|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Trójwymiarową panoramę ruin powojennej Warszawy z wiosny 1945 roku, pokazaną z perspektywy lecącego nad nią samolotu, można zobaczyć w filmowej animacji "Miasto ruin", przygotowanej przez Muzeum Powstania Warszawskiego dla uczczenia zbliża... 2,5 mln zł przeznaczy samorząd Kalisza na budowę Centrum Doskonałości Kół Zębatych - zdecydowali radni. Inwestorem jest miejscowa Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa. Centrum będzie jednostką naukowo-badawczą dla PWSZ, służącą przemysłowi lotniczemu, s... Francuskie Ministerstwo Szkolnictwa Wyższego i Badań Naukowych ogłosiło zaproszenie do składania wniosków dotyczących projektów, które będą prezentowane w dniach 14-16 listopada w Europejskim Mieście Nauki.
Podczas wydarzenia, organizowanego przez francuską ... Zdjęcia archeologa Mirona Bogackiego wykonane podczas sześciu wyjazdów do Libii w latach 2006-2010 będzie można zobaczyć na wystawie "Ptolemais zaginione miasto w Libii" w budynku Starej Biblioteki Uniwersytetu Warszawskiego.Na wystawie są prezen... Plan miasta sprzed 2500 lat odtworzyli polscy naukowcy pracujący w północno-zachodniej części półwyspu Synaj w Egipcie. Pracami kierował Tomasz Herbich z Instytutu Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie. Polscy specjaliści trafili na ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Królowie akadyjscyCzy wiesz że...? Rimusz – władca z dynastii akadyjskiej; objął władzę nad imperium akadyjskim około roku 2278 p.n.e., po 56 latach panowania jego ojca - Sargona Wielkiego. Jego panowanie naznaczone było konfliktami wewnętrznymi I zewnętrznymi. Na początku swego panowania stłumił powstanie miast sumeryjskich na którego czele stał Kaku, lugal Ur. W 3 roku panowania wyruszył z karną ekspedycją przeciw zbuntowanym Elamitom. W bitwie w której poległo ok. 17 tysięcy Elamitów, a 4 tysiące dostało się do niewoli, Rimusz zadał ostateczną klęskę ich królowi Warahsze. Po 9 latach, około roku 2269 p.n.e., miejsce Rimusza zajął jego młodszy brat, Manisztusu. Rimusz zginął w wyniku zamachu zorganizowanego przez jego najbliższe otoczenie. Szar-kali-szarri (akad. Šar-kali-šarrī, tłum. "król wszystkich królów") − król z dynastii akadyjskiej, syn i następca Naram-Sina, panował w latach ok. 2217-2193 p.n.e.. 
 Lista królów z dynastii akadyjskiej (2 poł. III tysiąclecia p.n.e.): Dudu, król akadyjski. Jego panowanie (2195-2174 p.n.e.) położyło kres 3-letniemu okresowi anarchii, który objął imperium akadyjskie po śmierci Szarkaliszarriego w 2198 p.n.e. Podczas swoich rządów zdołał uporządkować państwo i przekazać koronę swojemu synowi Szudurulowi. Jego imię zostało odnalezione na inskrypcjach z Nippur i Akadu.
Akad (Agade) to starożytne miasto w Mezopotamii założone przez Sargona Wielkiego ok. 2330 r. p.n.e., stolica imperium akadyjskiego w latach 2334-2154 p.n.e. Zobacz teżSzu-durul – król z dynastii akadyjskiej panujący w latach ok. 2168–2154 p.n.e. Na podstawie znalezionych inskrypcji uważa się, że jego władza sięgała na północy aż po miasto Tutub. Za jego panowania nasiliły sie jednak najazdy Gutejów, które doprowadziły do upadku imperium akadyjskiego.
Imperium akadyjskie – semickie państwo założone przez Sargona Wielkiego, istniejące w latach panowania dynastii akadyjskiej: 2334-2193 p.n.e., na terenie środkowej Mezopotamii, którego stolicą było miasto Akad (Agade). W czasach największego rozkwitu zasięg imperium akadyjskiego wykraczał poza tereny Mezopotamii, obejmując cały jej obszar oraz tereny przyległe.
Czy wiesz że...? beta Naram-Sin (akad. Narām-Sîn, tłum. "ukochany przez boga Sina") – władca imperium akadyjskiego, przedstawiciel semickiej dynastii rządzącej w Mezopotamii z ośrodkiem w Akadzie, panował w latach ok. 2254-2218 p.n.e. Był wnukiem Sargona Wielkiego z Akadu i podobnie jak on tytułował się dumnie "Królem czterech stron świata".
Akadyjczycy (Akadowie) – lud semicki przybyły z Półwyspu Arabskiego do międzyrzecza babilońskiego. Jego nazwa wywodzi się od miasta Akad (Agade), które stało się stolicą imperium stworzonego przez jednego z Akadyjczyków, Sargona Wielkiego, w 2334 roku p.n.e. Zajmowali oni obszar od Morza Śródziemnego do Iranu.
Sargon Wielki zwany też Sargonem Akadyjskim (akad. Szarru-kin – prawowity król) – semicki władca państwa akadyjskiego w latach ok. 2334-2279 p.n.e., założyciel dynastii i twórca imperium akadyjskiego, rozciągającego się od Elamu i dolnej Mezopotamii aż po Morze Śródziemne i Anatolię (zasięg ten jest dyskutowany). Uważany za twórcę pierwszego w dziejach świata imperium. Jego imię przetrwało w tradycji przez wieki, otoczone legendą, a jego dokonania – prawdziwe i legendarne – stały się na długie lata wzorcem dla mezopotamskich władców w następnych wiekach. Sargon Wielki swoim imperium rządził z nowo założonej przez siebie niedaleko Kisz stolicy – miasta Akad (Akkad, Agade), dotąd nieodnalezionego.
Manisztusu (2285-2270) władca Imperium Akadyjskiego. Objął rządy nad Imperium Akadyjskim w roku 2285 p.n.e. po 9 latach panowania jego młodszego brata Rimusza. Znane są opinie, że Manisztusu i Rimusz byli bliźniakami. Możemy się tego domyślać na podstawie znaczenia imienia Manisztusu ("kto z nim jest?"). Sprawował on władzę przez 15 lat, do roku 2270 p.n.e. W czasie swego panowania interweniował na wschodzie w celu ugruntowania panowania nad Elamem. Rozwijał również handel szczególnie w kierunku południowym w celu pozyskania surowców. Najprawdopodobniej był również fundatorem świątyni Isztar w Niniwie. Ważnym zabytkiem jest również Obelisk Manisztusu, który mówi o tym, że władca ten wykupywał znaczne połacie ziemi od wielkich właścicieli ziemskich. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
