|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Mrówki są wyjątkowo sprawiedliwe przy dzieleniu jedzenia i pilnują, by w mrowisku nikt nie był głodny. Dzieje się tak dzięki zjawisku "trofalasji", które powoduje, że mrówka, gdy coś zje, przynajmniej cząstkę pokarmu natychmiast przekazuje innej mrówce."... Dzieła wieszczów Adama Mickiewicza i Juliusza Słowackiego, a także Jana Kochanowskiego, Henryka Sienkiewicza, Kazimierza Przerwy-Tetmajera - znajdą się wśród 400 tys. książek historycznych z zasobu Austriackiej Biblioteki Narodowej, które zostaną udostępnione niebawe... 16 września (piątek) we Wrocławiu rozpocznie się XIV Dolnośląski Festiwal Nauki. Tegoroczna edycja upłynie pod hasłem „Nauka kluczem do natury – Scientia Naturae clavis”. W ciągu 6 dni trwania festiwalu na ... VII Bałtycki Festiwal Nauki „oficjalne” trwa od 28 do 31 maja 2009 roku, ale niektóre wydarzenia już są realizowane od poniedziałku, 25 maja br. (m.in. na Wydziale Chemii UG dla przyszłorocznych maturzystów "Ma... Studenci muszą orientować się w najnowszych osiągnięciach w swoich dziedzinach. Ale czy nadążają za nimi po skończeniu studiów? Szwedzkie badania pokazały, że nie jest z tym najlepiej.
Badania nad tym, w jaki sposób przedstawiciele rozmaitych...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Księga PrzysłówCzy wiesz że...? Napomnienia Amenemopeta (lub Amenemope), inaczej Mądrość Amenemopeta, jest dziełem literackim powstałym w starożytnym Egipcie, najprawdopodoniej w okresie Ramzesów (ok. 1300–1075 przed Chr.); na księgę składa się trzydzieści rozdziałów zapełnionych radami dotyczącymi szczęśliwego, spełnionego życia - najwyraźniej pozostawionymi przez pisarza Amenemope, syna Kanachta jako testament dla syna. Jest to charakterystyczne dzieło Nowego Państwa, “wieku osobistej pobożności”. Księga prowadzi refleksję na temat wewnętrznej wartości człowieka, jego postaw i zachowań prowadzących do szczęśliwego życia wobec narastających trudności życia społecznego i ekonomicznego. Jest uznana za jedno z arcydzieł literatury mądrościowej starożytnego Bliskiego Wschodu i cieszy się dziś szczególnym zainteresowaniem uczonych, ze względu na związki z biblijną Księgą Przysłów. Poezja (z gr. ποίησις, poíesis – tworzenie, wytwórczość, sztuka poetycka) – wieloznaczny termin, współcześnie stanowiący przede wszystkim określenie dzieł literackich nienapisanych prozą lub synonim liryki. JHWH, IHWH (hebr. יהוה) – istota nadprzyrodzona, będąca przedmiotem kultu religijnego m.in. w judaizmie i chrześcijaństwie, której imię w języku polskim zapisywano zwykle jako Jahwe bądź Jehowa. Księga Przysłów [Prz], Księga Przypowieści Salomona [Przyp] jest jedną z ksiąg dydaktycznych (mądrościowych) Starego Testamentu. Nie jest ona dziełem jednego autora, lecz pracą zbiorową złożoną z rozmaitych tekstów, które zebrał nieznany autor w V w. p.n.e. i napisał być może część wstępną, na którą składają się ogólne napomnienia upersonifikowanej Mądrości. Poza tym w skład księgi wchodzą dwa zbiory przysłów Salomona, dwa zbiory Nauk Mędrców, nauki Agura, zbiór bezimienny, nauki Lemuela i poemat o dzielnej niewieście. Salomon, hebr. Szlomoh (שלמה), arab. Sulayman, Sulaiman, Süleyman, Solyman (سليمان), /Człowiek Pokoju/ (ur. około 1000 p.n.e., zm. około 931 p.n.e.) – prorok biblijny oraz Koranu, król Izraela, syn i następca króla Dawida. Wielki budowniczy. Swój dwór uczynił ośrodkiem kultury, głównie literatury. Według tradycji biblijnej słynął z mądrości. Na lata jego panowania przypada największa świetność monarchii hebrajskiej.
Stary Testament, Biblia Hebrajska, Pisma Hebrajsko-Aramejskie – starsza część Biblii, przyjęta przez chrześcijaństwo z judaizmu. Judaistyczna (a za nią protestancka) wersja obejmuje 39 ksiąg (tylko hebrajskich), katolicka zawiera 46, a prawosławna w sumie 50-53 (księgi hebrajskie i greckie z Septuaginty oraz niekiedy apokryfy). Nazwa hebrajska Meszalim ma szersze znaczenie, określając pouczania religijne lub moralne wyrażone językiem sugestywnym, obrazowym, który wymaga od czytelnika pewnego wmyślenia się w jej treść, które są podane w formie poetyckiej. Część wstępnaPierwszy zbiór nauk mądrościDrugi zbiór przysłów SalomonaNauki AguraZbiór bezimiennyNauki LemuelaPoemat o dzielnej kobiecieZobacz teżLinki zewnętrzneJęzyk hebrajski (hebr. עִבְרִית, trb. iwrit) – język z grupy kananejskiej języków semickich, należący do afroazjatyckiej rodziny językowej, zapisywany alfabetem hebrajskim.
Biblia Tysiąclecia (BT) – polski przekład Biblii z języków oryginalnych zainicjowany przez opactwo benedyktynów tynieckich z Krakowa, wydany przez Pallottinum po raz pierwszy w roku 1965. Było to pierwsze tłumaczenie całej Biblii na język polski w Kościele katolickim od ponad 350 lat, czyli od Biblii Jakuba Wujka. Zrywało z tradycyjnym językiem biblijnym, ale po upływie kilkudziesięciu lat samo stworzyło wzorzec języka biblijnego. Przypisy
Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |