|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W procesie leczenia niezmiernie istotne jest, obok perspektywy medycznej, nastawienie psychiczne pacjenta. Badania jakości życia obejmują całość problemów natury biologicznej, psychologicznej, ale także duchowej - zwłaszcza w sytuacji ekstremalnej, kiedy mamy do czynienia z... Naukowcy ze Szwecji dokonują przełomu w dziedzinie komunikacji komórek nerwowych, tworząc pierwszą sztuczną komórkę nerwową zdolną do komunikacji z komórkami nerwowymi człowieka. Badania te pozwolą pogłębić wiedzę na temat patofizjologii, molekularn... Mężczyzna w wieku 20-30 lat, któremu w nocy z niedzieli na poniedziałek przeszczepiono obie nogi, będzie mógł chodzić za sześć lub siedem miesięcy - zapewnił we wtorek szef zespołu chirurgów, którzy przeprowadzili operację, doktor Pedro Cavadas.Lekarze z k... Już mówi 65-letni pacjent chorujący na nowotwór, który dwa tygodnie temu w Instytucie Onkologii w Gliwicach przeszedł pierwszą w Polsce rekonstrukcję połowy krtani. 28 marca usunięto mu rurkę tracheostomijną, co umożliwia samodzielne oddychanie. Tym samym... 6-miesięczny ryś jest pierwszym pacjentem oddziału leczenia tych zwierząt, który rozpoczął działalność w ramach Ośrodka Rehabilitacji Zwierząt Chronionych w Przemyślu (Podkarpackie) - poinformował lekarz weterynarii tego ośrodka Radosław Fedaczyński. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
KręgarzCzy wiesz że...? Kręgarstwo – zwyczajowe określenie formy działań quasi-leczniczych mających swoje korzenie w nurcie tzw. medycyny ludowej. Kręgarstwo praktykowane jest najczęściej przez osoby o znikomej lub żadnej wiedzy medycznej, co niesie tym samym poważne zagrożenie dla zdrowia i życia osób poddających się takim zabiegom. Wiedza z zakresu kręgarstwa przekazywana jest najczęściej w formie sukcesji rodzinnych, a przez to jest nieweryfikowalna i obarczona szkodliwymi wyobrażeniami, co do biomechanicznych uwarunkowań powstawania zespołów bólowych i dysfunkcji ruchowych w obrębie kręgosłupa i stawów kończyn. Osteopatia (zaliczana do medycyny alternatywnej) jest elementem systemu opieki zdrowotnej, w którym badanie manualne wykorzystywane jest do stawiania diagnozy i leczenia chorych. Osteopatia uznaje i akceptuje zależność pomiędzy ciałem, psychiką i umysłem zarówno w stanie określanym jako zdrowie jak i w stanie chorobowym. Traktuje ona ciało ludzkie jako całość zarówno w aspekcie strukturalnym jak i funkcjonalnym, zakłada ona, że organizm ludzki posiada zdolności do autoregulacji i przywracania homeostazy. Leczenie osteopatyczne jest więc ściśle powiązane z indukcją tychże mechanizmów. Kręgarstwo – zwyczajowe określenie formy działań quasi-leczniczych mających swoje korzenie w nurcie tzw. medycyny ludowej. Kręgarstwo praktykowane jest najczęściej przez osoby o znikomej lub żadnej wiedzy medycznej, co niesie tym samym poważne zagrożenie dla zdrowia i życia osób poddających się takim zabiegom. Wiedza z zakresu kręgarstwa przekazywana jest najczęściej w formie sukcesji rodzinnych, a przez to jest nieweryfikowalna i obarczona szkodliwymi wyobrażeniami, co do biomechanicznych uwarunkowań powstawania zespołów bólowych i dysfunkcji ruchowych w obrębie kręgosłupa i stawów kończyn. Lekarz – osoba posiadająca właściwe kwalifikacje, potwierdzone wymaganymi dokumentami, do udzielania świadczeń zdrowotnych, w szczególności do: badania .
Biomechanika – bada właściwości mechaniczne tkanek, narządów, układów oraz ruch mechaniczny żywych organizmów - jego przyczyny i skutki. Przyczynami ruchu są siły: zewnętrzne (zwłaszcza ciężkości) i wewnętrzne (zwłaszcza mięśniowe). Skutkiem jest zmiana położenia całego organizmu lub wzglednego położenia jego części lub ciał zewnętrznych. Skutkiem może być także naprężenia, czy odkształcenia ciała. Kręgarstwo bardzo często mylone jest z różnymi metodami i odmianami medycyny (terapii) manualnej, takimi jak chiropraktyka czy osteopatia. W przypadku stosowania metod terapii manualnej wymagane jest nie tylko ukończenie medycznych studiów wyższych (lekarskich lub fizjoterapeutycznych), ale również i odpowiednich, często wieloletnich, kursów klinicznych z zakresu poszczególnych metod, co zostaje potwierdzane odpowiednimi certyfikatami. Fizjoterapeuta – absolwent średniej szkoły medycznej, studiów licencjackich lub magisterskich, o kierunku rehabilitacja lub fizjoterapia. Obecnie w Europie, w tym w Polsce, nie kształci się już fizjoterapeutów również na poziomie niższym, niż licencjat, tj. technik fizjoterapii. Specjalista w zakresie stosowania metod fizjoterapii. Zajmują sie planowaniem i prowadzeniem zajęć fizycznych, ale wykonują także zabiegi fizykoterapeutyczne (elektrolecznictwo, światłolecznictwo, wodolecznictwo itp.) i masaże.
BibliografiaLinki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |