Szamgar syn Anata (Samgar) - postać biblijna, jeden z sędziów starożytnego Izraela, następca Ehuda. Jego najbardziej znanym wyczynem było opisane w Księdze Sędziów rozgromienie 600 Filistynów przy pomocy ościenia na woły (Księga Sędziów 3,3) Według Flawiusza Szamgar zmarł w pierwszym roku sprawowania władzy sędziowskiej (Dawne dzieje Izraela, V, IV, 3). Prawdopodobnie wywodził sie z miasta Bet-Anat na terytorium polkolenia Neftalego.
Samson (hebr. Szimszon, שִׁמְשׁוֹן, co pochodzi od słowa szemesz - "słońce", lub szamen - "silny", "siłacz"; arab. شمشون, wym. Szamszun) — trzeci od końca spośród Sędziów starożytnego Izraela, opisany w starotestamentowej Księdze Sędziów 13-16. W przeciwieństwie do wielu postaci opisanych w Starym Testamencie, nie jest wymieniony w Koranie. Był obdarzony nadludzką siłą którą wykorzystywał do walki z wrogami Izraela - Filistynami. Dokonywał czynów niemożliwych dla zwykłych ludzi: zabił lwa gołymi rękami, pokonał armię wroga oślą szczęką i siłą własnych mięśni zburzył budynek. Był nazirejczykiem.

Dawid (hebr. דָּוִד - Dāwiḏ; arab. داود - Dāʾūd) (ur. ok. 1040 p.n.e. – zm. ok. 970 p.n.e.) – postać biblijna, król Izraela od ok. 1010 p.n.e., poeta. Najmłodszy syn Jessego z Betlejem, ojciec Salomona. Ojciec rodu Dawidytów.
Othniel Ben Kenaz (hebr. עתניאל, Otniʼel, Lew Boży) - pierwszy Sędzia biblijny. Pochodził z pokolenia Judy. Pokonał Kuszan-Riszeataima, króla Aramu, uwalniając tym samym Izrael z trwającej osiem lat niewoli. Zdobył także miasto Debir należące do Kananejczyków, za co otrzymał od Kaleba jego córkę, Aksę za żonę. Po tych wydarzeniach Otniel panował przez 40 lat pokoju. Po jego śmierci lud Izraela znów odstąpił od Boga Jahwe i został pokonany przez Eglona, króla Moabu.