Kredyt konsumencki - Polski Serwis Naukowy

Kredyt konsumencki - kredyt regulowany przez ustawę z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. 2011 nr 126 poz. 715).

Ustawa ta reguluje prawa i obowiązki związane z kredytami konsumenckimi. Zalicza się do nich umowę:

pożyczki,
kredytu w rozumieniu przepisów prawa bankowego,
o odroczeniu konsumentowi terminu spełnienia świadczenia pieniężnego,
na mocy której świadczenie pieniężne konsumenta ma zostać spełnione później niż świadczenie kredytodawcy,
na mocy której kredytodawca zobowiązany jest do zaciągnięcia zobowiązania wobec osoby trzeciej, a konsument do zwrotu kredytodawcy

spełnionego świadczenia.

Prowizja - to wynagrodzenie za pośrednictwo w zawieraniu umów na rzecz dającego polecenie lub zawieranie ich w jego imieniu; ustalane w procentach od wartości transakcji.

Rzeczywista roczna stopa oprocentowania (RRSO, ang. Annual percentage rate) – stopa procentowa wyliczona zgodnie z ustawą z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim (Dz. U. z 2001 r. Nr 100, poz. 1081). RRSO pozwala klientowi na łatwiejsze porównanie ofert banków, ponieważ oprócz oprocentowania uwzględnia ona także pozostałe koszty kredytu (np. prowizje).

Zgodnie z nową ustawą , obowiązującą od 18 grudnia 2011, kredyt konsumencki to taki kredyt, którego wysokość jest nie większa niż 255.550 zł.

Praktycznie nie ma znaczenia, jakiego kredytu dotyczy umowa – czy jest to kredyt w rachunku bieżącym, kredyt gotówkowy, samochodowy czy zadłużenie na karcie kredytowej. Przepisy stosuje się do wszelkiego typu kredytów przeznaczonych dla klientów indywidualnych, które spełniają powyższe kryteria kredytu konsumenckiego.

Karta kredytowa – to karta płatnicza, której wydanie jest związane z przyznaniem limitu kredytowego przez bank. Operacje wykonane przez posiadacza karty rozliczane są w ciężar limitu.

Pożyczka – operacja polegająca na udzieleniu przez osobę fizyczną lub instytucję określonej kwoty środków pieniężnych lub określonych przedmiotów do dyspozycji pożyczkobiorcy, na czas oznaczony lub nieoznaczony (Jeżeli termin zwrotu pożyczki nie jest oznaczony, dłużnik obowiązany jest zwrócić pożyczkę w ciągu sześciu tygodni po wypowiedzeniu przez dającego pożyczkę - art. 723 kc). W przeciwieństwie do kredytu bankowego nie jest wymagane określenie celu na jaki pieniądze zostaną wydatkowane oraz naliczenie i pobranie odsetek. W związku z tym nazywanie pożyczki mianem kredytu gotówkowego jest niepoprawne, choć powszechnie praktykowane przez instytucje finansowe ze względów marketingowych.

Umowa kredytu konsumenckiego powinna zostać zawarta na piśmie. To kredytodawca zobowiązany jest dostarczyć kredytobiorcy egzemplarz umowy.

Powinny znaleźć się w niej następujące dane:

dane kredytodawcy i kredytobiorcy,

wysokość kredytu,

sposób i termin spłaty kredytu,

oprocentowanie oraz warunki jego zmiany (max. wartość oprocentowania może wynieść 4x kredyt lombardowy NBP, maksymalne oprocentowanie kredytu konsumenckiego wynika z ustawy antylichwiarskiej,

opłaty i prowizje związane z kredytem (mogą one stanowić więcej niż 5% wartości kredytu, nowa ustawa zlikwidowała ten limit), wyłączono z nich koszty związane z ustanowieniem, zmianą lub wygaśnięciem zabezpieczeń i ubezpieczeń (w tym kosztów ubezpieczenia spłaty kredytu); ubiegając się o kredyt należy zwrócić szczególną uwagę na koszty jego ubezpieczenia; wiele banków i firm pożyczkowych, niższe przychody z tytułu odsetek i prowizji zrekompensowało sobie wprowadzeniem obowiązkowych ubezpieczeń lub podwyższeniem stawek za polisy,

informację o całkowitym koszcie kredytu i RRSO ,

sposób zabezpieczenia kredytu i związane z nim opłaty,

informacje o pozostałych kosztach jakie musi ponieść konsument,

informacje o uprawnieniu do przedterminowej spłaty kredytu.

Jeżeli kredyt przeznaczony jest na nabycie określonej rzeczy lub usługi, umowa powinna określać ponadto:

Prawo bankowe – zespół norm prawnych regulujących powstawanie, funkcjonowanie oraz zasady likwidowania instytucji bankowych (zwłaszcza banków), a także zasady funkcjonowania nadzoru bankowego.

Instytucja kredytowa - podmiot mający swoją siedzibę za granicą Rzeczypospolitej Polskiej na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, prowadzący we własnym imieniu i na własny rachunek, na podstawie zezwolenia właściwych władz nadzorczych, działalność polegającą na przyjmowaniu depozytów lub innych środków powierzonych pod jakimkolwiek tytułem zwrotnym i udzielaniu kredytów lub na wydawaniu pieniądza elektronicznego.

opis rzeczy lub usługi,

cenę nabycia rzeczy lub usługi,

jeżeli zapłata nastąpiłaby za gotówkę, oraz cenę nabycia przy wykorzystaniu kredytu,

część ceny, którą konsument jest zobowiązany zapłacić w gotówce,

warunki, od których spełnienia uzależnione jest przejście własności rzeczy sprzedanej na konsumenta, jeżeli umowa sprzedaży została zawarta z zastrzeżeniem własności,

informację, że kredyt jest dostępny wyłącznie od wskazanego przez sprzedawcę kredytodawcy, jeśli pomiędzy nimi została zawarta tzw. umowa na wyłączność.

Kredytobiorca, ma prawo do spłaty kredytu przed terminem. Kredytodawca nie może w związku z tym pobrać od niego prowizji. Co więcej jest zobowiązany do zwrotu zapłaconych kredytodawcy prowizji i opłat proporcjonalnie do okresu, o który skrócono czas korzystania z kredytu.

Konsument (łac. consumens) - w ekonomii osoba nabywająca od przedsiębiorcy towar lub usługę.. Nie istnieje uniwersalna prawna definicja konsumenta. W polskim prawie pojęcie konsumenta zostało zdefiniowane w kodeksie cywilnym jako "osoba fizyczna dokonująca czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową".

Konsument może odstąpić od umowy w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji o prawie odstąpienia od umowy, nie później jednak niż w terminie 3 miesięcy od dnia zawarcia umowy. Wzór oświadczenia od umowy kredytobiorca otrzymuje od kredytodawcy (zazwyczaj razem z umową kredytu).

Aby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, kredytobiorca musi doręczyć (na adres wskazany przez kredytodawcę) oświadczenie o odstąpieniu od umowy. Jeśli kredyt został już wypłacony, koniecznie trzeba zwrócić jego kwotę. W przypadku, gdy został wypłacony np. sprzedawcy, który był pośrednikiem kredytowym, wtedy to on ma obowiązek zwrotu pieniędzy kredytodawcy, a od konsumenta może żądać zapłaty za towar.

Zobacz też

Kredyt

Wybrane rodzaje kredytów

Instytucja kredytowa

Przypisy

↑ Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim Dz.U. 2011 nr 126 poz. 715, obowiązująca

Linki zewnętrzne

Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim, Dz.U. 2011 nr 126 poz. 715, obowiązująca

Ustawa z dnia 20 lipca 2001 r. o kredycie konsumenckim, Dz.U. 2001 nr 100 poz. 1081, uchylona

Ustawa antylichwiarska