Księga Ozeasza - Polski Serwis Naukowy

Księga Ozeasza - jedna z ksiąg Pisma Świętego stanowi część ksiąg prorockich Starego Testamentu. W kanonie hebrajskim stanowiła część Księgi Dwunastu Proroków Mniejszych.

Doświadczenia miłości i cierpienia, gdy żona opuściła Ozeasza dla innego mężczyzny, stały się dla niego inspiracją do wyrażenia w tej księdze miłości Boga do Izraela i Jego smutku z powodu odrzucenia tej miłości przez ludzi.

Treść

Część 1: Smutek Ozeasza z powodu jego żony, oraz smutek Boga z powodu Izraela 1-3

Egipt (arab. مصر Miṣr; dialekt egipski: Máṣr (/masˤɾ/); łac. Aegyptus, gr. Αίγυπτος Aígyptos), nazwa oficjalna Arabska Republika Egiptu (arab. جمهوريّة مصر العربيّة Dżumhurijjat Misr Al-Arabijja) – państwo położone w północno-wschodniej Afryce z półwyspem Synaj w zachodniej Azji. Egipt otoczony jest przez Morze Śródziemne na północy i Morze Czerwone na wschodzie; graniczy z Izraelem i Strefą Gazy na północnym wschodzie, Sudanem na południu i Libią na zachodzie.

Jotam (Jahwe jest doskonały lub oby Jahwe uczynił zupełnym) − postać biblijna ze Starego Testamentu, król Judy w latach 740-732 p.n.e. albo 740/739-734/733 p.n.e.

Żona i dzieci Ozeasza 1-2,1

Niewierny Izrael 2,2-23

Ozeasz odzyskuje swoją żonę 3

Część 2: Bóg Jahwe kocha Izraela, ale będzie jego sędzią 4-13

Epilog: Obietnica odnowy, jeśli Izrael okaże skruchę 14

Czas i miejsce

Wydarzenia z Księgi Ozeasza dzieją się równolegle z początkową działalnością Izajasza. Prorok Ozeasz pochodził z Północnego Królestwa. Jego służba rozpoczęła się w czasie panowania ostatniego liczącego się króla Izraela, Jeroboama II, i trwała przez dwadzieścia lat załamania świetności państwa, w okresie panowania sześciu królów i zdobycia stolicy Izraela, Samarii, przez Asyryjczyków w 721 r. przed Chr.

Liban (arab. لبنان Lubnān; الجمهوريّة اللبنانيّة al-Jumhūrīyah al-Lubnānīyah, Republika Libańska) – państwo w zachodniej Azji, na obszarze Bliskiego Wschodu, nad Morzem Śródziemnym graniczące z Syrią i Izraelem.

Azariasz (hebr. Azarjahu) lub Ozjasz (także Uzjasz; hebr. Uzzijahu) moją siłą jest Jahwe) - król starożytnej Judy. Jego panowanie kładzie się na lata 791-739.

Prorok

Imię "Ozeasz" oznacza "zbaw" i jest skrótem imienia Jehoshua (hebr. "Jahwe jest zbawieniem"), co ma pewną wymowę zważywszy na treść całej księgi.

Niewiele wiadomo o pochodzeniu proroka. Był on synem niejakiego Beeriego, o której to postaci nie posiadamy na kartach Pisma Świętego żadnych informacji.

Ozeasz był mężczyzną o dużej wrażliwości. Smutne przeżycia osobiste wzmogły w nim jeszcze zdolność współczucia. Jego proroctwa dotyczą przeważnie sądu, lecz wyrażone są słowami wiernej miłości i troski.

Achor, Akor (klątwa; niedola) – według Biblii – dolina lub nizina na północno-wschodnim krańcu ziemi plemienia Judy (Joz 15:7). Nazwa nawiązuje do ukamieniowania na niej Akana i jego najbliższych, którzy ukradli i ukryli część łupu ze zdobytego Jerycha, co było przyczyną ściągnięcia na naród izraelski nieszczęścia, której skutkiem była klęska w pierwszym ataku na Aj (Joz 7:5-26).

Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Przesłanie

Ludzie zaczęli zwracać się do kananejskiego boga płodności - Baala. Korupcja religijnego i społecznego życia Izraela sprawiła, że upadek był nieuchronny. Prorok głosi jednak głęboką miłość Boga do niewiernego Izraela i Jego pragnienie, aby lud powrócił do Niego i mógł się cieszyć Jego błogosławieństwem.

Jehu (hebr. יֵהוּא , On jest Jahwe, w tekstach asyryjskich: Jaua) – postać biblijna ze Starego Testamentu, syn Jozafata, syna Nimsziego, władca starożytnego królestwa północnego Izraela w l. 841-814 r. p.n.e.

2Tm2,3 (zastępcza nazwa potoczna: Tymoteusz) - polska grupa muzyczna grająca muzykę rockową z przesłaniem chrześcijańskim (współczesną muzykę chrześcijańską, CCM). Teksty zespołu w większości zostały zaczerpnięte z Biblii.

Osoby, ludy, miejscowości i krainy geograficzne wymienione w Księdze Ozeasza

Osoby: Achaz, Arbel, Baal, Beeri, Diblaim, Ezechiasz, Gibei, Gomer, Jehu, Jeroboam II, Jizrael, Jotam, Lo-Ammi, Lo-Ruchama, Ozeasz, Szalman i Uzzjasz.

Ludy: Beniamin, Efraim.

Bogowie: Baal, Jahwe

Geografia: Achor, Adma, Asyria, Bet-Awen, Betel, Egipt, Gibea, Gilead, Gilgal, Izrael, Juda, Liban, Memfis, Pole Syryjskie i Samaria.

Księga Ozeasza w kulturze

Swoją interpretację fragmentu Księgi Ozeasza (Oz 11, 1-11) stworzyła polska grupa 2Tm2,3 w utworze "Kiedy Izrael był dziecięciem" na albumie dementi (2008).

W oparciu o księgę Ozeasza powstała książka Potęga Miłości, której autorką jest Rivers Francine

Źródło

Biblia.net.pl

JHWH, IHWH (hebr. יהוה) – istota nadprzyrodzona, będąca przedmiotem kultu religijnego m.in. w judaizmie i chrześcijaństwie, której imię w języku polskim zapisywano zwykle jako Jahwe bądź Jehowa.

Biblia, Pismo Święte (z greckiego βιβλίον, biblion – zwój papirusu, księga, l.m. βιβλία, biblia – księgi) – zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawanych przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga. Biblia i poszczególne jej części posiadają odmienne znaczenie religijne dla różnych wyznań. Na chrześcijańską Biblię składają się Stary Testament i Nowy Testament. Biblia hebrajska – Tanach obejmuje księgi Starego Testamentu. Muzułmanie uważają, iż część Biblii[potrzebne źródło] (np. Księgi Mojżeszowe, Psalmy) powstała w wyniku boskiego objawienia, ale jej treść została zafałszowana.

Linki zewnętrzne

Księga Ozeasza w przekładzie Biblii Tysiąclecia

Księga Ozeasza w przekładzie Biblii Warszawskiej (audio)

Zobacz w Wikiźródłach tekst
Księgi Ozeasza