Krzysztof Zieliński - Polski Serwis Naukowy

Krzysztof Włodzimierz Zieliński (ur. 6 kwietnia 1950 we Wrocławiu) – profesor nauk medycznych, patomorfolog.

prof. Krzysztof Zieliński

Urodzony we Wrocławiu, tu spędził dzieciństwo i młodość. W czasach licealnych był zawodnikiem klubu "Juvenia" Wrocław, specjalizował się w pływaniu stylem motylkowym. Po maturze w 1968 podjął sześcioletnie studia w Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi, które ukończył z wyróżnieniem w 1974 (z ósmą lokatą na roku). Po studiach zamieszkał na stałe w Łodzi, gdzie podjął pracę w macierzystej uczelni jako asystent (1975-1979). Po odsłużeniu obowiązkowych praktyk w jednostkach wojskowych jako lekarz (dowódca kompanii medycznej, 1980) powrócił do pracy naukowej w WAM; doktorat obronił w 1981 i pracował tam na stanowisku adiunkta (aż do habilitacji w 1989), następnie docenta, od 1994 profesora nadzwyczajnego, a od 1997 – profesora zwyczajnego.

Henryk Zieliński (ur. 22 września 1920 r. w Szembruczku koło Grudziądza, zm. 6 marca 1981 we Wrocławiu) – historyk, profesor zwyczajny Uniwersytetu Wrocławskiego. Syn nauczyciela języka polskiego na pograniczu polsko-niemieckim na Pomorzu, żołnierz kampanii wrześniowej w 1939, ranny w bitwie nad Bzurą, jeniec oflagów i stalagów. Po zwolnieniu z obozu i przybyciu do Krakowa w 1944 student tajnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, a po zakończeniu wojny absolwent tej uczelni. Wieloletni pracownik naukowy Uniwersytetu Wrocławskiego (w latach 1970-1972 – profesor Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach). Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Polonia Restituta i Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Docent (niem. Dozent, łac. doceo – uczę) – stanowisko w szkołach wyższych i instytutach naukowych dla pracowników dydaktycznych. Od 1 października 2005 roku uregulowane ustawą Prawo o szkolnictwie wyższym z 27 lipca 2005 r. Ustawa ta w art. 110, ust. 4 dopuszcza (w drodze odpowiedniego zapisu w statutach poszczególnych uczelni) wprowadzenia fakultatywnego stanowiska docenta w grupie pracowników dydaktycznych danej uczelni. Osoba taka powinna posiadać stopień doktora, a jej prawa i obowiązki są podobne jak na stanowisku starszego wykładowcy. W uczelniach morskich na stanowisku docenta może być zatrudniona osoba posiadająca tylko stopień naukowy doktora oraz najwyższy stopień morski (art. 114, ust. 4).

Od 1998 kierował Katedrą Patomorfologii Klinicznej WAM. W 2002 opuścił szeregi wojska w stopniu pułkownika i podjął pracę w nowo utworzonym Uniwersytecie Medycznym w Łodzi, gdzie od tego czasu jest kierownikiem Zakładu Patomorfologii i Cytopatologii Klinicznej.

Krzysztof Zieliński jest uczniem profesorów Andrzeja Kuliga i Leszka Woźniaka. Odbył staże w Instytucie Onkologii w Warszawie i Łodzi (1984), w Bildanalyse Lab. w Monachium (1986, 1996) oraz w King's College w Londynie. Prowadzi badania m.in. nad wykorzystywaniem metod ilościowych w diagnostyce patomorfologicznej oraz nad zagadnieniami mikrokrążenia w stanach patologii. Od 1975 jest członkiem Polskiego Towarzystwa Patologów (od 1983 do 1989 był w nim sekretarzem Zarządu Głównego), od 1987 także International Society on Diagnostic Quantitative Pathology.

Zygmunt Franciszek Szczotkowski (ur. 5/17 września 1877 w Warszawie, zm. 9 lutego 1943 w Bieżanowie) – inżynier górnik, pierwszy polski dyrektor kopalni "Janina" w Libiążu.

Łódź – miasto wojewódzkie w środkowej Polsce, położone na Wzniesieniach Łódzkich, na dziale wodnym I rzędu Wisły i Odry. Przejściowa siedziba władz państwowych w 1945 roku. Siedziba władz województwa łódzkiego oraz powiatu łódzkiego wschodniego.

Prof. Krzysztof Zieliński jest synem prof. Henryka Zielińskiego, historyka, a zarazem wnukiem Juliusza Zielińskiego, przedwojennego nauczyciela i działacza Związku Polaków w Niemczech oraz Zygmunta Szczotkowskiego, dyrektora kopalni "Janina" w Libiążu. Z żoną Elżbietą (również profesorem medycyny, pediatrą) mają syna.

KWK Janina - kopalnia węgla kamiennego, znajdująca się w Libiążu, jedna z 2 kopalń węgla kamiennego w województwie małopolskim. Kopalnia działa od roku 1907, jej nazwa – według obiegowej opinii – pochodzić miała rzekomo od imienia żony lub córki pierwszego właściciela, Alexisa Bartela. Legendy tej jednak nie potwierdza wnuk Alexisa, Bernard Bartet. Wchodziła w skład Galicyjskiej Spółki Kopalń (Compagnie Galicienne de Mines).

Styl motylkowy (motylek, delfin) – styl pływacki, charakteryzujący się jednoczesnym ruchem nad wodą obu rąk oraz odbijaniem się obiema nogami. Na jeden ruch ramion przypadają dwa odbicia nogami. Ciało musi pozostawać w pozycji na piersiach. Ramiona muszą być przenoszone jednocześnie, nad powierzchnią wody do przodu, a następnie równocześnie do tyłu. Wszystkie ruchy nóg muszą być wykonywane w sposób równoczesny. Styl motylkowy jest uważany za najtrudniejszy z czterech podstawowych stylów pływackich. Styl motylkowy wymyślił w 1935 roku, fizyk Volney Wilson, który w czasie studiów zanalizował ruchy pływających ryb. W 1938 roku płynąc delfinem wygrał eliminacje olimpijskie, ale został później zdyskwalifikowany, ponieważ styl był nowy i oficjalnie nie uznany.

Jest autorem prac naukowych, podręczników medycznych, a także książek popularyzatorskich z pogranicza medycyny; odznaczony m.in. Złotym i Srebrnym Krzyżem Zasługi. W latach 1991-1994 pełnił w Wojskowej Akademii Medycznej funkcję prorektora do spraw studenckich; był też (do 2002) Naczelnym Specjalistą Wojska Polskiego w dziedzinie patomorfologii.

Związek Polaków w Niemczech T.z. (ZPwN, niem. Bund der Polen in Deutschland e.V.) – organizacja polonijna w Niemczech, istniejąca od 1922 roku.Celem organizacji była reprezentacja prawna Polaków, obywateli Niemiec, oraz polskich stowarzyszeń wobec władz niemieckich. Główne zadania związku to zdobycie dla ludności polskiej pełnych praw mniejszości narodowej i obrona jej interesów we wszystkich dziedzinach życia społecznego. Mniejszość polska (2 mln ludzi) od dekretów wydanych przeszło 65 lat temu nie ma przywróconego statusu mniejszości narodowej w Niemczech, w przeciwieństwie do mniejszości niemieckiej w Polsce (150 tys. ludzi). Związek Polaków w Niemczech podkreśla swe przywiązanie do religii katolickiej. Patronką mniejszości polskiej w Niemczech jest Matka Boska Radosna.

Andrzej Kulig (ur. 11 grudnia 1932 w Krakowie) – profesor dr hab. nauk medycznych, patomorfolog, kierownik Zakładu Patomorfologii Klinicznej Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.

Wybór publikacji

Krzysztof W. Zieliński, Zarys zasad histomorfometrii w badaniach patomorfologicznych, 1994

Leszek Woźniak, Krzysztof W. Zieliński : Nowotwory melanocytarne skóry. Atlas i leksykon histopatologicznych określeń diagnostycznych. Wydawnictwo Olympus-Poland, Warszawa, 2001, ISBN 83-915159-0-7

Krzysztof W. Zieliński, Michał Strzelecki, Komputerowa analiza obrazu biomedycznego, PWN, Warszawa, 2002, ISBN 83-01-13577-8

Krzysztof Zieliński, Hanna Zalewska-Jura, Słownik pochodzenia nazw i określeń medycznych. Antyczne i nowożytne dzieje chorób w ich nazwach ukryte, Alfa Medica Press, Bielsko-Biała, 2004, ISBN 83-88778-67-6

Krzysztof W. Zieliński oraz Marian Brocki, Marek K. Janiak, Andrzej Wiśniewski, Patologia obrażeń i schorzeń wywołanych współczesną bronią w działaniach wojennych i terrorystycznych, wydawnictwo MON, Warszawa, 2010, ISBN 978-83-927103-4-9

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Krzysztof Zieliński

Bibliografia

Współcześni uczeni polscy, słownik biograficzny (t. IV, S-Ż) pod redakcją prof. Janusza Kapuścika i Marka Halawy, OPI Warszawa 2002, ISBN 83-905295-7-2 (t.IV), ISBN 83-905295-4-8 (całość), str. 839-840