|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Polacy wzięli udział w dwóch kolejnych kampaniach obserwacyjnych wspierających monitorowanie zagrodzeń, jakie dla Ziemi mogą stanowić asteroidy. Podczas zakończonych właśnie obserwacji uczniom i nauczycielom z naszego kraju udało się odkryć m.in. 12 nowych małyc... Zdaniem dr. Krzysztofa Rzymkowskiego, gdyby stopił się rdzeń reaktora BWR - takiego jak w elektrowni atomowej Fukushima I - nic szczególnego nie powinno się stać. Najprawdopodobniej spłynie on do znajdującej się pod nim ogromnej komory.W wyniku piątkowego trzęsienia ziemi i tsunami w... Mamy na niebie kolejną planetoidę noszącą nazwisko Polaka. Od tej pory asteroida o numerze 114025 będzie nosić nazwisko polskiego astronoma Jerzego Krzesińskiego. Dr Krzesiński pracuje w Katedrze Astronomii Uniwersytetu Pedagogiczne... Satelita PW-Sat, zbudowany przez studentów Politechniki Warszawskiej, dotarł we wtorek do Europejskiego Centrum Badań Kosmicznych i Technologii ESA w Holandii. W styczniu 2012 r., jako pierwszy polski satelita poleci w kosmos na pokładzie... Pierwszy polski satelita - PW-SatW zostanie wystrzelony w kosmos w poniedziałek 13 lutego. Zbudowali go studenci Politechniki Warszawskiej wspierani przez specjalistów z Centrum Badań Kosmicznych PAN. Pierwotnie start był zapowiadany na 9 lutego. ...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Księżyc planetoidyCzy wiesz że...? Planetoida (planeta + gr. eídos postać), asteroida (gr. asteroeidés – gwiaździsty), planetka (ang. minor planet) – ciało niebieskie o małych rozmiarach - od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną (w Układzie Słonecznym - Słońce), posiadające stałą powierzchnię skalną lub lodową, bardzo często – przede wszystkim w przypadku asteroid mniejszych i mało masywnych – o nieregularnym kształcie, często noszącym znamiona kolizji z innymi podobnymi obiektami. Pas planetoid – obszar rozciągający się pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza. W obszarze tym znajduje się wiele małych ciał niebieskich – planetoid, z których znane są już setki tysięcy. 220 planetoid ma średnicę przekraczającą 100 km. Łączna masa wszystkich obiektów w pasie planetoid szacowana jest na 2,3×1021 kg i jest tylko pięć razy mniejsza od masy Plutona. Księżyce planetoid lub moonletki (ang. moonlets) – ciała o rozmiarach do kilkunastu czy kilkudziesięciu kilometrów, w przypadku planetoid z pasa głównego, po nawet kilkaset w przypadku obiektów transneptunowych, obiegające centralną planetoidę, tak jak ma to miejsce w przypadku satelitów planet. Naturalny satelita (księżyc) – ciało niebieskie pochodzenia naturalnego, obiegające planetę lub planetoidę. Słowo "Księżyc" pisane wielką literą oznacza tylko i wyłącznie naturalnego satelitę Ziemi.
(243) Ida I Daktyl - niewielkich rozmiarów naturalny satelita planetoidy 243 Idy, sfotografowany przez sondę kosmiczną Galileo podczas jej przelotu obok tej asteroidy w drodze do Jowisza w dniu (28 sierpnia 1993). Jego nazwa prowizoryczna to S/1993 (243) 1. O tym, czy dane ciało może uchodzić za „księżyc” jakiejś planetoidy, decyduje stosunek rozmiarów obydwu składników układu. Jeśli ciała są zbliżone rozmiarami, uważa się taki układ za podwójny. Pierwszym odkrytym naturalnym satelitą planetoidy (nie licząc odkrywanych pośrednio w wyniku analizy krzywych zmian jasności tych ciał niebieskich) był Daktyl – księżyc planetoidy Idy. Obecnie znanych jest już ponad sto trzydzieści (maj 2007) planetoid posiadających księżyce. Są wśród nich planetoidy wszystkich rodzajów – od pasa głównego, poprzez Trojańczyków po obiekty z pasa Kuipera. Ilość odkrywanych księżyców lawinowo rośnie. Trojańczycy – dwie grupy planetoid krążących wokół Słońca po orbicie bardzo podobnej do orbity Jowisza. Są one skupione wokół punktów libracji (wierzchołków dwóch trójkątów równobocznych o podstawie będącej odcinkiem Słońce–Jowisz).
Planetoida podwójna – ciało niebieskie, składające się z dwóch związanych ze sobą siłami grawitacyjnymi planetoid o porównywalnych rozmiarach. Obiegają one wspólny środek masy układu. Jeśli któryś ze składników układu jest znacznie mniejszy od drugiego, należy określać go raczej mianem księżyca planetoidy. Niektóre planetoidy posiadające naturalne satelityZobacz też
Czy wiesz że...? beta Pas Kuipera, zwany też pasem Edgewortha-Kuipera — obszar . Jest podobny do . Podobnie jak pas planetoid, zawiera wiele małych obiektów, będących pozostałościami po procesie formowania się Układu Słonecznego. Krążą w nim co najmniej trzy planety karłowate: Pluton, Haumea i Makemake. O ile pas planetoid składa się głównie z obiektów skalnych i metalowych, większość obiektów Pasa Kuipera jest zbudowanych z zestalonych prostych związków, takich jak metan, amoniak i woda.
Planeta – według definicji Międzynarodowej Unii Astronomicznej, to obiekt astronomiczny okrążający gwiazdę lub pozostałości gwiezdne, nieprzeprowadzający reakcji termojądrowej w swoim wnętrzu, wystarczająco duży, aby uzyskać prawie okrągły kształt oraz osiągnąć dominację w przestrzeni wokół swojej orbity. W odróżnieniu od gwiazd, świecących światłem własnym, planety świecą światłem odbitym[1].
Do 27 lipca 2010 odkryto i skatalogowano 529 911 planetoid[1]. Spośród nich 246 869 obiektom nadano kolejne numery, a 16 065 otrzymało również swoje nazwy (pierwsza nienazwana planetoida nosi numer 3708)[2]. 283 042 odkryte i skatalogowane planetoidy nie otrzymały jeszcze swoich oznaczeń numerycznych. Lista jest aktualizowana przez Minor Planet Center w dniach kolejnych pełni Księżyca. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |