Kraina przyrodniczo-leśna - Polski Serwis Naukowy

Kraina przyrodniczo-leśna - jednostka podziału kraju stosowana w leśnictwie.

Jest to obszar o zbliżonych warunkach fizjograficznych, na którym najlepiej rozwija się określony typ lasu.

W celu ułatwienia prowadzenia gospodarki leśnej, a w szczególności hodowli lasu i oparciu jej na przyrodniczych podstawach, zaszła potrzeba podziału kraju na jednostki przyrodniczo-leśne oraz konieczność opracowania dla nich szczegółowych zasad projektowania i stosowania technik hodowlanych. Z uwagi na zróżnicowanie obszaru Polski ze względu na warunki fizjograficzne, klimatyczne, ukształtowanie i rzeźbę terenu, wyodrębniono 8 krain o zasadniczo różnych warunkach przyrodniczych.

Polesie (845) – kraina geograficzna i historyczna, leżąca na terytorium obecnej Białorusi, Ukrainy i Polski. Stanowi południowo-zachodnią część Niżu Wschodnioeuropejskiego.

Puszcza Białowieska – rozległy kompleks leśny, pozostałość dawnych puszcz: Białowieskiej, Ladzkiej, Świsłockiej i Szereszewskiej, położony w województwie podlaskim oraz na Białorusi. Powierzchnia całej puszczy przekracza 1500 km2 (z czego w granicach Polski 620 km2). Jest pozostałością ostatnich na niżu Europy lasów naturalnych o charakterze pierwotnym w strefie lasów liściastych i mieszanych. Na jej terenie znajduje się Białowieski Park Narodowy (BPN). Obszar puszczy wchodzi w skład Nadleśnictw Białowieża, Browsk i Hajnówka. Puszcza leży w dorzeczu Narewki i Leśnej.

Zgodnie z tym podziałem kraina przyrodniczo-leśna jest jednostką obejmującą swoim zasięgiem obszar o zbliżonych warunkach fizjograficznych o tym samym typie klimatu pokrywającym się z naturalnym występowaniem poszczególnych gatunków głównych drzew leśnych. Granice krain przyrodniczo-leśnych pokrywają się w przybliżeniu z granicami krain geograficznych, klimatycznych i naturalnymi granicami zasięgu drzew leśnych.

Gorce (513.52) – pasmo górskie leżące w Beskidach Zachodnich. Nazwa "Gorce" związana jest prawdopodobnie ze słowem "gorzeć" (palić się, płonąć) i pochodzi od sposobu uzyskiwania polan śródleśnych metodą żarową. Spotykana jest już w aktach z 1254 r. (item mons Gorcz nuncupatus), używał jej Jan Długosz w 1480 r. (in monten Gorcz). W innych źródłach można też spotkać nazwę Górce, która by mogła oznaczać niskie góry

Beskid Śląski (czes. Slezské Beskydy, 513.45) – pasmo górskie, stanowiące część Beskidów Zachodnich. Jest mezoregionem wchodzącym w skład prowincji Karpat Zachodnich. Najwyższymi szczytami Beskidu Śląskiego są Skrzyczne (1257 m n.p.m.) i Barania Góra (1220 m n.p.m.), natomiast dla części czeskiej Czantoria Wielka (995 m n.p.m.).

Pod względem powierzchni kraina przyrodniczo-leśna jest dużą jednostką w granicach, której istnieją różnice co do środowiska, gleby, klimatu, a różnice te uzasadniają podział krain na mniejsze jednostki zwane dzielnicami przyrodniczo-leśnymi. Podział Polski na krainy przyrodniczo-leśne pozwala wytyczać ramy planowania produkcji leśnej, nie uwzględniając przy tym żyzności siedlisk leśnych i dlatego stwarza jedynie podstawy planowania składu gatunkowego drzewostanów. Dla szczegółowego planowania produkcji i praktyki hodowlanej, opracowane zostały jednostki typologiczne czyli tzw. siedliskowe typy lasu. Określenie siedliskowego typu lasu opiera się głównie na znajomości żyzności i wilgotności gleb. Gleba jest najbardziej stałym i pewnym czynnikiem określającym typ siedliskowy lasu.

Augustów (lit. Augustavas ros. Августов) – miasto w województwie podlaskim, w powiecie augustowskim. W latach 1975-1998 administracyjnie należało do województwa suwalskiego. Miasto jest także siedzibą władz wiejskiej gminy Augustów.

Środowisko – ogół elementów nieożywionych i ożywionych, zarówno naturalnych, jak i powstałych w wyniku działalności człowieka, występujących na określonym obszarze oraz ich wzajemne powiązania, oddziaływania i zależności. Jest to pojęcie podrzędne w stosunku do przyrody, obejmującej również elementy ożywione.

Zgodnie z tym podziałem wyróżniamy w Polsce (dla potrzeb leśnictwa) 8 krain przyrodniczo-leśnych w skład których wchodzi 59 dzielnic przyrodniczo-leśnych i tak:

I. Kraina Bałtycka – dzieli się na 9 dzielnic przyrodniczo-leśnych:

1. Dzielnica Wysp Bałtyckich

2. Dzielnica Pasa Nadmorskiego

3. Dzielnica Niziny Szczecińskiej

4. Dzielnica Koszalińska

5. Dzielnica Pobrzeża Kaszubskiego

6. Dzielnica Pojezierza Kartuskiego

7. Dzielnica Żuław Wiślanych

8. Dzielnica Pojezierza Kociewskiego

9. Dzielnica Pojezierza Drawsko-Myśliborskiego

II. Kraina Mazursko-Podlaska - dzieli się na 6 dzielnic przyrodniczo-leśnych:

1. Dzielnica Elbląsko-Warmińska