Korbinian Brodmann (pierwszy z lewej) w laboratorium Vogtów, około 1902 roku

Korbinian Brodmann (ur. 17 listopada 1868 w Liggersdorf, zm. 22 sierpnia 1918 w Monachium) – niemiecki lekarz neurolog, który ustanowił podział kory mózgu na 47 pól, później zwanymi polami Brodmanna. Jeden z twórców cytoarchitektoniki ludzkiego mózgu.

Życiorys

Mapy cytoarchitektoniczne Brodmanna

Urodził się w 1868 roku w Liggersdorf. Jego rodzicami byli rolnik Joseph Brodmann i jego żona Sophie z domu Benkler. Uczęszczał do szkoły elementarnej w rodzinnej miejscowości, następnie uczył się przez dwa lata w szkole w Überlingen, przez rok w gimnazjum w Sigmaringen i kolejne sześć lat w gimnazjum w Konstancji. Latem 1889 otrzymał świadectwo dojrzałości.

Studiował medycynę na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium, Uniwersytecie Juliusa-Maximiliana w Würzburgu, Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma w Berlinie i Uniwersytecie Alberta i Ludwika we Fryburgu Bryzgowijskim; ukończył studia w 1895 roku. Następnie studiował za granicą w Lozannie i wrócił do Monachium, w tamtejszej klinice uczył się psychiatrii u Grasheya. W 1896 podjął pracę asystenta w Klinice Neurologicznej w Alexanderbad u Oskara Vogta. Pod jego wpływem postanowił skoncentrować się raczej na neurologii niż psychiatrii. W 1898 roku doktoryzował się w Lipsku po przedstawieniu pracy na temat "przewlekłego stwardnienia wyściółki" ("chronische Ependymsklerose"). Od marca 1898 do czerwca 1900 pracował jako Assistenzarzt w Klinice Psychiatrycznej Uniwersytetu w Jenie u Binswangera, a potem, od lipca 1900 do sierpnia 1901 w Miejskim Przytułku dla Chorych Umysłowo we Frankfurcie u Emila Sioli, gdzie miał możliwość pracy z Alois Alzheimerem. Od sierpnia 1901 do października 1910 roku asystent w Instytucie Neurologii Uniwersytetu w Berlinie, jako asystent Oskara Vogta.

3 kwietnia 1917 ożenił się z Margarete Francke. W 1918 urodziła im się córka Ilse, późniejsza żona Joachima von Sanderslebena.

1 kwietnia 1918 został kierownikiem oddziału topograficzno-anatomicznego Instytutu w Monachium. Niedługo potem zachorował na zapalenie płuc, nieoczekiwanie powikłane posocznicą. Zmarł 22 sierpnia 1918. Wspomnienia o nim napisali Vogt, Spielmeyer, Schwartz, Fleischer, Kraepelin, Nissl, Holmgren i Cole

Opisywany był jako człowiek wszechstronnych zainteresowań, introwertyk. Vogt w prywatnej korespondencji wyjawił, że u Brodmanna rozpoznano (prof. Gaupp, Knauer) paranoję.