Kotlina Sieradzka - Polski Serwis Naukowy

Kotlina Sieradzka jest częścią Niziny Południowowielkopolskiej, która wchodzi w skład nizin Środkowopolskich.

Zajmuje pn. część (sięgającej po Uniejów) doliny środkowej Warty obejmując na odcinku od ujścia Widawki do ujścia Brodni doliny środkowych i dolnych biegów Żegliny i Meszny (Mesznika, Myi). Zgodnie z biegiem rzeki, dolina Warty opada z pd. na pn., najwyższy punkt jej dna znajduje się na wysokości 134 m, najniższy ma 119 m n.p.m. Dolina ta wcina się na głębokość 30-50 m w przyległe obszary wysoczyznowe Kotliny Sieradzkiej, położone na wysokości 144-180 m n.p.m., a jej szerokość dochodzi do 6 km. Otoczona jest wysoczyznami: Turecką i Złoczewską na zach., a Łaską na wsch., na pd. sąsiaduje z Kotliną Szczercowską.

Nizina Południowowielkopolska (318.1-2) jest regionem wybitnie rolniczym, o jednym z najważniejszych w Polsce poziomów rozwoju tego działu gospodarki. Przez stulecia uważana była za spichlerz Polski. Uprawia się tam głównie pszenicę, żyto, ziemniaki, buraki cukrowe, rzepak oraz warzywa i owoce. Rozwinięta jest także hodowla trzody chlewnej, bydła i drobiu. Wysoko wydajne rolnictwo stało się podstawą rozwoju przemysłu spożywczego. Na obszarze całej tej krainy rozsiane są młyny, browary, zakłady przetworów ziemniaczanych, warzywnych i owocowych, gorzelnie oraz zakłady mięsne.

Mady (fluwisole , ang. alluvial soils) - gleby powstałe w wyniku nagromadzenia się materiału niesionego przez wody i akumulowanego w wyniku wytracania energii wody. Zasadniczą cechą mad jest obecność w profilu naprzemianległych warstw o różnym składzie granulometrycznym. Poszczególne warstwy mogą cechować się skrajnie różnym składem granulometrycznym lub zbliżonym. W zależności od typu utworów dominujących w profilach glebowych wyróżnia się mady:

Obejmuje pow. ok. 350 km kw. i jest fragmentem glacjotektonicznie pogłębionej lobowej depresji końcowej z okresu zlodowacenia Warty. Częścią Kotliny Sieradzkiej jest też denudacyjna równina morenowa, zbudowana z gliny zwałowej, na której leży Sieradz. Dno doliny zalegają ubogie mady i gleby rdzawe, na przylegających wysoczyznach przeważają gliniaste gleby płowe. Głównymi elementami krajobrazu są tarasy Warty - holeoceński, zajęty przeważnie przez łąki i piaszczysty plejstoceński. Powyżej Sieradza - na Warcie zbiornik retencyjny Jeziorsko o pow. 423 ha i pojemności 203 mln m sześć., który powstał w 1986 r.

Jeziorsko – zbiornik zaporowy na Warcie, największy akwen i zbiornik retencyjny w regionie łódzkim, o powierzchni 42,3 km² i pojemności 202,8 mln m³.

Żeglina - rzeka długości około 30 km, odprowadzająca wody z mokradeł lasów złoczewskich, rezerwatów przyrody ożywionej "Paza" i "Nowa Wieś" i okolic wioski Rybnik położonej k. Brzeźnia. Miejsce to stanowi dział wód pomiędzy Wartą i Prosną. Stąd biorą także początek rzeczki: wpływająca do Warty Myja (Meszna) i do Prosny: Łużyca, Cienia, Swędrnianka i Pokrzywnica.