|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Zapytani, co najbardziej kojarzy nam się z Francją, wielu z nas najprawdopodobniej odpowie moda, sery i oczywiście... wino. Wyniki nowych badań wskazują jednak, że zamiłowanie Francuzów do wina może tracić na wyrazistości, bowiem c... Trzy żubry - dwie krowy i jeden byk - przyjechały w środę z prywatnej hodowli we Francji do nadleśnictwa Stuposiany w Bieszczadach. Zamieszkają w pokazowej zagrodzie w Mucznem. Jak poinformował PAP rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa... Francuski koncern energetyczny Electricite de France (EDF) uruchomi w Krakowie swoje piąte na świecie centrum badań i rozwoju. Ośrodek będzie się specjalizował w technologiach czystego węgla oraz współspalania biomasy. Jak poinformował EDF w środę, pozostał... Bitwa Warszawska z 1920 r. była perfekcyjnym popisem taktycznym Wojska Polskiego, który uratował Polskę i Europę przed terrorem bolszewickiej organizacji Czeka - uważa znany francuski historyk i sowietolog Alain Besancon, który gościł w Warszawie.Besancon brał udział w pols...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Król arcychrześcijańskiCzy wiesz że...? Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku. W 1464 królowie Francji uzyskali od papieża prawo noszenia tytułu Królów Arcychrześcijańskich. Królowie Katoliccy (hiszp. Los Reyes Católicos), wspólny tytuł nadany królewskim małżonkom Izabeli I Katolickiej i Ferdynandowi II Katolickiemu przez papieża Aleksandra VI. Król arcychrześcijański (łac. rex christanissimus, fr. roi très chrétien) – honorowy tytuł królów francuskich. Legendy mówią, że tytuł króla arcychrześcijańskiego nadał papież już Merowingom w V w. - miał on odróżniać władców katolickich od innych, wyznających arianizm władców galijskich. W rzeczywistości jednak papieże nadawali go królom francuskim dopiero od drugiej połowy XII wieku - był on dowodem wdzięczności za poparcie, jakie królowie francuscy okazali papiestwu w walce z cesarstwem. Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
Merowingowie – dynastia królów panująca w Królestwie Franków w latach 481–753, wywodząca się od władcy Franków salickich Merowecha (Meroweusza). Od XV wieku tytuł króla arcychrześcijańskiego stał się tytułem dziedzicznym i zastrzeżonym dla królów francuskich. Od XV do XVIII wieku był stosowany bardzo szeroko, pojawiając się w wielu dokumentach francuskich i obcych. Z tytułem króla arcychrześcijańskiego nie wiązały się żadne honorowe obowiązki i przywileje. BibliografiaZobacz teżNazwy arianie i arianizm pochodzą od Ariusza, duchownego Kościoła w Aleksandrii w Egipcie. W 321 r. został ekskomunikowany przez synod w Aleksandrii. Ariusz twierdził, że Jezus Chrystus jako syn Boży jest poddany Bogu, że został stworzony przez Ojca, co oznaczało, że "był czas, kiedy nie było Jezusa Chrystusa" i zanim został stworzony, nie istniał. Tym samym Ariusz kwestionował boską naturę Jezusa Chrystusa. Było to sprzeczne z kształtującą się wtedy doktryną o równości Boga Ojca i Syna, która następnie rozwinęła naukę o Świętej Trójcy. Arianie odrzucali doktrynę o Trójcy jako niebiblijną.
Łacina (łac. lingua Latina, język łaciński) – język indoeuropejski z podgrupy latynofaliskiej języków italskich, wywodzący się z Lacjum (łac. Latium), krainy w starożytnej Italii, na północnym skraju której znajduje się Rzym. Łacina była językiem ojczystym Rzymian. Stała się z czasem językiem urzędowym całego Imperium Rzymskiego, wypierając inne wcześniej używane na tym obszarze języki (takie jak oskijski czy umbryjski). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
