Kreuzlingen - Polski Serwis Naukowy

Na mapach: 47°38′N 9°10′E / 47.633, 9.167

Kreuzlingen – miasto w Szwajcarii, w Kantonie Thurgau, położone nad Jeziorem Bodeńskim na granicy z Niemcami, stolica okręgu administracyjnego o tej samej nazwie, 17.441 mieszkańców. Miasto powstało z dawnych gmin Egelshofen, Emmishofen i Kurzrickenbach, połączonych administracyjnie w latach dwudziestych XX wieku. W roku 1874 Egelshofen przemianowano na Kreuzlingen.

Miasto (od prasłow. *městьce, *mě́sto "miejsce", łac. civitas) – historycznie ukształtowana jednostka osadnicza charakteryzująca się dużą intensywnością zabudowy, małą ilością terenów rolniczych, ludnością pracującą poza rolnictwem (w przemyśle lub w usługach) prowadzącą specyficzny miejski styl życia.

Żegluga – jedna z form komunikacji, transport wodny. Oznacza w szczególności przewóz statkami, w celach zarobkowych, pasażerów i ładunków, przez wody morskie lub śródlądowe.

Historia

Tereny obecnego miasta zasiedlone były już w epoce brązu. Archeolodzy wykopali ponadto monety celtyckie i pozostałości z czasów rzymskich. We wczesnym średniowieczu na terenach tych osiedlili się Alemanowie.

W średniowieczu władzę świecką na terenie obecnego Kreuzlingen sprawowali książęta-biskupi pobliskiej Konstancji. Z roku 830 pochodzi pierwsza pisemna wzmianka na temat wsi Kurzrickenbach (Rihinbah), wchodzącej obecnie w skład miasta. W roku 1125 utworzony został natomiast klasztor augustianów w Egelshofen. Od tego klasztoru, zwanego crucelin, pochodzi obecna nazwa miasta. W XV wieku kanton Thurgau, na terenie którego leży Kreuzlingen, przeszedł we władanie Konfederacji Szwajcarskiej.

Zakon Świętego Augustyna (Augustianie, łc. Ordo Sancti Augustini – OSA) – zgromadzenie zakonne powstałe 1 marca 1256 roku po zjednoczeniu różnych wspólnot eremickich, które żyły według reguły świętego Augustyna z Hippony. Zakon augustianów jest zaliczany do zakonów żebrzących. Ubiorem jest czarny habit z kapturem i skórzanym pasem. Do Polski (konkretnie do Krakowa) zostali sprowadzeni z Czech w 1342 roku przez króla Kazimierza Wielkiego. Samodzielna polska prowincja zakonna powstała 6 lipca 1547 roku.

Epoka brązu – jedna z epok prehistorii, następująca po epoce kamienia, a poprzedzająca epokę żelaza. Epoka ta ma zróżnicowane ramy czasowe, zależne od terenu występowania. Najwcześniej, na Kaukazie i w obszarze Morza Egejskiego, w III tysiącleciu p.n.e., wykształciły się ośrodki, w których opanowano umiejętność obróbki metali. W Egipcie i na Bliskim Wschodzie (Dżemdet Nasr), za początek epoki brązu przyjmuje się umownie rok 3400 p.n.e., w Europie Południowej 2800 p.n.e., w Polsce 2200 p.n.e. Koniec epoki brązu przypada na lata 1000 – 700 p.n.e., kiedy to na Bliskim Wschodzie zaczęły tworzyć się pierwsze państwa i pojawiło się niewolnictwo, a na większości obszarów Europy rozpoczął się stopniowy rozkład wspólnoty pierwotnej.

Obecne centrum miasta jeszcze w początkach XIX wieku było niezabudowane, pokryte łąkami i uprawami. W roku 1818 powstał pierwszy posterunek graniczny. Regularna żegluga na jeziorze Bodeńskim od 1824 roku oraz budowa linii kolejowej do Romanshorn w 1871 roku przyczyniły się do ożywienia gospodarczego, tak iż w roku 1874 do Kreuzlingen przeniosły się władze administracyjne regionu. Do wybuchu pierwszej wojny światowej miejscowość ta była jednak mocno związana z sąsiednią, jednak leżącą już w Niemczech Konstancją. Dopiero zamknięcie granicy po wybuchu wojny doprowadziło do gospodarczego usamodzielnienia Kreuzlingen.

Granica państwowa – powierzchnia pionowa przechodząca przez linię graniczną oddzielająca terytorium, podziemie i obszar powietrzny jednego państwa od innych państw lub obszarów niczyich. Do określania granic często używa się charakterystycznych elementów geograficznych, jak na przykład rzeki, łańcuchy górskie lub wybrzeża morskie. Oznaczana jest specjalnymi znakami . Stopień rozwinięcia granicy państwa określa współczynnik rozwinięcia granicy.

I wojna światowa – pomiędzy od czasu wojen napoleońskich na kontynencie europejskim zakończony klęską Państw Centralnych, likwidacją mocarstw Świętego Przymierza i powstaniem w Europie Środkowej i południowej licznych państw narodowych. Mimo ogromu strat i wstrząsu nimi wywołanego wojna ta nie rozwiązała większości konfliktów, co doprowadziło do wybuchu II wojny światowej 21 lat po jej zakończeniu.

Również w latach drugiej wojny światowej granica między niemiecką Konstancją a szwajcarskim Kreuzlingen była zamknięta, zaś w roku 1942 zabezpieczono ją wysokim płotem, mającym uniemożliwić przekroczenie granicy uciekinierom politycznym z Niemiec hitlerowskich - do dzisiaj nazywanym przez miejscowych "żydowskim płotem".

Jezioro Bodeńskie (niem. Bodensee, fr. Lac de Constance, ret. Lai da Constanza, wł. Lago di Costanza) – jezioro u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii, trzecie pod względem wielkości w Europie środkowej (po Balatonie na Węgrzech i Jeziorze Genewskim na granicy szwajcarsko-francuskiej). Jezioro Bodeńskie jest rezerwuarem wody pitnej dla ok. 4,5 mln ludzi (roczne wydobycie: ok. 180 mln m³).

Pod terminem starożytny Rzym rozumie się zazwyczaj państwo stworzone przez mieszkańców miasta Rzym, leżącego w Italii nad rzeką Tyber. Historia starożytnego Rzymu zaczyna się wraz z założeniem miasta w 753 roku p.n.e., a kończy obaleniem cesarza Romulusa Augustulusa w 476 roku n.e.

Prawa miejskie Kreuzlingen uzyskało w roku 1947.

Linki zewnętrzne

Oficjalna strona miasta Kreuzlingen

Muzeum Jeziora Bodeńskiego w Kreuzlingen