|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: Masowe rekonstrukcje wydarzeń historycznych, z udziałem popularnych aktorów oraz wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych, zaplanowano od czerwca do września w ramach projektu "Wielki Teatr Historii". Patronuje mu minister kultury Bogdan Zdroje... Wielki Al, pupil studentów Wydziału Geologii Uniwersytetu Warszawskiego, jest allozaurem. To wierna kopia "tyranozaura swoich czasów" okresu jury umieszczonej przed budynkiem wydziału. To najprawdopodobniej największy znaleziony dinozaur tego okresu - niezwykle int... 29 marca chirurg plastyczny dr Maria Siemionow, absolwentka poznańskiej Akademii Medycznej, która dwa lata temu dokonała w Stanach Zjednoczonych pierwszego udanego przeszczepu twarzy, wygłosi w Warszawie wykład o etyce w tego rodzaju operacjach.... Ponad 100 osób - uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych z Warszawy i województwa mazowieckiego rozpoczęło 27 czerwca zajęcia w Letniej Szkole Fizyki. Szkoła jest prowadzona od wielu lat przez Wydział Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego i współfinan... 13 marca Studenckie Koło Naukowe Neuronauki organizuje Dzień Mózgu w Szkole Wyższej Psychologii Społecznej. Jak zapowiadają organizatorzy, będzie można zobaczyć fale własnego mózgu, zrelaksować się z użyciem biofeedbacku, obejrzeć aparaturę pozwalającą sterować k...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
 Krzysztof WarlikowskiTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? Krystian Lupa (ur. 7 listopada 1943 w Jastrzębiu-Zdroju) – polski reżyser teatralny, scenograf, grafik, autor scenariuszy teatralnych, adaptator, tłumacz, pedagog w krakowskiej PWST, autor opracowań muzycznych własnych przedstawień. Heinrich von Kleist (ur. 18 października 1777 we Frankfurcie nad Odrą, zm. 21 listopada 1811 w Wannsee pod Berlinem) – pisarz, dramaturg, poeta i publicysta niemiecki. Krzysztof Warlikowski (ur. 26 maja 1962 w Szczecinie) – reżyser teatralny. ŻyciorysStudiował historię, filozofię i filologię romańską na Uniwersytecie Jagiellońskim, historię teatru greckiego w École Pratique Des Hautes Études na Sorbonie. Dyplom reżyserski zdobył na Wydziale Reżyserii Dramatu Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Krakowie, gdzie studiował w latach 1989–1993. W 1991 asystował Krystianowi Lupie przy realizacji spektaklu Malte albo Tryptyk marnotrawnego syna na podstawie utworów Rainera Marii Rilkego w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie. W latach 1992-1993 był asystentem Petera Brooka przy spektaklu Peleas – Impresje (Impressions de Pélleas) według opery Peleas i Melisanda Claude'a Debussy'ego w paryskim Bouffes du Nord. Był również asystentem Ingmara Bergmana i Giorgio Strehlera. Tramwaj zwany pożądaniem – sztuka autorstwa Tennessee Williamsa. Wystawiana na scenach teatralnych w kraju i na świecie. W Polsce ostatnią inscenizacją tego dramatu było przedstawienie Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni. Premiera odbyła się w październiku 2009 roku.
Proces (niem. Der Prozeß) jest surrealistyczną powieścią Franza Kafki. Pisarz rozpoczął pracę nad nią w roku 1914. Została wydana pośmiertnie, wbrew woli autora, przez jego przyjaciela Maxa Broda w roku 1925. Reżyseruje w kraju i za granicą; do tej pory zrealizował ponad trzydzieści spektakli, w tym 11 inscenizacji dramatów Szekspira m.in. Hamleta w Tel Awiwie i Warszawie, Wieczór trzech króli w Stuttgarcie, Poskromienie złośnicy w Warszawie, Burzę w Stuttgarcie i Warszawie, Makbeta w Hanowerze. Drugim ważnym polem zainteresowań teatralnych Warlikowskiego jest dramat antyczny: ma na koncie m.in. głośne przedstawienia Elektry Sofoklesa i Bachantek Eurypidesa. Inscenizuje również dramaty współczesne, m.in. Bernarda-Marie Koltèsa i Sarah Kane. W 2005 roku wyreżyserował spektakl Krum Hanocha Levina (TR Warszawa w koprodukcji ze Starym Teatrem w Krakowie), który został doskonale przyjęty przez większość krytyków, odniósł też sukces na festiwalu teatralnym w Awinionie. W 2006 roku odbyła się premiera wyreżyserowanej przez Warlikowskiego Madame de Sade Yukio Mishimy w Tonnel Groep w Amsterdamie. Na początku 2007 Warlikowski przygotował inscenizację sztuki nagrodzonej Pulitzerem Anioły w Ameryce, autorstwa Tony'ego Kushnera, w przekładzie Jacka Poniedziałka i z nim w jednej z głównych ról. Teatr Narodowy w Warszawie jest najstarszym, obecnie istniejącym, teatrem w Polsce, założonym w 1765 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pierwszy stały teatr na ziemiach polskich powstał 17 lat wcześniej w Białymstoku.
Uniwersytet Jagielloński (historyczne nazwy: łac. Studium Generale, Akademia Krakowska, Szkoła Główna Koronna, Szkoła Główna Krakowska, Uniwersytet Krakowski) (łac. Universitas Jagellonica Cracoviensis) – najstarsza polska szkoła wyższa, jeden z najstarszych uniwersytetów na świecie, mieszczący się w Krakowie. W 2000 Warlikowski zadebiutował jako reżyser operowy, przygotowując w Teatrze Wielkim w Warszawie prapremierę opery Roxanny Panufnik The Music Programm. W tym samym roku wyreżyserował Don Carlosa Giuseppe Verdiego, a w kolejnych latach m.in. Ignoranta i szaleńca Pawła Mykietyna (2001), Ubu Rexa Krzysztofa Pendereckiego (2003) i Wozzecka Albana Berga (2006), którego libretto oparte jest na dramacie Georga Büchnera. Jego ostatnimi realizacjami operowymi są Ifigenia w Taurydzie Glucka (2006) i Sprawa Makropulos Janáčka (2007) w Operze Paryskiej. W 2008 roku jako pierwszy polski reżyser powojenny zrealizował dzieło Wagnera na Zachodzie. W przygotowywanym Parsifalu spodziewano się niewygodnych nawiązań historycznych. Dzieło przyjęto z buczeniem, okrzykami i jednoczesnymi oklaskami. Skandal wywołały przerywające operę fragmenty filmu Roberto Rosselliniego "Niemcy w roku zero", które odebrano jako zestawienie dzieła Wagnera z nazizmem. Inni krytycy jednak nazywają to przewrażliwieniem, doceniając pozostałe walory inscenizacji. W 2009 roku wyreżyserował w Operze Paryskiej Króla Rogera Karola Szymanowskiego. W poszukiwaniu straconego czasu (fr. À la recherche du temps perdu) – siedmiotomowy quasi-autobiograficzny cykl powieściowy Marcela Prousta, uznawany przez krytyków i badaczy literatury za arcydzieło. W świadomości czytelników powieść łączona jest przede wszystkim z motywem reminiscencji wywołanej przypadkowo przez zewnętrzny bodziec; dla bohatera bodźcem takim jest smak zamoczonej w herbacie magdalenki.
Peter Stephen Paul Brook (ur. 21 marca 1925 w Londynie) – wybitny brytyjski reżyser teatralny, filmowy oraz operowy, a także pisarz i producent, pochodzenia żydowskiego. Od 1999 jest związany z warszawskim Teatrem Rozmaitości (obecnie TR Warszawa). W 2008 roku został dyrektorem artystycznym Nowego Teatru w Warszawie.
Czy wiesz że...? beta Yukio Mishima (?), właściwie Kimitake Hiraoka (?, ur. 14 stycznia 1925, zm. 25 listopada 1970) – japoński prozaik, poeta, dramaturg i eseista, uważany za jednego z najważniejszych japońskich pisarzy XX wieku.
Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" – polski medal nadawany przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego osobom lub instytucjom wyróżniającym się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego. Medal nadawany jest w oparciu o ustawę z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej przez Ministra Kultury i Ochrony Dziedzictwa Narodowego.
Piccolo Teatro - pierwszy stały teatr włoski, dotowany z funduszów publicznych, założony 1947 r. w Mediolanie przez Paolo Grassiiego, reżysera i krytyka teatralnego, który kierował nim do 1972 r. i Giorgio Strehlera, reżysera, który przejął kierownictwo i uważany jest powszechnie za twórcę tego teatru. Sukces zapoczątkowało wystawienie Sługi dwóch panów C. Goldoniego w 1947. W repertuarze pośród około 200 realizacji scenicznych Strehlera znalazły się głównie inscenizacje dzieł autorów klasycznych oraz dramaturgii współczesnej m.in.: Carlo Goldoniego, Antoni Czechowa, William Szekspira, Maksyma Gorkiego Augusta Strindberga, Jeana Geneta, Bertolt Brechta, F. Dürrenmatta, F.G. Lorci, J. Genêta, L. Pirandello. Od lat 50. współpracuje z teatrem od znakomity scenograf L. Damiani. W zespole teatru występowali i występują wybitni aktorzy: T. Carraro, V. Cortese, V. Fortunato, M. Moretti.
Otello (ang. Othello) - tragedia Williama Szekspira napisana prawdopodobnie w 1603 roku, ukazująca jednostkę dręczoną chorobliwą zazdrością. Pierwsze odnotowane wystawienie dramatu miało miejsce 1 listopada 1604 w Pałacu Whitehall w Londynie. Adaptacji filmowej dokonali William V. Ranous (1908), Orson Welles (1952), Sergiusz Jutkiewicz (1955), Stuart Burge (1965), Franco Zeffirelli (1986), Oliver Parker (1995), Tim Blake Nelson (2001).
Makbet (ang. Macbeth) – tragedia Williama Shakespeare’a napisana około roku 1606, należy do najczęściej wystawianych i adaptowanych sztuk szekspirowskich, jest również najkrótszą tragedią jego autorstwa
Roberto Rossellini (ur. 8 maja 1906 w Rzymie, zm. 3 czerwca 1977 tamże) – włoski reżyser i scenarzysta filmowy i telewizyjny; okazjonalnie również aktor i krytyk filmowy. Jeden z czołowych twórców włoskiego neorealizmu.
Teatr Wielki — Opera Narodowa w Warszawie – budynek zlokalizowany przy placu Teatralnym w Warszawie, będący siedzibą Opery Narodowej. W Salach Redutowych mieści się Muzeum Teatralne oraz dwie spośród trzech scen Teatru Narodowego. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
