Krystyn z Kozichgłów - Polski Serwis Naukowy

Krystyn z Kozichgłów, Kristin, Koziegłowski, Krzczon z Krzczonowa, herbu Lis, (zm. w 1437 r.) - kasztelan (1430) i starosta sądecki, kasztelan sanocki w 1410 r.

Krystyn z Kozichgłów w początkach swej kariery związany był z królową Jadwigą.

15 lipca 1410 r. dowodził on czterdziesta drugą chorągwią w bitwie pod Grunwaldem. Chorągiew miała jako znak podwójną strzałę z krzyżem na czerwonym polu. W tym roku został kasztelanem sanockim i łączył w tym czasie urzędy kasztelana oraz sędziego ziemskiego,

W roku 1429 r. był właścicielem Zarszyna i Długiego.

Bitwa pod Grunwaldem (w literaturze niemieckiej pierwsza bitwa pod Tannenbergiem) – jedna z największych bitew w historii średniowiecznej Europy (pod względem liczby uczestników), stoczona na polach pod Grunwaldem 15 lipca 1410, w czasie trwania wielkiej wojny, między siłami zakonu krzyżackiego wspomaganego przez rycerstwo zachodnioeuropejskie (głównie z Czech, z wielu państewek na Śląsku, z Pomorza Zachodniego i z pozostałych państewek Rzeszy), pod dowództwem wielkiego mistrza Ulricha von Jungingena, a połączonymi siłami polskimi i litewskimi (złożonymi głównie z Polaków, Litwinów i Rusinów) wspieranymi lennikami obu tych krajów (Hospodarstwo Mołdawskie, Księstwo Mazowieckie, Księstwo Płockie, Księstwo Bełzskie, Podole i litewskie lenna na Rusi) oraz najemnikami z Czech, Moraw i z państewek ze Śląska oraz uciekinierami ze Złotej Ordy [3] i chorągwiami prywatnymi (między innymi chorągiew z Nowogrodu Wielkiego księcia Lingwena Semena), pod dowództwem króla Polski Władysława II Jagiełły.

Wołyń (ukr. Волинь) – kraina historyczna w dorzeczu górnego Bugu oraz dopływów Dniepru: Prypeci, Styru, Horynia i Słuczy, obecnie część Ukrainy - obwody wołyński i rówieński, zachodnia część żytomierskiego oraz północne części tarnopolskiego i chmielnickiego.

W roku 1431 r. brał udział w wyprawie Jagiełły na Wołyń i udzielał wojskowego wsparcia królowi nad Styrem.

Po 1 czerwca 1434 r. po śmierci króla Władysława Jagiełly na posiadłości Krystyna w księstwie siewierskim, najechał b. burgrabia będziński - Mikołaj Kornicz Siestrzeniec. Najazd Krystyna w odwecie na Gliwice, i wyrok korczyński i doprowadziły do ustatkowania się tego awanturniczego rycerza Mikołaja Kornicza.

Joachim Lelewel (ur. 22 marca 1786 w Warszawie, zm. 29 maja 1861 w Paryżu) – polski historyk, numizmatyk, poliglota (znał 12 języków), heraldyk i działacz polityczny.

Nowy Sącz – miasto powiatowe i na prawach powiatu grodzkiego, w województwie małopolskim. Przed reformą administracyjną w 1998 r. stolica województwa nowosądeckiego. W latach 1973-1977 miasto było siedzibą gminy wiejskiej Nowy Sącz. Trzecie co do liczby mieszkańców i piąte co do powierzchni miasto w województwie małopolskim. Liczba ludności: 84 556 (GUS, grudzień 2009). Ważny węzeł komunikacyjny, główny ośrodek turystyczny ziemi sądeckiej. Jedno z najstarszych miast w Małopolsce – lokowane 8 listopada 1292 r.

W odpowiedzi na próbę wyniesienia Siemowita IV na tron Polski, zaufany dworu węgierskiego, niedawno wypędzony starosta brzeski, Ścibor ze Ściborzyc wraz z Janem z Płomykowa i Krystynem z Kozichgłów, reprezentującym również orientację andegaweńską, najechali wioski należące do arcybiskupa Bodzanty, tj. Turek i Grzegorzewo.

Radom – miasto z prawami powiatu w centralno-wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim nad rzeką Mleczną. Największy ośrodek miejski w widłach Wisły i Pilicy. Czternaste co do wielkości miasto w Polsce. Siedziba kurii diecezji radomskiej i powiatu radomskiego. Centrum administracyjne i kulturalne ziemi radomskiej.

Zarszyn – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Zarszyn; jest siedzibą gminy Zarszyn. Od października 1939 do roku sierpnia 1944 wieś była siedzibą urzędu gminy w powiecie sanockim.

Na zjeździe radomskim wystosowano list do kasztelana poznańskiego Domarata z Iwna, wystawiony przez dziesięciu przywódców wiecu radomskiego: m.in. przez Krystyna.

Według Jana Długosza Krystyn z Koziegłów, słynny wojownik Władysława Jagiełły, który za zasługi wojenne w 1424 r. otrzymał od króla Dupice, Żyrkowice i inne wsie (przeniesione na własność wg prawa niemieckiego, (średzkiego), wraz z przyrodnimi braćmi wziął w działach w 1434 r. zamek Bąkowiec , Ligotę Wielką i Małą, Siemięrzyce (Siamoszyce) i Przyłubsko (w parafii Kroczyce) oraz Giebułtów w miechowskim w parafii Książ Wielki. Od nazwy miejscowości Giebułtowa późniejszy kasztelan sandomierski Krystyn z Koziegłów przyjął nazwisko Giebułtowski.

Siemowit IV (Ziemowit) (ur. ok. 1352, zm. styczeń 1426) – syn Siemowita III, od 1373/1374 w Rawie, od 1381 r. w wyniku podziału, książę na Rawie, Płocku, Sochaczewie, Gostyninie, Płońsku i Wiźnie, od 1386 r. dziedziczny lennik Polski, od 1388 r. w Bełzu, strata ziemi wiskiej w latach 1382-1401, strata Zawkrza w latach 1384-1399 i 1407-1411, strata Płońska w latach 1384-1399 na rzecz zakonu krzyżackiego.

Jan Długosz herbu Wieniawa (łac. Ioannes Dlugossius; ur. 1 grudnia 1415 w Brzeźnicy, zm. 19 maja 1480 w Krakowie) – polski historyk, twórca jednego z najwybitniejszych dzieł średniowiecznej historiografii europejskiej, duchowny, geograf, dyplomata; wychowawca synów Kazimierza Jagiellończyka.

Krystyn z Kozichgłów zmarł w 1437 roku.

Rozbieżności

Błażej Śliwiński twierdzi, że założycielem zamku i miasta Koziegłowy był ojciec Krystyna I z Koziegłów h. Lis, podkomorzy krakowski Mściwoj z Kwiliny i Giebułtowa, co postarzyłoby zamek o kilkadziesiąt lub przynajmniej kilkanaście lat. Teorię tą zanegował natomiast Jacek Laberschek, który uważał, że ojcem Krystyna z Koziegłów był Prandota z Koziegłów, znany zaledwie z jednego dokumentu. Wg Laberscheka to właśnie ten Prandota, syn Mściwoja z Krzelowa był głównym inicjatorem budowy zamku. Krystynów było wielu. Np. wg F.Piekosińskiego;

Gliwice (śl. Glywicy, łac. Glivitium, niem. Gleiwitz, czes. Glivice albo Hlivice) - miasto w południowej Polsce na prawach powiatu w województwie śląskim, siedziba władz ziemskiego powiatu gliwickiego oraz diecezji gliwickiej.

Starostowie i kasztelani sanoccy od XIV wieku do rozbiorów pełniący urzędy na ziemi sanockiej. W artykule wypisano osoby ze wszystkich wspomnianych kategorii jednostek administracyjnych, w celu dostarczenia pełnej informacji historycznej w jednym miejscu.

Krystyn kasztelan kowalski 1381 — 1394 r. Krystyn, podstoli kaliski 1337,

Krystyn, kasztelan sandomierski (?), wraz z Januszem, wojewodą, podnieśli bunt przeciwko Leszkowi Czarnemu 1282 r. ( wg J. Długosza).

Krystyn, kasztelan sieciechowski 1283 r., był głównym inicjatorem budowy zamku.

Krystyn, wojewoda mazowiecki v. czerski, w latach 1318 — 1322, dziedzic Staniszewic i Szczytna. Krystyn Gozdawita, wojewoda mazowiecki, w latach 1307 — 1382, miał synów: Pietrasza (Krystyn J. z Czarnkowa), który zajął dobra arcybiskupie, za co dwie wsie dać musiał w 1372 r. ( wg J. Długosza); i

Kasztelan (łac. castellanus mieszkający w twierdzy; wcześniej komes grodowy, nazwa kasztelan pojawia się od XII w.) – urzędnik lokalny w średniowiecznej Polsce. Zajmował się administracją gospodarczą (ściąganiem danin na rzecz panującego), obroną i sądownictwem na terenie kasztelanii. Podlegali mu chorąży, wojski, sędzia grodowy i włodarz.

Ścibor ze Ściborzyc herbu Ostoja (1347-1414), starosta brzeski, wojewoda siedmiogrodzki i komes komitatów górnowęgierskich (słowackich). Arystokrata polskiego pochodzenia w Królestwie Węgierskim. Bliski przyjaciel Zygmunta Luksemburskiego, przyszłego cesarza rzymskiego. Pomimo że był Polakiem, występował przeciwko królowi Władysławowi Jagielle, ponieważ jako stronnik Andegawenów został wypędzony ze starostwa brzeskiego. Był jednym z najbardziej bogatych i wpływowych arystokratów średniowiecznej Europy.

Krystyn, dziedzic Piaseczna, podskarbiego i marszałka ks. Ziemowita 1388 r.,

Krystyn, podczaszy ks. Kazimierza Kujawskiego i Łęczyckiego 1250 r.,

Krystyn, podczaszy 1293 r., podkomorzy 1298 r., ks. Bolesława Mazowieckiego.

Krystyn, stolnik warszawski, w latach 1353 — 1371.

Kryistyn z Kozichgłow h. Zerwikaptur, miecznik, łowczy królewski, kasztelan sandecki 1401-1408, 1412 - 1413, zm. 1419

Franciszek Ksawery Walerian Leonard Adolf Piekosiński, pierwotnie Piekusiński (ur. 3 lutego 1844 w Wiercanach, zm. 27 listopada 1906 w Krakowie) - polski historyk, heraldyk i prawnik, profesor UJ, członek Akademii Umiejętności.

Turek – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba powiatu tureckiego i gminy Turek, w Kaliskiem, na ziemi sieradzkiej, na Wysoczyźnie Tureckiej, nad Kiełbaską.

Wg autora strony internetowej Zamki polskie przy opisie zamku w Mirowie wymieniony jest; Krystyn I (zm. 1419) , Krystyn II i Krystyn III z Mirowa (właściciele zamku).

Źródła;

Franciszek Ksawery Piekosiński (oprac.), 'Poczet rodów szlachty polskiej wieków średnich, 1911, s.94

Studia źródłoznawcze - Instytut Historii (Polska Akademia Nauk - 1980, s.39

Kasper Niesiecki, Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S.J. – 1846, s. 293

Joachim Lelewel, Polska dzieje i rzeczy jej, 1856, t. 4, s.190

Krzysztof Zygalski, Zamek w Mirowie Drogi sukcesu ścieżki klęski, Katowice 2005, ISBN 83-922202-0-X