Królestwo Widźajanagaru - Polski Serwis Naukowy

Cesarstwo Widźajanagaru w czasach największej potęgi (2 poł. XV w.)

Królestwo Widźajanagaru, Imperium Widźajanagaru (kannada: ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ Vijayānagara Sāmrājya, telugu: విజయనగర సామ్రాజ్యము Vijayānagara Sāmrājyamu) – państwo hinduskie istniejące w XIV–XVII wieku na Dekanie w południowych Indiach. Było to ostatnie z wielkich królestw hinduistycznych jakie opierało się najazdom muzułmańskim. Czasy świetności imperium przypadły na XV i pierwszą połowę XVI wieku. Kres potęgi państwa położył sojusz sułtanatów muzułmańskich z północnego Dekanu, który w 1565 roku pokonał armie Widźajanagaru w wielkiej bitwie pod Talikotą, co znacznie osłabiło imperium i umożliwiło plemionom górskim zniszczenie stolicy państwa. Stolicą królestwa do tego czasu był wspaniały Widźajanagar, czyli Miasto Zwycięstwa – od którego swą nazwę wzięło królestwo.

Język telugu (తెలుగు) – język z grupy południowowschodniej , (wg. Ethnologue grupy centralno-południowej ) rodziny języków drawidyjskich. Jest największym językiem pod względem liczby posługujących się nim pośród języków drawidyjskich. Posługuje się nim około 70 mln osób, mieszkańców indyjskiego stanu Andhra Pradesh, gdzie posiada status języka urzędowego. W języku tym powstają też filmy powiązane z Tollywood.

Islam (arab. الإسلام ; al-islām) – religia monoteistyczna, druga na świecie pod względem liczby wyznawców po chrześcijaństwie Świętą księgą islamu jest Koran, a zawarte w nim objawienie ma stanowić ostateczne i niezmienne przesłanie Boga do ludzi.

Bibliografia

Jan Kieniewicz Historia Indii, Wydawnictwo Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wrocław - Warszawa - Kraków - Gdańsk - Łódź, 1985, ISBN 83-04-01896-9

Przypisy

Louis Frédéric: Słownik cywilizacji indyjskiej. Przemysław Piekarski (red.nauk.). Wyd. 1. T. 2. Katowice: Wydawnictwo "Książnica", 1998, s. 295, seria: Słowniki Encyklopedyczne "Książnicy". ISBN 83-7132-370-0.

Język kannada (kannara) – język należący do południowej grupy języków drawidyjskich. Posługuje się nim ponad 30 mln mówiących, zamieszkujących głównie indyjski stan Karnataka, gdzie jest językiem urzędowym, a także w stanach Tamil Nadu, Maharashtra i Andhra Pradesh.

Widźajanagar (dosł. Gród Zwycięstwa) – opuszczone miasto we południowych Indiach, w stanie Karnataka, w Ghatach Zachodnich, w niewielkiej wiosce Hampi. Założone ok. roku 1336 przez braci Hariharę i Bukkę miasto to było od XIV do XVI wieku centralnym ośrodkiem Królestwa Widźajanagaru, najpotężniejszego nowożytnego imperium hinduskiego na południu kraju. To bogate serce ostatniego hinduskiego imperium zniszczyła w 1565 armia koalicji sułtanatów dekańskich. Wojska muzułmańskie po rozgromieniu armii królewskiej w bitwie pod Talikotą (26 stycznia 1565) zdobyły miasto, które było łupione przez najeźdźców przez kilka miesięcy. Widźajanagar nie został nigdy później odbudowany. Ruiny stolicy wpisano w 1986 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO.