|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: W dniach 19 - 21 marca 2012 r. w Kaiserslautern, Niemcy, odbędą się warsztaty nt. rachunku sieciowego.
Ruch przechodzący przez sieć komputerową podlega ograniczeniom narzucanym przez poszczególne komponenty systemu. Ograniczenia te można wyrazić i zanaliz... Nowe, szczegółowe zdjęcia dna morskiego u zachodnich wybrzeży Antarktydy pomagają naukowcom przewidywać, jak pokrywa lodowa kontynentu zareaguje na ocieplenie w przyszłości. Zdjęcia sugerują, że mechanizmy regulujące spływ lodu do morza mogą być bardzi... Finansowani przez UE naukowcy odkryli, że pewna klasa leków do chemioterapii, opracowanych pierwotnie do blokowania kluczowych szlaków sygnałowych w komórkach nowotworowych, likwiduje pasożyta wywołującego malarię. Badacze wierzą, że odkrycie to może zapoczątko... Wydanie podręcznika szkolnego, szkolenie dla prawie stu nauczycieli, kampania społeczna w mediach lokalnych i specjalny portal internetowy - to zrealizowane w ubiegłym roku (2011) w prowincji Huarmey działania Polaków w ramach projektu popularyzującego lokalne dzi... W trakcie badań nad rozwojem mięśni u świń, prowadzonych w ramach projektu częściowo finansowanego ze środków unijnych, odkryto obecność nowego genu zwanego ZBED6, który jest cechą charakterystyczną łożyskowców. Nowo odkryty gen pochodzi od "koniugującego transpozonu", który poja...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Książeczka oszczędnościowaCzy wiesz że...? II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci). Rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy (ROR) - rachunek bieżący przeznaczony dla osób fizycznych, na który mogą być przekazywane wynagrodzenia, emerytury, renty oraz stałe dochody z innych źródeł, z wyjątkiem wpływów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. PKO Bank Polski SA (pełna nazwa Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna) - bank w Polsce, utworzony 8 lutego 1919 dekretem Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego, jako Pocztowa Kasa Oszczędności. Jego pierwszym dyrektorem został mianowany już 28 grudnia 1918 Hubert Linde. Z czasem utworzono centralę Banku w Warszawie oraz pierwsze oddziały lokalne - w Krakowie, Lwowie, Łodzi, Poznaniu i Katowicach. Pierwszym celem PKO stało się wprowadzenie do obiegu polskiego złotego zamiast marki polskiej (jako pochodnej marki niemieckiej). Od 1920 Bank posiada osobowość prawną, jako instytucja państwowa. W związku z wybuchem II wojny światowej, pomiędzy 1939 a 1944 funkcjonował pod zarządem niemieckim. W kwietniu 1945 działalność Banku została wznowiona. W latach 1949-1950 Pocztowa Kasa Oszczędności została przekształcona w Powszechną Kasę Oszczędności. W 1974 ofertę PKO wzbogacono o rachunek oszczędnościowo-rozliczeniowy dla osób fizycznych (zwany popularnie ROR). Od 1975 do 1987 oddziały PKO funkcjonowały w strukturach Narodowego Banku Polskiego z zachowaniem swej tożsamości. W 1987 stał się ponownie samodzielnym bankiem, zmieniając nazwę na Powszechna Kasa Oszczędności Bank Państwowy. 12 kwietnia 2000 przekształcono go w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa pod nazwą Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski Spółka Akcyjna, która 10 listopada 2004 zadebiutowała na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie. PKO BP SA jest właścicielem 25% akcji Banku Pocztowego. Od 1 października 2009 prezesem PKO BP SA jest Zbigniew Jagiełło. Książeczka oszczędnościowa - rodzaj dokumentu rejestrującego i potwierdzającego zgromadzone na rachunku bankowym środki pieniężne. Wydawane były posiadaczom indywidualnych rachunków oszczędnościowych i najczęściej miały formę małych książeczek (stąd nazwa). Na stronach książeczki - oprócz danych personalnych posiadacza - urzędnik przyjmujący wpłaty bądź wypłacający pieniądze z rachunku odnotowywał każdą tego typu operację. Poczta – ogólnie dostępna instytucja, przeważnie państwowa, zajmująca się obrotem przesyłek, a także wykonywaniem niektórych usług na rzecz telekomunikacji oraz usług pieniężno-bankowych. Od połowy XIX wieku usługi w zakresie łączności dzielono na pocztowe i telekomunikacyjne, a od połowy XX wieku zaczęto pocztę nazywać łącznością pocztową.
W czasach, kiedy dostęp on-line do salda rachunku bankowego był niemożliwy z braku odpowiedniej infrastruktury technicznej, a księgowanie wpłat i wypłat odbywało się ręcznie, książeczki oszczędnościowe były stosunkowo wygodnym dokumentem ułatwiającym dostęp do posiadanych pieniędzy. Rachunki tego rodzaju prowadzone były przez wyspecjalizowane organizacje bankowe, zwane kasami oszczędnościowymi. Przed II wojną światową działała w Polsce "Pocztowa Kasa Oszczędności" (PKO), a jej książeczki, w których rejestrowano wkłady oszczędnościowe nazywane były - do około roku 1936 "książeczkami wkładkowymi", a od 1937 - "książeczkami oszczędnościowymi". W Polsce po wojnie najpowszechniej korzystano z książeczek wydawanych przez "Powszechną Kasę Oszczędności" (pomimo zmiany nazwy zachowano przedwojenny skrót PKO) - obecnie "Powszechna Kasa Oszczędności Bank Polski", w skrócie PKO BP - zwanych krótko "książeczkami PKO". Wpłat i wypłat z książeczek PKO można było, tak jak przed wojną, dokonywać bezpłatnie - oprócz ekspozytur bankowych - na każdej poczcie w Polsce. Oprócz "zwykłych" książeczek oszczędnościowych (tzw. obiegowych), które były w przybliżeniu odpowiednikami obecnych rachunków oszczędnościowo-rozliczeniowych, oferowane były także inne książeczki oszczędnościowe, np. tzw. książeczki systematycznego oszczędzania (dawniej nazywane książeczkami premiowych wkładów oszczędnościowych, oferujące wyższe oprocentowanie w zamian za dotrzymanie terminu lokaty) albo np. książeczki mieszkaniowe (do rachunków, na których zgromadzone środki przeznaczone być miały na zakup mieszkania) albo wreszcie - książeczki samochodowe (na zakup samochodu). Te dwie ostatnie odmiany książeczek oszczędnościowych były de facto sposobem na zmniejszenie parcia pieniądza na rynek rozregulowany tzw. socjalistyczną gospodarką, obfitującą w niedobory podaży (m.in. mieszkań i samochodów), bowiem jedynym racjonalnym sposobem wykorzystania gromadzonych w ten sposób środków było gromadzenie ich przez dłuższy czas (kilka lub kilkanaście lat) oraz wykorzystanie ich w sposób zadeklarowany na początku. Książeczki oszczędnościowe nadal są jeszcze w Polsce w użyciu, choć są znacznie mniej popularne niż niegdyś. PKO Bank Polski oferuje je na ogół najstarszej wiekiem i najbardziej konserwatywnej grupie swoich klientów, którym trudno się oswoić z nowocześniejszymi formami zarządzania własnymi funduszami. Gromadzenie wkładów przy pomocy książeczek oszczędnościowych oferują także banki spółdzielcze. Zgodnie z obowiązującym w Polsce prawem bankowym, jeśli klient banku zdecyduje się na skorzystanie z tego rodzaju formy oszczędzania, to wydanie mu książeczki oszczędnościowej zwalnia bank z obowiązku przesyłania mu wyciągów z tego rachunku. Linki zewnętrznePowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |