Krystyna Radzikowska - Polski Serwis Naukowy

Krystyna Radzikowska (z domu Hołuj, ur. 5 lutego 1931 we Lwowie, zm. 29 listopada 2006) – najwybitniejsza polska szachistka lat 50. i 60. XX wieku, wielokrotna mistrzyni Polski w szachach.

Biografia

W szachy nauczyła się grać w wieku 9 lat, ale na poważnie królewską grą zajęła się dopiero 10 lat później. Wcześniej czas wypełniała jej głównie nauka. Uczyła się jednocześnie w liceum ogólnokształcącym oraz w średniej szkole muzycznej (w klasie fortepianu). Po ukończeniu tych szkół, studiowała na Wydziale Inżynieryjno-Budowlanym Politechniki Śląskiej, która ukończyła w roku 1955 zdobywając tytuł magistra inżyniera. Była wieloletnim pracownikiem Biura Projektów Górniczych w Gliwicach.

Fortepian – klawiszowy, młoteczkowy, strunowy instrument muzyczny. Współczesny fortepian dysponuje skalą od A2 (niektóre modele C2) do c5 (88 dźwięków/klawiszy).

Olimpiada szachowa – międzynarodowy drużynowy turniej szachowy organizowany przez Międzynarodową Federację Szachową (FIDE) w cyklu dwuletnim od 1927 roku. W turnieju uczestniczą reprezentacje narodowe, nominowane przez narodowe związki szachowe zrzeszone w FIDE.

W roku 1950 wstąpiła do swojego pierwszego klubu szachowego – AZS Gliwice, którego barw broniła do roku 1958. Następnie przez dwa lata występowała w klubie Górnik Bytom, zaś w roku 1960 przeniosła się do Startu Katowice, w którym spędziła ponad 30 lat.

Rok 1951 był początkiem jej wielkiej szachowej kariery. W roku tym wywalczyła swój pierwszy tytuł mistrzyni Polski w szachach. Jest najbardziej utytułowaną zawodniczką w historii: w finałach mistrzostw kraju wystąpiła 24 razy, zdobywając 17 medali: 9 złotych, 2 srebrne oraz 6 brązowych.

Emmen to miasto w północno-wschodniej Holandii, w prowincji Drenthe, w pobliżu granicy z Niemcami. Około 93 tys. mieszkańców. Posiada ogród zoologiczny. Mieści się tu Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica sprawujące nadzór nad ponad 31 250 holenderskich Świadków Jehowy.

Gliwice (śl. Glywicy, łac. Glivitium, niem. Gleiwitz, czes. Glivice albo Hlivice) - miasto w południowej Polsce na prawach powiatu w województwie śląskim, siedziba władz ziemskiego powiatu gliwickiego oraz diecezji gliwickiej.

Uczestniczyła w sześciu turniejach strefowych oraz w dwóch turniejach pretendentek: w roku 1955 w Moskwie zajęła XVI miejsce, natomiast w roku 1971 w Ochrydzie podzieliła miejsca VII-VIII, co wówczas odpowiadało miejscu w pierwszej dziesiątce na świecie.

W latach 1957–1972 reprezentowała Polskę na pięciu pierwszych olimpiadach szachowych, czterokrotnie na pierwsze i raz na drugiej szachownicy. W roku 1957 w Emmen uzyskała najlepszy wynik indywidualny (9 pkt z 11 partii) spośród wszystkich uczestniczek, za co otrzymała puchar księcia Bernarda. Wielokrotnie broniła polskich barw w meczach międzypaństwowych oraz na międzynarodowych turniejach. Od roku 1975 uczestniczyła również w rozgrywkach korespondencyjnych, wielokrotnie brała udział w olimpiadach ICCF oraz (w latach 2000–2005) w VI finale indywidualnych mistrzostw świata, w którym zajęła IX miejsce.

Anna Zozulia, ukr. Анна Зозуля (ur. 10 marca 1980) – ukraińska szachistka, arcymistrzyni od 2000, posiadaczka męskiego tytułu mistrza międzynarodowego od 2004, reprezentantka Belgii od 2007 roku.

Szachy korespondencyjne – szachy rozgrywane na odległość, przy pomocy poczty, e-mail i innych środków łączności lub specjalnych serwerów do gry korespondencyjnej. Umożliwiają szachistom (reprezentacjom klubów, miast, itd) przebywającym w różnych miejscach i bezpośrednio nie znających siebie nawzajem na rozgrywanie partii szachowych. Długość partii korespondencyjnej zależna jest przede wszystkim od metody używanej do przesyłania posunięć: w przypadku gry poprzez serwer bądź e-mail może ona trwać kilka dni, tygodni lub miesięcy, zaś w przypadku wykorzystania tradycyjnej poczty przez zawodników zamieszkujących w różnych krajach – nawet kilka lat.

Tytuł mistrzyni międzynarodowej otrzymała w roku 1955, natomiast na Kongresie FIDE w Salonikach w roku 1984 przyznano jej tytuł arcymistrzyni za wyniki uzyskane w poprzednich latach (tytuły arcymistrzowskie dla kobiet zostały ustanowione dopiero w roku 1976). Od roku 1976 była członkiem honorowym Polskiego Związku Szachowego.

Politechnika Śląska – państwowa wyższa uczelnia techniczna w Gliwicach. Według ogólnoświatowego rankingu szkół wyższych Webometrics Ranking of World Universities opracowanego przez hiszpański instytut Consejo Superior de Investigaciones Científicas uczelnia zajmuje 6. miejsce w Polsce wśród uczelni technicznych, a w świecie 1122. pośród wszystkich typów uczelni.

Iweta Rajlich (z domu Radziewicz, ur. 16 marca 1981 w Warszawie) – polska szachistka, arcymistrzyni i mistrz międzynarodowy FIDE, wielokrotna mistrzyni Polski.

Memoriał Krystyny Radzikowskiej

W 2011 r. rozegrano w Warszawie pierwszy turniej pamięci Krystyny Radzikowskiej. W turnieju, w którym wzięło udział 12 zawodniczek z 6 krajów zwyciężyły Karina Szczepkowska-Horowska i Iweta Rajlich (obie po 8 pkt) przed Martą Michną (7½ pkt) i Anną Zozulią (7 pkt).

Szachy – rodzina strategicznych gier planszowych rozgrywanych przez dwóch graczy na 64-polowej szachownicy, za pomocą zestawu bierek (pionów i figur). Popularnie, choć nieprecyzyjnie, szachami nazywa się również wspomniane bierki.

Start Katowice, znany również jako WSSiRN "Start" Katowice (pełna nazwa: Wojewódzkie Stowarzyszenie Sportu i Rehabilitacji Niepełnosprawnych "Start") – polski klub wielosekcyjny z Katowic. W klubie są następujące sekcje: pływanie, tenis stołowy, szachy, siatkówka, koszykówka, narciarstwo zjazdowe, podnoszenie ciężarów, lekko atletyka, kręgle, golball. Obecnie klub jest przede wszystkim dla osób niepełnosprawnych.

Przypisy

Bibliografia

M.Litmanowicz, Arcymistrzyni, Wydawnictwo Szachowe PENELOPA, Warszawa 2010, ISBN 978-83-929131-8-4

W.Litmanowicz, J.Giżycki, Szachy od A do Z, tom II, Warszawa 1987, str. 1006-1007

W.Litmanowicz, Polscy szachiści, Warszawa 1982, str. 241-247

"Szachy" nr 3/1985, str. 49-50

Linki zewnętrzne

Krystyna Radzikowska – wybrane partie szachowe (ang.)

"Byłyśmy pionierkami..." – wywiad i zdjęcia

Krystyna Hołuj-Radzikowska – artykuł Mirosława Gnieciaka