gątkowski, Gerłowski, Gierłowski, Gilicki, Gliniecki, Głoskowski, Głuszkowski, Gniazdowski, Godziątkowski, Gogoliński, Goraj, Gordziałkowski, Goryński, Gorzycki, Goydomowicz, Goydymowicz, Grabanowski, Grędzica, Grodzielski, Grudzielski, Grudziński, Grzędzica, Grzywowski, Gudzikiewicz, Guńkowski, Haczkowski, Hajdamowicz, Hajdomowicz, Hajewski, Hardziewicz, Hatowski, Hliniecki, Hołowicki, Horaj, Hordziewicz, Hordziewski, Horodziejewski, Hotowicki, Hotowski, Jadamczewski, Jadamczowski, Jankowski, Jezierski, Jucewicz, Jurewicz, Kałowski, Karczewski, Karnowicz, Karpiński, Karpowicz, Karpuszko, Karski, Katorowski, Kiend, Kiendziewicz, Kitkiewicz, Kleczkowski, Kłodawski, Knistowt, Kobierzycki, Kociałkowski, Kociełkowski, Kociołkowski, Koczanowski, Kokoski, Kokowski, Kokus, Kolbuszewski, Kolbuszowski, Kołdowski, Kołodowski, Korabiewicz, Korabiewski, Korabiński, Korabiowski, Koralewski, Korobka, Koropowicz, Kosieradzki, Kosk, Kosko, Koszowski, Kościałkowski, Kościełkowski, Kotarowski, Kotnowski, Kotowiecki, Kotwicki, Kowalski, Kozieradzki, Kozłowiecki, Krampiewski, Krasowski, Krąpiewski, Krąplewski, Krempski, Krępski, Kroczewski, Kroczowski, Krokocki, Krokwicki, Krompiewski, Krompniewski, Krowicki, Kruklewnicki, Krynicki, Kryński, Krzeczkowski, Krzętkowski, Krzyaszowski, Kucharski, Kujałowski, Kwiatkowski, Labęcki, Lachowicz, Lacki, Laskowicz, Laskowski, Lebiedowicz, Leskowicz, Ligęza, Lobeski, Loża, Lubeski, Lubowicki, Luteński, Lutkiewicz, Lutomski, Lutyński, Łabanow, Łabanowski, Łabenski, Łabęcki, Łabędzki, Łabieski, Łabudziński, Łaski, Łaskowski, Ławrynowicz, Łaza, Łazowicki, Łazowiecki, Łęski, Łobeski, Łobod, Łoboda, Łodż, Łopacki, Łopatecki, Łoza, Łódź, Łyszczyński, Maciejczak, Majkowski, Malicki, Małaszewicz, Małkowski, Marski, Mąkoliński, Mestwiłł, Michniewicz, Mielaczewski, Miełaczewski, Mierzewski, Miklaszewski, Mikołajewicz, Milczewski, Miłaczewski, Miłaczowski, Miładowski, Miłasiewicz, Miłaszewicz, Mirzewski, Mitaszewicz, Mitkiewicz, Młodziejewski, Młodziejowski, Młodziowski, Molski, Monstwild, Montwił, Montwiłło, Morawski, Morgajewski, Moszczyński, Mrawiński, Mrowiński, Murawski, Nacesławski, Naciesławski, Nacisławski, Naczesławski, Nadsławski, Nawojski, Nayniewicz, Nazarewicz, Nącesławski, Nieradzki, Niewiemski, Oleszkiewicz, Oleszkowicz, Orzeszko, Orzeszkowski, Osławski, Ososki, Osowski, Ostrowski, Pacynka, Pacynko, Pacynowski, Paczynowski, Pajęcki, Parachamowicz, Paradowski, Parchamowicz, Pawłowski, Peckowicz, Penza, Pepłowski, Perucki, Perzyński, Pęczykowski, Piątkowski, Pieczanowski, Piecznowski, Pieczynowski, Pieńczykowski, Pierucki, Pirecki, Pierzyński, Pietraszewski, Pietraszko, Pięczniewski, Pięcznowski, Piontkowski, Piotraszko, Piotruszewski, Pliśniewicz, Podejko, Podyjka, Ponikwicki, Poradowski, Powidzki, Pozilewicz, Poźlewicz, Pruśliński, Przeczeń, Przeniewski, Radlica, Radlicki, Rajski, Rakielewicz, Rayski, Rogowski, Rolikowski, Rosowski, Rulikowski, Rusiecki, Rusocki, Russocki, Sabra, Sackowicz, Saleniewicz, Sczurski, Sęczkowski, Skarszewski, Skipor, Skulski, Słabosiewski, Słaboszewski, Słonecki, Snarski, Sobocki, Sokołowski, Solikowski, Sołomko, Sopociński, Soseński, Stanczykowicz, Staniuszko2011-04, Stojanowski, Szadwid, Szamotulski, Szczurowicki, Szczurowski, Szczurski, Szulski, Śliwicki, Śliwnicki, Świecicki, Święcicki, Taniczewski, Taniszewski, Taniszowski, Tarussa, Tarusz, Teszyński, Tokarski, Twarowski, Uruski, Walczyński, Wawrowski, Wąglewski, Wdziekowski, Wdziękoński, Węgierski, Wiązkowicz, Widmont, Wietrykowski, Wietrzykowski, Wojchowski, Wojciechowski, Wojsanowski, Wojsławski, Wojszycki, Wolanowski, Wołosowicz, Zadzik, Zbikowski, Zdzenicki, Zdzeński, Zdzienicki, Zdzieński, Zdziński, Zimmermann, Żbikowski, Żebrak, Żeromski, Żoromski.

Województwo poznańskie (Wielkopolska Zachodnia) wraz z województwem kaliskim (Wielkopolska Wschodnia) i Kujawami stanowiło pierwotną ziemię Polan. Ziemia poznańska miewała oddzielnych wojewodów za czasów Bolesława Chrobrego. Po założeniu biskupstwa poznańskiego, w 968 r., Poznań stał się siedzibą biskupów Polski.

Herb szlachecki - charakterystyczny znak rodowy ustalony według określonych reguł heraldycznych. W założeniu jest znakiem niepowtarzalnym, jednak może się nim posługiwać - w heraldyce polskiej - wiele rodów tzw. herbownych, tworzących w konsekwencji charakterystyczny dla polskiej heraldyki ród herbowy, grupujący rodziny czasem ze sobą wcale niespokrewnione. Wynika to m.in. z historii kształtowania się w Polsce stanu szlacheckiego, zachowującego tradycję przynależności do dawnych wielkich rodów lub klanów, także z praktyki przyjmowania jednego herbu przez rodziny niespokrewnione, ale służące w jednej chorągwi, a także w pewnym stopniu z prawnej możliwości tzw. adopcji herbowej osoby nobilitowanej przez jej szlacheckiego patrona należącego do genealogicznej linii danego rodu herbowego. Tylko polskim zwyczajem jest fakt, że różne rodziny szlacheckie mogą pieczętować się takim samym herbem. Rodziny te nawet nie są lub nie muszą być ze sobą skoligacone. Gdzie indziej herb jest własnością tylko jednej rodziny i tylko dla niej jest jej godłem, pieczęcią i znakiem. Dlatego zmiana koloru tła lub inności tego samego wizerunku powoduje powstanie innego herbu, jednak w Polsce jest to tylko inna odmiana herbu już istniejącego. Wywodzi się to z polskiego średniowiecznego systemu prowadzenia wojen i bitew, zwanego systemem chorągwi. Tym samym rycerze jednej chorągwi zwykle używali jej godła i nosili takie same herby. Stąd wiele rodzin szlacheckich w Polsce ma podobne lub identyczne herby. Często towarzyszyła temu formalna odmiana herbu. Praktyka ta została z czasem zakazana. W innych krajach europejskich dany herb przysługuje tylko jednej rodzinie. Choć znane są też sytuacje, gdy grupa rodzin noszących różne nazwiska odmiejscowe od różnych włości, ale wspólnego pochodzenia, nosi herby identyczne lub podobne, jak w Polsce. W średniowieczu wymagane było nawet wyróżnianie herbów poszczególnych członków rodziny, przez dodawanie specjalnych oznaczeń, bordiur itp. Ten zwyczaj przetrwał w heraldyce brytyjskiej. Charakterystycznym przykładem jest tu herb Księcia Walii, różniący się od herbu królewskiego nałożonym na tarczę kołnierzem turniejowym. W Polsce takie odróżnianie herbów osobistych było stosowane u zarania naszej heraldyki, przyczyniając się m.in. do powstawania odmian herbowych.

Występowanie w heraldyce terytorialnej

herb Łasku

herb Staszowa

herb powiatu staszowskiego

herb gminy Bieliny

Bibliografia

Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne

Herb Korab w elektronicznej wersji Herbarza polskiego Tadeusza Gajla

Herb Korab na www.jurzak.pl

polonium.de

Przypisy

Oboczne nazwy pochodzą z: Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. Warszawa: Główny skład Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 148. .
↑ Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004, s. 117. ISBN 83-7391-166-9.
↑ tamże
Za polonium.de
Za: tkwapinski.webpark.pl
Za Strona internetowa miasta Łask
http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/ea/Genealogia_domu_Ejsymont.jpg