|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ludwik Pasteur, francuski chemik i biolog, jest powszechnie uważany za najważniejszą postać w historii medycyny. Pasteur dokonał wielu odkryć naukowych, ale zasłynął przede wszystkim jako rzecznik zakaźnej teorii c... Prof. Franciszek Kokot - nestor śląskich lekarzy, wybitny nefrolog i endokrynolog - skończył 80 lat. Od kilku dekad jest niekwestionowanym autorytetem oraz nauczycielem i mistrzem dla kolejnych pokoleń lekarzy. 25 listopada świętował urod... Zapytani, co najbardziej kojarzy nam się z Francją, wielu z nas najprawdopodobniej odpowie moda, sery i oczywiście... wino. Wyniki nowych badań wskazują jednak, że zamiłowanie Francuzów do wina może tracić na wyrazistości, bowiem c... Trzy żubry - dwie krowy i jeden byk - przyjechały w środę z prywatnej hodowli we Francji do nadleśnictwa Stuposiany w Bieszczadach. Zamieszkają w pokazowej zagrodzie w Mucznem. Jak poinformował PAP rzecznik Regionalnej Dyrekcji Lasów Pa... Francuski koncern energetyczny Electricite de France (EDF) uruchomi w Krakowie swoje piąte na świecie centrum badań i rozwoju. Ośrodek będzie się specjalizował w technologiach czystego węgla oraz współspalania biomasy. Jak poinformował EDF w środę, pozostał...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Książęta ContiCzy wiesz że...? Stworzenie zestawienia władców Francji może nastręczać problemy ze względu na wątpliwości w ustaleniu początku państwa francuskiego. Zwykle przyjmuje się, iż był nim początek dynastii Kapetyngów w 987 roku. W 1464 królowie Francji uzyskali od papieża prawo noszenia tytułu Królów Arcychrześcijańskich. Franciszek I Burbon-Conti, fr. François de Bourbon (19 sierpnia 1558, w La Ferté-sous-Jouarre - 3 sierpnia 1614, w Paryżu) - trzeci syn Ludwika I Burbona, księcia de Condé, i Eleanory de Roye. W latach 1581-1597 był markizem Conti, a następnie został podniesiony do rangi księcia Conti. Książęta Conti (fr. de Conti) – francuski ród arystokratyczny, stanowiący młodszą gałąź rodu książąt de Condé (oni sami zaś stanowili gałąź królewskiej dynastii Burbonów). Tytuł ten nadany został najmłodszemu synowi Ludwika I Burbona, pierwszego księcia de Condé, i Eleonory de Roye. Nazwa Conti pochodziła od nazwy małego miasteczka Conti-sur-Selles, położonego pod Amiens. Najpierw był to tytuł markiza Conti, później został podniesiony do rangi księcia. Kondeusze (fr. de Condé) – francuski ród arystokratyczny, spokrewniony z królewską dynastią Burbonów. Przedstawiciele tego rodu odgrywali znaczącą rolę we Francji w XVI i XVII wieku.
Władcy Polski – lista obejmuje książąt i królów Polski. Pierwszą dynastią panującą w Polsce byli Piastowie. Rządzili od powstania państwa polskiego (około 900 roku) do 1370, z krótką przerwą na panowanie Przemyślidów (1291-1305). W latach 1138-1320 miało miejsce tzw. rozbicie dzielnicowe, kiedy władza nad ziemiami polskimi należała równocześcnie do wielu niezależnych książąt piastowskich. Od 1370 do 1399 roku panowali dwaj monarchowie z węgierskiej linii Andegawenów, zaś od 1386 do 1572 roku przedstawiciele dynastii Jagiellonów, jednej z linii litewskich Giedyminowiczów. Przedstawiciele tego rodu odgrywali w XVI i XVII wieku, we Francji znaczącą rolę: Wielokrotnie pretendowali na królów Francji i Polski np. Franciszek Ludwik Burbon, czwarty książę Conti (1664-1709). Linia książąt Conti wygasła w 1814, podobny los spotkał też ich starszą linię - Kondeuszy (linię Burbon-Condé), która wygasła w 1830. Armand Burbon-Conti, fr. Armand de Bourbon, prince de Conti (11 października 1629 – 21 lutego 1666) – drugi syn Henryka II Burbona, księcia de Condé, młodszy brat Ludwika II Burbona, księcia de Condé.
Ludwik I Burbon, książę de Condé, fr. Louis I de Bourbon, prince de Condé (ur. 7 maja 1530 w Vendôme, zm. 13 marca 1569 w Jarnac) - dowódca i generał Hugenotów, pierwszy książę de Condé - założyciel domu Kondeuszy. Zobacz też
Czy wiesz że...? beta Język Québec oraz Ontario, Nouveau-Brunswick, – ok. 8 mln osób. Ok. 201 milionów używa francuskiego na całym świecie jako języka głównego (oszacowanie z r. 2009 wg Organisation mondiale de la Francophonie) a 72 miliony jako drugiego języka codziennego (w tym krajach Maghrebu). Wiele z tych osób mieszka w krajach, gdzie francuski jest jednym z języków urzędowych bądź powszechnie używanych (54 kraje). Paradoksalnie, w Algierii, Maroku, i Tunezji, gdzie nie ma statusu języka urzędowego jest bardziej rozpowszechniony niż w wielu krajach Czarnej Afryki, gdzie jest jedynym językiem urzędowym i używa go 96 milionów ludzi.
W starożytności tereny obecnej Francji były pod panowaniem Rzymian. Początki niepodległej Francji sięgają czasów rozpadu państwa Franków. Pierwszym władcą terenów francuskich został Karol II Łysy. Jego panowanie zapoczątkowało ponad tysiącletni okres monarchii w historii Francji. Pierwszy raz panowanie monarchii skończyło się wraz z wybuchem Rewolucji Francuskiej. A po jej upadku kilkunastoletnim panowaniem cesarza Napoleona. Po jego upadku doszło na krótko do restauracji monarchii i ogłoszenia II Republiki która trwała do czasu obalenia Napoleona III. Po którego obaleniu proklamowano III republikę. Istniała ona do 1946 roku gdy wprowadzono nową konstytucję. Po kolejnej zmianie konstytucji w 1958 roku Francja istnieje jako V Republika Francuska.
Fronda (z franc. proca) – francuski ruch polityczny w latach 1648–1653 przeciw rządom absolutnym regentki Anny Austriaczki i kardynała Julesa Mazarina. Bezpośrednią przyczyną buntu było podwyższenie podatków, nakładanych w związku z wojną z Habsburgami. Rozróżnia się dwa etapy Frondy: parlamentarna i książęca.
Ludwik Armand I Burbon-Conti, fr. Louis Armand I de Bourbon (ur. 4 kwietnia 1661 w Paryżu, zm. 9 listopada 1685) - książę de Conti od 1666 do swojej śmierci. Starszy syn Armanda Burbona, księcia de Conti, i Anny Marii Martinozzi (siostrzenicy kardynała Mazarin). Jego młodszym bratem był Franciszek Ludwik Burbon, późniejszy książę de Conti.
Ludwik Franciszek II Burbon-Conti lub Ludwik Franciszek Józef Burbon-Conti, fr. Louis François Joseph de Bourbon (ur. 1 września 1734, zm. 13 marca 1814) – hrabia de La Marche, książę de Mercoeur i książę Conti od 1776 do swojej śmierci.
Wojna trzydziestoletnia – konflikt trwający od 23 maja 1618 do 24 października 1648 pomiędzy protestanckimi państwami Rzeszy niemieckiej wspieranymi przez inne państwa europejskie (takie jak Szwecja, Dania, Republika Zjednoczonych Prowincji, Francja) a katolicką dynastią Habsburgów. Mimo że wojna spowodowana była przyczynami natury religijnej, jednym z powodów jej długotrwałości stało się również dążenie mocarstw europejskich do osłabienia potęgi Habsburgów.
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |