Kornelia Bouman, Kea Bouman (ur. 23 listopada 1903 w Almelo, zm. 17 listopada 1998 w Delden) – holenderska tenisistka, zwyciężczyni wielkoszlemowych mistrzostw Francji w grze pojedynczej i podwójnej, medalistka olimpijska w grze mieszanej.

Była zawodniczką o dobrym serwisie i skutecznym returnie, często okazującą na korcie swoje emocje. W 1927 wygrała międzynarodowe mistrzostwa Francji w Paryżu, pokonując w finale reprezentantkę Afryki Południowej Irene Peacock 6:2, 6:4. Był to pierwszy, i do dzisiaj jedyny, zdobyty przez tenisistkę z Holandii tytuł singlowy w imprezie zaliczanej do Wielkiego Szlema. Do zwycięstwa wimbledońskiego Richarda Krajicka w 1996 pozostawał to zarazem jedyny holenderski tytuł wielkoszlemowy w singlu. Bouman wygrała turniej paryski również w deblu - dwa lata później w parze z Hiszpanką Lili de Alvarez.

Trzecim sukcesem Bouman odniesionym w Paryżu był brązowy medal olimpijski w grze mieszanej, który Holenderka zdobyła w parze z Hendrikiem Timmerem na igrzyskach w 1924 (w grze pojedynczej odpadła w IV rundzie). Po paryskich igrzyskach tenis stracił na kilkadziesiąt lat status sportu olimpijskiego, a po przywróceniu dyscypliny do programu igrzysk gry mieszanej nie rozgrywa się. Tym samym Bouman i Timmer oraz pozostali medaliści - złoci Hazel Wightman i Richard N. Williams oraz srebrni Marion Jessup i Vincent Richards (wszyscy z USA) - zdobyli ostatnie krążki olimpijskie w tej konkurencji. Mniej szczęśliwie Holenderka rywalizowała na Wimbledonie, gdzie nigdy nie awansowała dalej niż do półfinału. W 1927 była w półfinale miksta w parze z francuskim "muszkieterem" Jeanem Borotrą. Na kortach wimbledońskich rozegrała także głośny deblowy mecz pokazowy, w parze z Brytyjką Kathleen Godfree przeciwko Suzanne Lenglen i Elizabeth Ryan. Na meczu tym obecna była brytyjska para królewska.

Kornelia Bouman zdobyła łącznie czternaście tytułów mistrzyni Holandii w tenisie - cztery w grze pojedynczej, pięć w deblu i pięć w mikście. W 1928 została sklasyfikowana na 8. miejscu na świecie. Podobnie jak wielu sportowców swojej epoki z powodzeniem uprawiała inne dyscypliny, przede wszystkim golf i hokej na trawie. Karierę sportową zakończyła na początku lat 30., wyszła za mąż za inżyniera Alexandra Tiedemanna. Wiele lat spędziła w Indiach Holenderskich i USA. Zmarła w wieku 95 lat, cztery dni po śmierci Hendrika Timmera.

Zwycięstwa wielkoszlemowe:

Linki zewnętrzne