Księga Nehemiasza - Polski Serwis Naukowy

Księga Nehemiasza – jedna z ksiąg Pisma Świętego zawarta w Starym Testamencie.

Pierwotnie księga ta wraz z Księgą Ezdrasza stanowiła jedną całość zwaną Księgą Ezdrasza. Później Żydzi podzielili ją na księgi 1 i 2 Ezdrasza, a jeszcze później Księga 2 Ezdrasza stała się znana jako Księga Nehemiasza. Wydarzenia wspomniane w jej początkowej części dzieli od ostatnich wydarzeń opisanych w Księdze Ezdrasza mniej więcej 12-letnia przerwa. Sprawozdanie Księgi Nehemiasza zaczyna się, zatem u schyłku roku 456, a kończy po roku 443 p.n.e..

Ezdrasz (V - IV w. p.n.e.) - kapłan żydowski, jeden z przywódców Żydów po powrocie z niewoli babilońskiej, znany jako przepisywacz Prawa Mojżeszowego. Miał znaczący wkład w skompletowanie i zachowanie tekstu Starego Testamentu.

Druga Księga Kronik to biblijna księga Starego Testamentu, powstała aby zdopingować żydowskich repatriantów, którzy powrócili z niewoli babilońskiej. Początkowo obie księgi 1 i 2 Kronik stanowiły prawdopodobnie jeden zwój, który później dla wygody podzielono. Żydzi nazywali je Diwré Hajjamím, co dosłownie znaczy sprawy dni, a więc kroniki dni lub czasów. Dzisiejszą nazwę księga ta prawdopodobnie zawdzięcza Hieronimowi, który opracowując łacińską Wulgatę zaproponował nazwę Chronikón całych Boskich dziejów. Opisuje wydarzenia od panowania Salomona do wydania dekretu przez perskiego króla Cyrusa o powrocie Żydów do ojczyzny.

Opisuje historię powrotu z wygnania do Jerozolimy trzeciej grupy Żydów pod wodzą wielkiego przywódcy, Nehemiasza. Nehemiasz został wybrany pierwszym gubernatorem Jerozolimy i zainicjował odbudowę murów miasta. Jego reformy religijne pokrywały się z dziełem Ezdrasza.

Księga Nehemiasza harmonizuje z resztą Biblii. Wielokrotnie nawiązuje do Prawa, wypowiadając się na między innymi na temat małżeństw z cudzoziemcami (porównaj Powt. Pr. 7:3 i Neh 10:30), pożyczek (Kapł. 25:35-38; Powt. Pr. 31:10-13 i Neh. 8:14-18). Ponadto księga ta określa początek spełnienia się proroctwa Daniela, że Jerozolima będzie odbudowana (Dan. 9:25).

Pierwsza Księga Kronik to jedna z ksiąg Starego Testamentu, powstała aby zdopingować żydowskich repatriantów, którzy powrócili z niewoli babilońskiej. Początkowo obie księgi 1 i 2 Kronik stanowiły prawdopodobnie jeden zwój, który później dla wygody podzielono. Żydzi nazywali je Diwré Hajjamím, co dosłownie znaczy sprawy dni, a więc kroniki dni lub czasów. Dzisiejszą nazwę księga ta prawdopodobnie zawdzięcza Hieronimowi, który opracowując łacińską Wulgatę zaproponował nazwę Chronikón całych Boskich dziejów.

Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Muzułmanie uważają, iż część Biblii[potrzebne źródło] (np. Księgi Mojżeszowe, Psalmy) powstała w wyniku boskiego objawienia, ale jej treść została zafałszowana.

Treść

Część 1: Nehemiasz powraca do Jerozolimy i rozpoczyna odbudowę murów 1-7

Nehemiasz otrzymuje złe wiadomości i modli się za Jerozolimę 1

Powrót Nehemiasza 2

Odbudowa murów wbrew opozycji 3,1-7,3

Lista wygnańców, którzy powrócili 7,4-73

Część 2: Prawo, pokuta i odnowione przymierze 8-10

Ezdrasz czyta Prawo i lud wyraża żal Modlitwa-spowiedź 9,1-37

Lud podejmuje zobowiązanie, iż będzie przestrzegał Prawa 9,38-10,39

Część 3: Lud i jego reformatorski gubernator 11-13

Nehemiasz (heb: נחמיה, Jah pociesza) (V w. p.n.e.) - namiestnik króla Persji w Judei, razem z Ezdraszem reformator judaizmu. Nehemiasz był podczaszym króla Artakserksesa.

Stary Testament, Biblia Hebrajska, Pisma Hebrajsko-Aramejskie – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy).

Listy ludzi i kapłanów 11,1-12,26

Poświęcenie nowych murów: Jerozolima może w końcu się bronić 12,27-43

Reformy Nehemiasza 12,44-13,31

Czas i miejsce

Nehemiasz powrócił do Jerozolimy w 445 r. przed Chr. i był gubernatorem przez dwanaście lat, to jest do roku 433 przed Chr. Sposób, w jaki ta księga wiąże się z księgą Ezdrasza i grupą, którą on przywiódł, nie zawsze jest łatwy do określenia. Nehemiasz zostawił wysoce rozwinięty perski dwór królewski i przybył do miasta, które dopiero zaczęto odbudowywać, w którym dużo było jeszcze chaosu. Mniej więcej w tym okresie działał prawdopodobnie prorok Malachiasz.

Daniel - według tradycji autor Księgi Daniela, prorok, postać biblijna ze Starego Testamentu. Spośród innych osób o tym imieniu występujących w Biblii Daniel-prorok jest najbardziej znany.

W religiach abrahamowych prorokiem jest osoba będąca w kontakcie z Bogiem, będąca jego "ustami" na ziemi, nierzadko założyciel jakiejś religii. W każdej jednak jego rola i znaczenie są nieco inne.

Czas spisania

Ścisłe związki, jakie istnieją pomiędzy tą księgą a 1 i 2 Księgą kronik oraz Księgą Ezdrasza wskazują, że spis no ją około roku 400 przed Chr., ale najważniejszą częścią księgi wydaje się być dziennik Nehemiasza.

Główne wydarzenia

Powrót Nehemiasza do Jerozolimy (rozdz. 2)

Ukończenie odbudowy murów (rozdz. 6)

Znaczenie i przesłanie

Nehemiasz, człowiek czynu, zdołał rozbudzić nadzieję w przygnębionym narodzie i dał mu zarówno duchowe, jak i praktyczne przywództwo, aby mógł on wypełnić trudne zadanie w obliczu zagorzałej opozycji. Był również człowiekiem modlitwy do końca zawierzającym Bogu, skutecznym w działaniu. Za jego panowania dzięki pomocy Ezdrasza, życie religijne Żydów uległo odnowieniu.

Księga Ezdrasza – jedna z ksiąg Starego Testamentu. Obejmuje opis historii tam gdzie kończy go 2 Księga Kronik. Kapłan Ezdrasz rozpoczyna tę opowieść od wzmianki o dekrecie perskiego króla Cyrusa pozwalającym ostatkowi Żydów powrócić z niewoli babilońskiej do ojczyzny. Na koniec opisuje, jak starał się pomóc osobom, które skalały się poprzez kontakty z okolicznymi ludami. Obejmuje okres 70 lat - od roku 537 p.n.e. do 467 p.n.e.. Celem Ezdrasza było ukazanie, jak Bóg spełnił obietnicę, że wyzwoli swój lud z Babilonu i przywróci w Jerozolimie czystą formę wielbienia. Dlatego pisarz koncentruje się tylko na wydarzeniach związanych z tą właśnie myślą przewodnią.

Źródło: Biblia.net.pl

Zobacz też

Księgi Ezdrasza – nazwy ksiąg w różnych wydaniach.

Linki zewnętrzne

Księga Nehemiasza w przekładzie Biblii Tysiąclecia

Księga Nehemiasza w przekładzie Biblii Warszawskiej (audio)

Zobacz w Wikiźródłach tekst
Księgi Nehemiasza