Korona Kielce (oficjalna nazwa Korona Spółka Akcyjna) – polski klub piłkarski z siedzibą w Kielcach.

Klub powstał 10 lipca 1973 roku, w wyniku połączenia Iskry Kielce i SHL Kielce. Początkowo występował w kieleckiej lidze okręgowej, a w 1975 po raz pierwszy awansował do II ligi, z której został zdegradowany rok później. W latach 80. i 90. XX wieku oraz na początku XXI wieku Korona występowała na przemian w II (14 sezonów) i III (17 sezonów) poziomie ligowym. W latach 2002–2008 klub należał do firmy Kolporter S.A. i osiągnął swoje największe sukcesy – w 2005 roku uzyskał promocję do I ligi (obecnie Ekstraklasa) i w sezonie 2006/2007 dotarł do finału pucharu Polski, w którym przegrał 0:2 z Dyskobolią Grodzisk Wielkopolski. W 2008 roku Kolporter Korona Kielce został zdegradowany przez Wydział Dyscypliny Polskiego Związku Piłki Nożnej do nowo utworzonej I ligi za udział w aferze korupcyjnej. Rok później drużyna powróciła do Ekstraklasy i występuje w niej obecnie (sezon 2011/2012). W tabeli wszech czasów najwyższej klasy rozgrywkowej Korona zajmuje 38. miejsce.

Klub w swojej historii delegował ośmiu reprezentantów Polski (ponadto zawodnik Korony, Wojciech Kowalewski, uczestniczył w mistrzostwach Europy 2008), dwóch reprezentantów Litwy i jednego reprezentanta Estonii. Trenerem zespołu jest Leszek Ojrzyński, natomiast funkcję kapitana pełni wychowanek Kamil Kuzera. Spotkania w roli gospodarza drużyna rozgrywa na Stadionie Miejskim w Kielcach. Klub przeniósł się na niego w 2006 roku – od tego czasu statystyki meczowej frekwencji lokują Koronę w czołówce najliczniej odwiedzanych stadionów w Polsce.

Początkowo klub posiadał cztery sekcje: piłki nożnej, kolarstwa (1973–1992), motorową (1973–1991) i piłki ręcznej. Ta ostatnia została wydzielona 1 kwietnia 1991 roku; obecnie występuje pod nazwą Vive Targi Kielce i jest ośmiokrotnym mistrzem Polski oraz osiem razy zdobyła puchar kraju (raz jako Korona). Ponadto w klubie działały czasowo inne sekcje – brydża sportowego, koszykówki i szachów.

Historia

Lata 70.: Powstanie klubu i debiut w II lidze

Powstanie klubu związane jest z połączeniem Iskry Kielce i SHL-u Kielce, do którego doszło 10 lipca 1973 roku. Dzięki fuzji utworzono drużynę, która przyjęła nazwę Korona Kielce, wybraną spośród kilku innych propozycji. Symbolem stała się korona, znajdująca się także w herbie miasta. Nowy klub został zarejestrowany przez działaczy jako Kieleckie Stowarzyszenie Sportowe Korona. Trenerem został Zbigniew Pawlak, natomiast pierwszym prezesem mianowano Ryszarda Bajera. Zespół utworzyli byli zawodnicy Iskry i SHL-u, którzy wcześniej przeszli selekcję podczas zgrupowania w Koniecpolu. W niecały miesiąc po założeniu Korona przystąpiła do rozgrywek kieleckiej ligi okręgowej. Debiut nastąpił 5 sierpnia 1973 roku na stadionie Iskry przy ul. Romualda Mielczarskiego. W obecności ponad czterech tysięcy kibiców kielczanie pokonali Spartę Kazimierza Wielka po dwóch golach Andrzeja Junga i jednym Stanisława Karkuszewskiego. Kolejne spotkania przynosiły różne wyniki. W rundzie wiosennej drużynę prowadził już Bogumił Gozdur. Pod jego wodzą Korona zakończyła swój pierwszy sezon na czwartym miejscu, ulegając w ostatecznym rozrachunku Radomiakowi, KSZO Ostrowiec Św. i Broni Radom.

Przed sezonem 1974/1975 skład zespołu został wzmocniony. Do drużyny dołączyli m.in. Marian Puchalski i Ryszard Mastalerz z drugoligowego Staru Starachowice. Początek rozgrywek nie był udany, lecz z czasem Korona zaczęła grać coraz lepiej. W ostatnich dziewięciu meczach klub odniósł osiem zwycięstw i ostatecznie zakończył sezon na pierwszym miejscu, dzięki czemu wziął udział w barażach o grę w II lidze. Trafił do piątej grupy, w której rywalizował z Cracovią, Lublinianką i Resovią. Korona swój pierwszy mecz z rzeszowskim zespołem przegrała, lecz później odniosła trzy zwycięstwa i raz zremisowała. O końcowym wyniku zadecydował pojedynek z Lublinianką, rozegrany 13 lipca 1975 roku na stadionie Błękitnych Kielce w obecności 20. tysięcy widzów. Zakończył się on zwycięstwem kielczan 3:2 i uzyskaniem promocji do II ligi. Za ten sukces trener Bogumił Gozdur otrzymał odznakę "Za zasługi dla Kielecczyzny". W drugoligowym debiucie Korona pokonała w Kielcach Uranię Ruda Śląska 1:0 po golu Stanisława Karkuszewskiego. Następnie zremisowała ze Spartą Zabrze, zaś później przyszła seria sześciu porażek. Pomimo odniesienia w rundzie wiosennej kilku cennych zwycięstw klubowi nie udało się utrzymać wśród drugoligowców – z dorobkiem 24. punktów zespół zajął 15. pozycję i spadł do III ligi.

Po degradacji Korona należała do najlepszych drużyn III ligi. Zespół nadal prowadzony był przez Bogumiła Gozdura, który w 1978 roku odszedł do Błękitnych Kielce. Jego miejsce zajął Zbigniew Lepczyk, a następnie Marian Szczechowicz. Ten drugi wraz z Ryszardem Predygierem był pomysłodawcą młodzieżowej imprezy piłkarskiej – Minimundialu – rozegranej po raz pierwszy w Kielcach w 1978 roku, zorganizowanej pod patronatem redakcji "Echa Dnia". W sezonie 1979/1980 klub występował pod wodzą Wojciecha Niedźwiedzkiego, natomiast od 1980 roku funkcje trenera pełnił Antoni Hermanowicz.

Lata 80.: Pięć lat w II i pięć lat w III lidze

W 1980 roku zarząd klubu postawił przed nowym trenerem i działaczami piłkarskimi zadanie wprowadzenia w ciągu dwóch lat zespołu do II ligi. Czwarte miejsce uzyskane przez drużynę w sezonie 1980/1981 przyjęto jako dobry wynik. Przed kolejnymi rozgrywkami klub został wzmocniony kilkoma doświadczonymi piłkarzami. Już na początku rundy jesiennej na czoło tabeli wysunęła się Lublinianka Lublin, natomiast Korona walczyła wraz z Siarką Tarnobrzeg o drugie miejsce, które także dawało awans. Przerwę zimową kieleccy piłkarze spędzili na drugim miejscu. W rundzie wiosennej po porażce z najgroźniejszym rywalem spadli na trzecią lokatę. Drugą pozycje odzyskali w trzech kolejnych pojedynkach, lecz awans zapewniło im dopiero zwycięstwo w ostatniej kolejce w meczu z Wisłoką Dębica. Po wzmocnieniach personalnych Korona przystąpiła do walki o drugoligowe punkty. Sezon 1982/1983 rozpoczęła od remisu z BKS-em Bielsko-Biała. Pierwsze zwycięstwo odniosła co prawda dopiero w piątej kolejce, pokonując u siebie Broń Radom, jednak w całej rundzie jesiennej poniosła zaledwie trzy porażki i przerwę zimową spędziła na czwartej lokacie. Wiosną klub nie radził sobie już tak dobrze i ostatecznie uplasował się na dziewiątym miejscu. Najskuteczniejszym zawodnikiem był Mirosław Misiowiec, który przyszedł do Korony przed sezonem z Piasta Gliwice. W sezonie 1982/1983 po raz pierwszy doszło także do drugoligowych derbów Kielc pomiędzy Koroną i Błękitnymi, w których 1:0 zwyciężyli ci drudzy.

Przed sezonem 1983/1984 stanowisko trenera objął Józef Golla, który wcześniej prowadził ROW Rybnik. Drużynę wzmocnili m.in. Andrzej Brzeszczyński z Pogoni Siedlce i Jan Wyciślik z Polonii Bytom (król strzelców drugiej ligi, gr. wschodniej w sezonie 1981/1982). Korona po raz drugi dobrze rozpoczęła rozgrywki, po wyjazdowym zwycięstwie z płocką Wisłą objęła na trzy kolejki prowadzenie w tabeli. W rundzie rewanżowej klub nie radził sobie już tak dobrze, natomiast po porażce z Bronią Radom zwolniono Józefa Gollę i zatrudniono Czesława Palika. Ostatecznie Korona w stawce 16. zespołów uplasowała się na dziewiątej lokacie. Przed kolejnym sezonem poczyniono kolejne wzmocnienia. Klub rozgrywki rozpoczął od remisu i dwóch porażek, co spowodowało, że po trzech kolejkach zajmował przedostatnie miejsce. Przełamanie nastąpiło w wygranym pojedynku ze Stalą Rzeszów. W rundzie rewanżowej kielczanie prowadzeni byli już przez Czesława Fudaleja, pod którego wodzą radzili sobie zdecydowanie lepiej. Zakończyli rozgrywki na ósmym miejscu, z dorobkiem tylu samo punktów co piąta Stal Stalowa Wola.

Przed sezonem 1985/1986 doszło do kolejnej zmiany na stanowisku trenera. Czesława Fudaleja zastąpił Witold Sokołowski, który jeszcze w rundzie jesiennej został zmieniony przez Antoniego Hermanowicza. W przerwie zimowej piecze nad zespołem sprawowali Stanisław Maj i Bonawentura Marciniak, jednakże ostatecznie wiosną drużyną opiekował się Bogumił Gozdur. Rundę wiosenną piłkarze Korony rozpoczęli od pokonania Włókniarza Pabianice w domowym spotkaniu, ale później do 27. kolejki nie potrafili odnieść zwycięstwa. Wówczas wygrali z Hutnikiem Kraków, a następnie pokonali także Start Łódź, RKS Ursus Warszawa i Polonię Bytom. Komplet punktów w czterech ostatnich meczach sezonu zapewnił kielczanom 10. miejsce i utrzymanie w II lidze. Kolejne rozgrywki Korona rozpoczęła serią ośmiu spotkań bez zwycięstwa. Pierwszą wygraną zanotowała dopiero w dziewiątej serii meczów pokonując w niej Resovię Rzeszów. Ostatecznie drużyna zajęła 13. lokatę, która oznaczała degradacje. W wyniku reorganizacji rozgrywek kielczanie mieli szansę uniknąć spadku, jednak w barażach nie sprostali Broni Radom i po pięciu latach spadli do III ligi. Degradacja spowodowała odejście wielu piłkarzy. Z biegiem czasu zespół uzupełniany był głównie własnymi wychowankami. Już po roku Korona mogła powrócić do grona drugoligowców, ale to Górnik Łęczna dzięki lepszemu bilansowi bramkowemu wywalczył awans.

W 1988 roku na stanowisku trenera zatrudniono ponownie Czesława Palika, przed którym zarząd postawił zadanie awansu do II ligi. O sile zespołu decydowali głównie młodzi wychowankowie, m.in. Wiesław Bartkowski i Paweł Kozak. Nie udało się jednak osiągnąć wyznaczonego celu – klub nie znalazł się nawet na podium, zajmując ostatecznie czwarte miejsce. Trzecią promocje do II ligi Korona uzyskała rok później. Mając w składzie Marka Parzyszka (strzelca 24 goli) drużyna w sezonie 1989/1990 zaliczana była do grona faworytów. Awans zapewnił jej przegrany mecz głównego rywala – Radomiaka Radom – z Błękitnymi Kielce.

Lata 90.: Kryzys organizacyjno-finansowy i fuzja z Błękitnymi Kielce

Po wywalczeniu awansu Korona bez większych zmian w składzie przystąpiła do drugoligowych rozgrywek. Dopiero w ich trakcie pozyskano doświadczonych Mirosława Wnuka i Antoniego Fijarczyka. Dobre występy kieleccy piłkarze przeplatali słabymi meczami. Na koniec zajęli miejsce barażowe, a w meczach o utrzymanie okazali się lepsi od Ostrovii Ostrów Wlkp. Przed kolejnym sezonem z klubem pożegnał się m.in. stoper Wiesław Bartkowski, a w rozliczeniu za jego transfer do Kielce trafił napastnik Dariusz Zagórski. Okazał się on solidnym wzmocnieniem kieleckiej ofensywy. Rozgrywki drugoligowe Korona zakończyła na 13. miejscu, a trenerem w tamtym czasie był Ukrainiec Wołodymyr Bułhakow, dzięki któremu w zespole pojawili się Wiktor Rafalczuk i Aleksander Gij.

Od połowy 1989 roku klub zmagał się z problemami natury organizacyjnej oraz finansowej. Spowodowane one były zmianami ustrojowym państwa, poprzez które przedsiębiorstwa i zakłady przemysłowe wspierające Koronę, zostały sprywatyzowane. W tamtym okresie od klubu odłączyły się inne sekcje i została tylko sekcja piłki nożnej. Poszukiwano rozmaitych rozwiązań na zażegnanie kłopotów. W sprzedaży dostępne były cegiełki mające na celu zasilenie budżetu Korony, lecz również one nie pomogły. W styczniu 1993 roku doszło do założycielskiego spotkania drużyny Miejski Klub Sportowy – Sekcja Futbolowa Korona Kielce. Następnie klub MKS Korona został postawiony w stan likwidacji, a sekcję piłki nożnej przekazano do MKS-SF Korona. Pozwoliło to uratować zespół przed całkowitym rozpadem, ale nie uchroniło go od degradacji do III ligi. Na trzecioligowych boiskach kieleccy piłkarze występowali przez kolejne cztery sezony, plasując się w czołówce i walcząc o awans z KSZO Ostrowiec Św., Górnikiem Łęczna i MG MZKS Kozienice.

W 1995 roku podjęto rozmowy na temat połączenia Korony z Błękitnymi Kielce. Podpisano wstępne porozumienia, a do fuzji miało dojść po zakończeniu sezonu 1995/1996. W lipcu 1996 roku Korona pozyskała jednak solidnego sponsora, firmę "Nidę Gips" z Gacek. Na stanowisku trenera zatrudniono Włodzimierza Gąsiora, któremu postawiono zadanie awansu do II ligi. Zespół został oparty na młodych wychowankach i bardziej doświadczonych graczach, jak Paweł Kozak, Dariusz Kozubek czy Krzysztof Pyskaty. Od początku rozgrywek na czoło tabeli wysunęły się Korona i MG MZKS Kozienice. W rundzie wiosennej zarysowała się widoczna przewaga kielczan nad innymi drużynami. Swojego najgroźniejszego rywala Korona wyprzedziła o 17. punktów. Kolejny sezon kielczanie rozpoczęli od wygranej z Unią Tarnów, natomiast w całych rozgrywkach odnieśli 13. zwycięstw. Najwyżej pokonali WKP Włocławek, którego w 24. kolejce zwyciężyli 6:0. Ostatecznie uplasowali się na ósmym miejscu. Osiągniecie to poprawili w sezonie 1998/1999, zajmując szóstą lokatę. W 1999 roku ze sponsorowania klubu wycofała się firma "Nida Gips", co spowodowało, że w następnych rozgrywkach drużyna zajęła przedostatnie miejsce i ponownie spadła do trzeciej ligi.

W trakcie sezonu 1999/2000 podjęto kolejne rozmowy dotyczące fuzji z Kieleckim Klubem Piłkarskim, który kontynuował działalność Błękitnych Kielce, zlikwidowanych w marcu 2000 roku. W lipcu tego roku przyjęto uchwałę o połączeniu drużyn seniorów Korony z KKP. Szkoleniowcem zespołu zbudowanego z piłkarzy Korony i byłych zawodników Błękitnych wybrano Jacka Zielińskiego. W drużynie zaszło kilka zmian kadrowych, m.in. Przemysław Cichoń trafił do KSZO Ostrowiec Św. Klub przyjął nazwę KKP Korona i przystąpił do rozgrywek III ligi, w której zajął 13. miejsce, dające utrzymanie.

Lata 2000-2010

W sezonie 2001/2002 trenerem Korony był Robert Orłowski, jednak drużyna nie odegrała większej roli w walce o awans do wyższej klasy. Pomimo wzmocnień zespół uplasował się w środku tabeli, zajmując siódme miejsce. Latem 2002 roku sponsorem klubu została kielecka firma Kolporter S.A. Początkowo drużyna miała przyjąć nazwę KKP Kolporter, lecz wzbudziła ona wiele kontrowersji i ostatecznie do rozgrywek zgłoszono zespół pod szyldem KKP Kolporter–Korona. Trenerem został Tomasz Muchiński, a prezesem Wiesław Tkaczuk. Do klubu sprowadzono kilku doświadczonych piłkarzy, jednak początek nie był najlepszy w wykonaniu kieleckich zawodników. W wyniku przegranych meczów z Sandecją Nowy Sącz i Polonią Przemyśl, nastąpiła zmiana na stanowisku trenera – nowym szkoleniowcem został Dariusz Wdowczyk, a jego asystentem Andrzej Woźniak. Pod wodzą nowych trenerów kielczanie do końca rundy jesiennej nie ponieśli już żadnej porażki i przerwę zimową spędzili na drugim miejscu, tracąc pięć punktów do liderującej Cracovii. W wiosennym spotkaniu z najgroźniejszym rywalem na trybunach zasiadło 10. tysięcy kibiców, prezes PZPN, działacz UEFA i prezydenci miast. Przed pojedynkiem odbyły się zamknięte treningi z obu stron, żeby rywale niczego nie podpatrzyli. Kielczanie wygrali 1:0 po strzale Arkadiusza Bilskiego z rzutu wolnego w 31. minucie. Zwycięstwo z krakowskim zespołem nie zmieniło jednak układu tabeli – Korona zakończyła sezon na drugim miejscu.

1 lipca 2003 roku Kielecki Klub Piłkarski Kolporter Korona przekształcił się w Sportową Spółkę Akcyjną. Na początku sezonu zespół zremisował z rezerwami Wisły Kraków, lecz później radził sobie coraz lepiej odnosząc pięć kolejnych zwycięstw. Na półmetku rozgrywek drużyna znajdowała się w czołówce tabeli, zaś w rundzie wiosennej była jednym z faworytów do awansu. Jej głównym rywalem była Stal Rzeszów, która ostatecznie zajęła drugie miejsce, natomiast kielczanie 29 maja 2004 roku zwyciężyli na wyjeździe z Hutnikiem Kraków i na dwie kolejki przed końcem sezonu zapewnili sobie promocję do II ligi. Równie dobrze Korona radziła sobie w rozgrywkach Pucharu Polski, docierając w nich do ćwierćfinału.

Grzegorz Piechna – król strzelców II i I ligi w barwach Korony Kielce

Przed rozpoczęciem kolejnych rozgrywek Korona nie była faworytem, jednak trener Dariusz Wdowczyk stwierdził, że jeżeli nadarzy się okazja awansu, to klub nie odpuści takiej szansy. W przerwie letniej drużynę opuściło kilku zawodników, którzy mieli swój udział w awansie do II ligi. W ich miejsce zostali sprowadzeni m.in. Arkadiusz Kaliszan, Grzegorz Piechna i Marek Szyndrowski. W pierwszym meczu sezonu kielczanie pokonali na własnym stadionie Jagiellonię Białystok 1:0 po golu Jakuba Grzegorzewskiego. W kolejnych sześciu pojedynkach Korona zdobyła 16. punktów. Pierwszą porażkę zanotowała dopiero w ósmej kolejce, przegrywając na wyjeździe z Zagłębiem Sosnowiec. Rundę jesienną kielecki klub zakończył na trzecim miejscu. W przerwie zimowej doszło do zmiany na stanowisku trenera – Dariusza Wdowczyka zastąpił Ryszard Wieczorek. Szkoleniowcem bramkarzy został Piotr Wojdyga, pracę podjął także fizjolog Jan Chmura. Zespół zasili m.in. Maciej Mielcarz, Grzegorz Bonin i Łukasz Załuska. W rundzie wiosennej kielczanie konsekwentnie realizowali swoje plany i jako jedyni nie przegrali żadnego meczu. 31 maja 2005 roku pokonali na wyjeździe GKS Bełchatów i na trzy kolejki przed końcem rozgrywek zapewnili sobie awans do Orange Ekstraklasy. Równie dobrze radzili sobie w Pucharze Polski, w którym ponownie dotarli do ćwierćfinału, przegrywając w nim rywalizację z Dyskobolią Grodzisk Wlkp..

Przed debiutanckim sezonem w I lidze klub dokonał trafnych wzmocnień, m.in. sprowadził Pawła Golańskiego, Marcina Kaczmarka i Brazylijczyka Hernâniego. Inauguracyjny mecz Korona rozegrała 26 lipca 2005 roku – zremisowała w nim bezbramkowo z Cracovią. Dwie następne porażki w spotkaniach z Odrą Wodzisław Śl. i Pogonią Szczecin nie zapowiadały końcowego sukcesu. Pierwsze zwycięstwo kielczanie odnieśli w czwartej kolejce, wygrywając u siebie z Polonią Warszawa 3:2 po trzech golach Grzegorza Piechny. Przerwę zimową Korona spędziła na trzecim miejscu w tabeli będąc rewelacją rozgrywek. Przed rundą wiosenną do zespołu zostali sprowadzeni nowi gracze, m.in. Krzysztof Gajtkowski, Paweł Sasin i Mariusz Zganiacz. Z 13. spotkań rewanżowych Korona osiem rozegrała na własnym stadionie. Zespół grał widowiskową piłkę i posiadał swój własny styl. Kieleccy piłkarze narzucali wysokie tempo spotkań, którego nie potrafili wytrzymać rywale. W kluczowych momentach zabrakło im jednak ogrania i boiskowego doświadczenia. Ostatecznie uplasowali się na piątym miejscu w tabeli, a napastnik Korony Grzegorz Piechna z 21. golami na koncie został najlepszym strzelcem ligi. Po raz kolejny Korona dobrze radziła sobie w Pucharze Polski, docierając w nim do półfinału.

Przed sezonem 2006/2007 w klubie zaszły kolejne zmiany kadrowe. Z Korony odszedł m.in. Grzegorz Piechna a kariery zakończyli Arkadiusz Bilski i Arkadiusz Kaliszan. W ich miejsce sprowadzono Veselina Đokovicia, Macieja Kowalczyka, Tomasza Brzyskiego i Piotra Bagnickiego. Po udanym starcie i zwycięstwie w dziewiątej kolejce nad Odrą Wodzisław Śl. kielczanie objęli prowadzenie w ligowej tabeli. Nie udało im się utrzymać go do końca rundy jesiennej, jednak wysokie trzecie miejsce spowodowało, że klub zapowiadał walkę o europejskie puchary. Wiosną zespół także znajdował się w czołówce, natomiast zwycięstwo z Widzewem Łódź spowodowało, że ponownie znalazł się na pierwszym miejscu. Później jednak nastąpił kryzys, a na stanowisku trenera Ryszarda Wieczorka zastąpił Arkadiusz Kaliszan. Ostatecznie drużyna uplasowała się na siódmym miejscu i nie wywalczyła awansu do europejskich pucharów. Lepszą dyspozycję zaprezentowała w Pucharze Polski, w którym dotarła do finału, przegrywając w nim 0:2 z Dyskobolią Grodzisk Wlkp..

Przed sezonem 2007/2008 klub opuścili Przemysław Cichoń, Marek Szyndrowski oraz Paweł Golański. W ich miejsce do drużyny sprowadzono Ediego Andradinę, Piotra Celebana, Piotra Świerczewskiego i Andriusa Skerlę; z wypożyczeń powrócili Marcin Drzymont i Cezary Wilk. Początek rozgrywek nie był udany dla kielczan. Rywalizowali oni z wymagającymi przeciwnikami, dopiero później zaczęli regularnie zwyciężać. W ośmiu kolejnych spotkaniach odnieśli siedem zwycięstw i jeden raz zremisowali. Na półmetku uplasowali się na drugim miejscu za Wisłą Kraków, jednak ze względu na Mistrzostwa Europy 2008 jesienią rozegrano jeszcze dwa pojedynki, w których Korona wywalczyła jedynie punkt i 2007 rok zakończyła na piątej pozycji. Wiosną kielczanie dobre występy przeplatali słabymi i całe rozgrywki zakończyli na szóstym miejscu. W Pucharze Polski odpadli w 1/8 finału. W wyniku ujawnionej korupcji w świętokrzyskim zespole, ze sponsoringu wycofał się Krzysztof Klicki. Biznesmen sprzedał za symboliczną złotówkę klub miastu.

Po karnej degradacji klubu do nowo utworzonej I ligi z zespołu odeszło kilku podstawowych zawodników, nastąpiła także zmiana na stanowisku trenera – Jacka Zielińskiego zastąpił Włodzimierz Gąsior. Korona sezon 2008/2009 rozpoczęła od trzech porażek z rzędu (ze Stalą Stalowa Wola, Podbeskidziem Bielsko-Biała i GKS-em Jastrzębie), jednak w kolejnych spotkaniach radziła sobie coraz lepiej i na koniec rundy jesiennej zajmowała trzecie miejsce w tabeli. Wiosną piłkarze grali słabo, jednak główni rywale w walce o awans do Ekstraklasy również gubili punkty. W maju 2009 roku drużynę objął Marek Motyka, a Korona po zwycięstwie w ostatniej kolejce nad Dolcanem Ząbki zajęła trzecie miejsce i uzyskała prawo gry w barażach, które jednak zostały odwołane. 15 lipca 2009 roku, dzięki decyzji Komisji ds. Nagłych PZPN drużyna bezpośrednio awansowała do Ekstraklasy. 23 listopada 2009 roku, po serii słabych wyników, z funkcji trenera został zwolniony Marek Motyka, którego miejsce zajął Marcin Sasal. 2009 rok Korona zakończyła niechlubną serią dziewięciu meczów bez wygranej z rzędu (najdłuższą taką w lidze). Przyjście nowego trenera zmieniło jednak oblicze zespołu. Marcin Sasal rozpoczął budowę składu od defensywy. Drużyna miała grać w tej formacji twardo. Żelazna obrona stała się podstawą do systematycznego oddalania się klubu od strefy spadkowej. W 28. kolejce Korona pokonała 1:0 Lechię Gdańsk i zapewniła sobie utrzymanie. W zamykającym sezon spotkaniu z Ruchem Chorzów kielczanie zwyciężyli 3:0, a wynik ten pozwolił im na zajęcie szóstego miejsca w ligowej tabeli.

Lata 2010-2020

Sezon 2010/2011 rozgrywek Ekstraklasy rozpoczął się dla Korony remisem z Zagłębiem Lublin, a następnie porażką z Widzewem Łódź na własnym boisku. Po dość słabym starcie Korona Kielce rozpoczęła serię siedmiu meczów bez przegranej (sześć zwycięstw i remis), dzięki czemu zapewniła sobie pozycję wicelidera tabeli. Dobrą passę drużyny przerwała Legia Warszawa, wygrywając mecz w Kielcach 4:1. Korona Kielce w następnej kolejce zwyciężyła z Lechią Gdańsk, dzięki czemu udało jej się utrzymać na wysokiej pozycji w tabeli. Już w następnym spotkaniu kielczanie mogli objąć pozycję lidera Ekstraklasy, lecz przegrali na wyjeździe z Arką Gdynia 2:1. W 13 kolejce Korona miała kolejną szansę na wyprzedzenie Jagiellonii Białystok, z którą rozgrywała mecz w Kielcach lecz spotkanie zakończyło się remisem. Drużyna z Kielc do końca rundy jesiennej w 2 meczach zdobyła tylko jeden punkt, przegrywając z Górnikiem Zabrze i remisując z Lechem Poznań, dzięki czemu po zakończeniu rundy znajdowała się na czwartej pozycji. Runda wiosenna rozpoczęła się dla Korony w sposób dość nieprzewidywalny, drużyna z Kielc nie wygrała żadnego meczu aż do 22 kolejki, kiedy to zmierzyła się ze Śląskiem Wrocław i pokonała go 1:0. Po zwycięstwie nad drużyną z Wrocławia, Korona nie wygrała żadnego meczu aż do 27 kolejki, przez co spadła do strefy spadkowej. Z powodu złych wyników został zwolniony trener drużyny Marcin Sasal. Kielczanom udało się zdobyć 3 punkty z Arką Gdynia w 27 kolejce oraz Górnikiem Zabrze w 29 kolejce dzięki czemu zapewnili sobie utrzymanie w Ekstraklasie. Ostatni mecz rozegrany z Lechem Poznań zakończył się porażką Korony 4:0 i uplasował drużynę z Kielc na 13 pozycji w tabeli. Po zakończeniu sezonu na trenera został wybrany Leszek Ojrzyński, a kilka dni później został skompletowany cały sztab Korony na sezon 2011/2012.

Jeszcze przed zakończeniem sezonu z Korony odszedł Edi Andradina, zawodnik który grał w Kielcach od 2007 roku i zdobył dla niej 29 bramek. Edi odchodząc zwolnił pozycję kapitana drużyny, którą w sezonie 2011/2012 objął Kamil Kuzera, wychowanek kieleckiego klubu. W przerwie wakacyjnej z Korony odszedł Andrzej Niedzielan, najbardziej bramkostrzelny zawodnik, który w barwach Korony rozegrał 25 meczy i zdobył 12 bramek. W przerwie wakacyjnej kielecka drużyna rozegrała dwa sparingi z Łódzkim Klubem Sportowym, który awansował do Ekstraklasy. Oba mecze zakończyły się zwycięstwem kielczan. Korona wygrała również sparing z Zagłębiem Lubin i Wierną Małogoszcz oraz zremisowała sparing z Widzewem Łódź.

Sezon 2011/2012 rozgrywek Ekstraklasy rozpoczął się dla Korony zwycięstwem z Cracovią 2:1. Drużyna z Kielc na początku sezonu uzyskała nowego sponsora, którym zostały Targi Kielce sponsorujące również drużynę szczypiornistów z Kielc – Vive Targi Kielce. Następne trzy spotkania kielczan – z Ruchem Chorzów, Jagiellonią Białystok i Wisłą Kraków zakończyły się remisem, dzięki czemu Korona uplasowała się na szóstej pozycji w tabeli. Następnie drużyna z Kielc wywalczyła trzy punkty w meczu wyjazdowym do Bielska-Białej, gdzie podejmowała ich drużyna Podbeskidzia. Następny mecz Korona rozegrała na własnym boisku, gdzie zwyciężyła drużynę Śląska Wrocław i zapewniła sobie pozycję lidera T-Mobile Ekstraklasy. W kolejnym meczu rozegranym na Stadionie Miejskim kielczanie podejmowali zespół Lechii Gdańsk, który zwyciężyli po bramce zdobytej przez Jacka Kiełba oraz obronili pozycję lidera tabeli. W dwóch następnych kolejkach zawodnicy Korony zdobyli cztery punkty, dzięki bezbramkowemu remisowi z Polonią Warszawą oraz wygranej 2:0 z Górnikiem Zabrze co pozwoliło im na utrzymanie się na pozycji vice-lidera. W następnych trzech kolejkach Korona nie zdobyła ani jednego punktu, przegrywając z Lechem Poznań 1:0, Zagłębiem Lubin 3:1 oraz ŁKSem Łódź 2:0, przez co spadła na 5 pozycję w tabeli T-Mobile Ekstraklasy. W następnej kolejce kielczanie podejmowali zespół z Bełchatowa, podczas którego do przerwy wygrywali 2:0, jednak mecz ostatecznie zakończył się remisem 2:2. W 14 kolejce Korona grała na wyjeździe w Łodzi z Widzewem skąd udało jej się wywieźć jeden punkt, po bezbramkowym remisie. W następnej kolejce do Kielc przyjechała drużyna Legii Warszawa, która walczyła o awansowanie na pozycję lidera, jednak po bramce Macieja Korzyma kielczanom udało się zwyciężyć i awansować na szóstą lokatę w tabeli. W rundzie jesiennej kielczanie zdobyli jeszcze jeden punkt w dwóch meczach, bezbramkowo zremisowali z Cracovią i przegrali z Ruchem Chorzów.

Rundę wiosenną Korona rozpoczęła od czterech zwycięstw: z Jagiellonią Białystok 2:0, Wisłą Kraków 1:0, Podbeskidziem Bielsko-Biała 2:0 oraz Śląskiem Wrocław 2:1. Po meczu z Jagiellonią do Pogoni Szczecin przeszedł Hernâni da Rosa, który w kieleckiej drużynie rozegrał 129 spotkań. Jeszcze przed następną kolejką trener Leszek Ojrzyński postanowił przetestować różne ustawienia na boisku oraz formę zawodników grających w drużynie Młodej Ekstraklasy, w tym celu kielczanie rozegrali sparing z Dolcanem Ząbki, który przegrali 1:3. Zwycięską passę Korony przerwał bezbramkowy remis z Lechią Gdańsk na wyjeździe. W 23. kolejce kielczanie zwyciężyła na własnym boisku z Polonią Warszawa 3:0.

Afera korupcyjna

 Osobny artykuł: Afera korupcyjna w polskiej piłce nożnej.

Arkadiusz Bilski – kapitan Korony w sezonie 2003/2004, w którym klub brał udział w korupcji

Dużym piętnem w historii klubu odcisnął się udział w aferze korupcyjnej. Kielecki klub został oskarżony o kupowanie meczów w sezonie 2003/2004 przez ówczesnego trenera Dariusza Wdowczyka, jego asystenta, kierownika klubu Pawła Wolickiego oraz 23 piłkarzy, którzy w tamtym czasie tworzyli kadrę Korony. Według prokuratury zawodnicy mieli ze swoich premii składać się na łapówki dla sędziów i obserwatorów PZPN. Najbardziej poszkodowanym zespołem okazała się Stal Rzeszów, która w feralnym sezonie straciła jeden punkt do Korony i w ten sposób została pozbawiona awansu. Na niekorzyść Stali ustawiono m.in. wyniki meczów z Pogonią Staszów i Polonią Przemyśl.

1 lipca 2008 roku Wydział Dyscypliny PZPN, mając dowody dostarczone przez prokuraturę we Wrocławiu (ustawienie 14 meczów w sezonie 2003/2004), ukarał Koronę degradacją o jedną klasę rozgrywkową. Dodatkowo klub z Kielc zapłacił 70 tys. zł. grzywny. Poprzednia decyzja WD PZPN mówiła także o rozpoczęciu nowego sezonu z 7 punktami ujemnymi, jednak po odwołaniu się władz klubu od tej decyzji, WD postanowił cofnąć tę karę. Korona Kielce wystartowała do nowego sezonu z zerowym bilansem punktowym. Klub złożył kolejne odwołanie od decyzji WD PZPN, tym razem do Trybunału Arbitrażowego przy PKOl. 6 sierpnia 2008 roku TA oddalił apelację Korony, tym samym karna degradacja klubu do I ligi w sezonie 2008/09 stała się faktem.

Aż 28 z 43 oskarżonych w sprawie Korony dobrowolnie poddało się karze. Do winy przyznali się obydwaj szkoleniowcy, zdecydowana większość piłkarzy oraz część sędziów. 12 sierpnia 2009 roku zapadły pierwsze wyroki. Najdotkliwszą karę dostał Paweł Wolicki, wieloletni kierownik Korony Kielce i jej zawodnik w latach 80. XX wieku, który do końca życia ma zakaz działalności w piłce nożnej. Oprócz niego skazano jeszcze czterech piłkarzy z Kielc – na kary od roku bezwzględnej dyskwalifikacji do pięciu lat w zawieszeniu.

W połowie września 2009 roku Dariusz Wdowczyk został skazany na trzy lata więzienia w zawieszeniu na pięć, 100 tys. zł grzywny oraz 3-letni zakaz udziału w organizacji profesjonalnych zawodów sportowych. Jego ówczesny asystent, Andrzej Woźniak został potraktowany łagodniej. Sąd skazał go na 2,5 roku w zawieszeniu na trzy lata, 30 tys. zł grzywny i roczny zakaz działalności w profesjonalnej piłce nożnej. Obaj musieli pokryć koszty sądowego procesu. Również we wrześniu 2009 roku kielecki sąd rejonowy wydał wyroki w sprawie kilkunastu piłkarzy Korony. Skazani zostali m.in. Przemysław Cichoń, Jakub Zabłocki i Kamil Kuzera. 30 grudnia 2009 karę pozbawienia wolności w zawieszeniu sąd orzekł w stosunku do Dariusza Frankiewicza (w sezonie 2003/2004 zawodnika niespełna osiemnastoletniego). W styczniu 2010 skazany został natomiast Arkadiusz Bilski (kara dwóch lat pozbawienia wolności w zawieszeniu na cztery lata oraz 9,5 tys. zł grzywny).

Osiągnięcia

Rozgrywki

Odznaczenia

Nazwy

Korona w rozgrywkach

Rozgrywki ligowe

Korona po powstaniu w 1973 roku przystąpiła do rywalizacji w lidze okręgowej, stanowiącej trzeci poziom rozgrywkowy, który do tej pory jest najniższym w jakim klub występował w całej swojej historii. W II lidze drużyna zadebiutowała w sezonie 1975/1976, a pierwszy awans do I ligi wywalczyła w 2005 roku.

Korona Kielce w III lidze występowała przez 17 sezonów i stoczyła w niej łącznie 500 pojedynków. Odniosła 257 zwycięstw (51,4%), 116 razy spotkania z jej udziałem kończyły się remisem, a 127 meczów przegrała. W II lidze (od sezonu 2008/2009 I liga) klub rywalizował przez 14 lat. Rozegrał w tym czasie 462 mecze, z czego wygrał 154 (33,3%), zremisował 120, a porażkę poniósł w 188.

Korona Kielce rozegrała dotychczas pięć pełnych sezonów w Ekstraklasie (do 2008 roku I liga). W najwyższej polskiej klasie rozgrywkowej stoczyła 150 pojedynków. Odniosła 60 zwycięstw (40%), 39 razy zremisowała, a 51 spotkań przegrała. W tabeli wszech czasów Ekstraklasy zajmuje 38 miejsce.

Puchar Polski

 Osobny artykuł: Korona Kielce w Pucharze Polski.

Korona Kielce zadebiutowała w Pucharze Polski w sezonie 1974/1975 przegranym po rzutach karnych meczem z Hutnikiem Kraków. Dotychczas w rozgrywkach tych rozegrała 83 mecze, z których większość wygrała. Największym sukcesem klubu w PP na szczeblu centralnym jest dotarcie do finału w sezonie 2006/2007. W drodze do niego zespół wyeliminował m.in. Górnika Zabrze, Lecha Poznań i Wisłę Płock. W ostatnim i zarazem najważniejszym spotkaniu uległ 0:2 Dyskobolii Grodzisk Wlkp. i nie wywalczył trofeum.

Puchar Ekstraklasy

W sezonach 2006/2007 i 2007/2008 Korona rywalizowała w Pucharze Ekstraklasy. W pierwszych rozgrywkach trafiła do grupy D, w której z pięcioma zwycięstwami na koncie zajęła pierwsze miejsce. W 1/4 finału zmierzyła się GKS-em Bełchatów – w pierwszym meczu przegrała 0:1, a w drugim uległa 1:3 i nie wywalczyła awansu do półfinału. W kolejnych rozgrywkach Korona zajęła w tabeli grupy C trzecią lokatę i nie uzyskała promocji do ćwierćfinału. Łącznie kielecki klub rozegrał w Pucharze Ekstraklasy 14 meczów, z których sześć wygrał, trzy zremisował i pięć przegrał.