|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Dziki łosoś wędzony, półgęski wędzone, okrasy, tradycyjne powidła i nalewki zachwalał we wtorek specjalny numer pisma historycznego "Mówią wieki". Periodyk, przygotowany przy współpracy Muzeum Historii Polski, poświęcony jest kuchni XIX w.Redaktor naczelny "Mów... Sztuka gotowania w XVIII wieku, pokaz mody z czasów PRL, w tym konkurs na najładniejszą "bananówę" i najatrakcyjniejsze "dzwony" - to niektóre z imprez zaplanowanych w Gdańsku w ramach Europejskiej Nocy Muzeów, która odbędzie się 15 maja. ... Wystawę "Kuchnia - królestwo pani domu" otwarto w Kamienicy Hipolitów, Oddziale Muzeum Historycznego Miasta Krakowa. Ekspozycja pokazuje kuchnię z końca XIX w. jako samowystarczalne gospodarstwo, którego prowadzenie wymagało nie lada organizacji. "... Czechy i Polska tworzą wspólny system monitorowania zanieczyszczeń i jakości powietrza na polsko-czeskim pograniczu. System uruchomiony zostanie już na początku 2011 roku. Przedstawiciele uczestniczących w projekcie instytucji poinformowali w środę w Ostrawie, ... W dniach 17 - 18 kwietnia 2012 r. w Brnie, Czechy, odbędzie się 22. międzynarodowa konferencja Radioelektronika.
Wydarzenie organizowane przez czeskie i słowackie uczelnie techniczne ma stać się forum dyskusyjnym dla naukowców, akademików, ekspertów i student...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Kuchnia czeskaCzy wiesz że...? Kuchnia polska - podstawę kuchni polskiej stanowią potrawy wspólne dla narodów zachodniosłowiańskich oraz środkowoeuropejskich, bazujące na dostępnych lokalnie surowcach spożywczych. Z rozwojem handlu i sytuacji geohistorycznej w kuchni polskiej przyjęły się rozmaite potrawy i produkty od nacji sąsiadujących i napływowych grup etnicznych. Burčák [burczaak] – czeskie słowo oznaczające specjalny napój winny. Jest to częściowo sfermentowany moszcz z winogron, który zawiera zrównoważoną ilość alkoholu, cukru i kwasów. Jest to półprodukt powstały podczas produkcji wina, który nadaje się do spożycia już kilka dni po rozpoczęciu fermentacji moszczu. Zawartość alkoholu w burczaku wynosi 1–7%. Piwo – najstarszy i najczęściej spożywany . W znaczeniu ogólnym piwo to każdy napój otrzymany w wyniku enzymatycznej hydrolizy skrobi i białek zawartych w ziarnach zbóż i poddany fermentacji alkoholowej. W węższym znaczeniu pod pojęciem piwa rozumie się zawierający alkohol i dwutlenek węgla napój otrzymany w wyniku fermentacji alkoholowej wody, słodu i chmielu przy użyciu wyselekcjonowanych szczepów drożdży. Kuchnia czeska podlegała wpływom kuchni krajów sąsiednich: Polski, Bawarii, Austrii, Węgier i Słowacji. Ma ona swoje regionalizmy: czeskie, morawskie i śląskie. Kuchnia węgierska – kuchnia Węgier należy do kuchni środkowoeuropejskich, wyróżnia się jednak pośród nich charakterystycznymi cechami, co w połączeniu z jej wysoką jakością czyni z niej odrębne zjawisko wśród kuchni świata. Najbardziej znaną z tych cech jest obfite używanie jako przyprawy czerwonej papryki w proszku, współcześnie głównie słodkiej.
Czechy (czes. Čechy, łac. Bohemia, niem. Böhmen) – jedna z trzech historycznych ziem czeskich (krajów korony świętego Wacława), wraz z Morawami i Śląskiem Czeskim wchodząca w skład dzisiejszej Republiki Czeskiej. Charakterystyczne dania: Lázeňské oplatky - są to okrągłe, przekładane różnymi kremami opłatki, np. migdałowym, ajerkoniakowym, waniliowym, orzechowym, czekoladowym, cynamonowym, nugatowym, cytrynowym. Sprzedawane są najczęściej w czeskich uzdrowiskach, takich jak Karlowe Wary (tam można zjeść je na ciepło), Franciszkowe Łaźnie, Mariańskie Łaźnie (produkcją zajmuje się firma "Kolonáda"). Opakowanie składa się z 8 do 10 opłatków. Ceny wahają się od 23 do 35 koron w zależności od miejsca gdzie je kupujemy i producenta.
Knedliki – popularna potrawa mączna kuchni czeskiej i słowackiej. Przygotowywane z ciasta, wyrabianego zwykle na bazie gotowanych ziemniaków (bramborový knedlík) lub bułki (houskový knedlík). Z ciasta formuje się zazwyczaj walec, który gotuje się w osolonej wodzie, a następnie kroi na plastry. Do knedlików najczęściej podaje się gulasz mięsny, pieczoną wieprzowinę lub sztukę mięsa z sosem. Jako dodatek zwykle podaje się duszoną kapustę. Zobacz teżLinki zewnętrzneCzechy (. Na powierzchni 78 866 km² żyje ponad 10,5 mln osób, z czego 94% to Czesi. Obowiązuje czterostopniowy podział administracyjny – na 14 krajów, 204 gminy III stopnia, 384 gminy II stopnia oraz 5661 gmin I stopnia.
Hořické trubičky - rurki z kremem z Hořic - rurki waflowe, tradycyjne słodycze czeskie, podobne nieco w wyglądzie i smaku do polskich rurek z kremem. Ich nazwa pochodzi od miasta Hořice v Podkrkonoší (powiat Jiczyn (Jičín)). Pikantne rurki są ręcznie skręcane z dwóch cienkich wafli przy pomocy roztopionego masła i miodu pszczelego. Wypełnione są kremem lub bitą śmietaną, czasem również z polewą czekoladową. Jest to siódmy czeski produkt regionalny, który trafił na listę Unii Europejskiej. Może być produkowany tylko w mieście Hořice v Podkrkonoší.
Czy wiesz że...? beta Tatranky – tradycyjne czeskie sześciowarstwowe wafelki z polewą czekoladową tylko po obwodzie. Powstały w roku 1945. Pierwotnie miały mięć kształt trójkątny jak szczyty gór, z czego też wynikała nazwa, ale ze względu na trudności technologiczne robienia polewy obwodowej w produkcji seryjnej oraz pakowania w celofan w końcu zdecydowano się na kształt prostokątny. Technologię produkcji wynalazł pracownik fabryki Vilém Škvarlo i produkcja wzrosła z 40 kg do 2 ton, później stopniowo nawet do 3,5 t na dzień (dziś kilka razy więcej). Nadzienie pierwotnie było orzeszkowe, później czekoladowe oraz arachidowe. Po roku 1989 pojawiły się kolejne smaki, ale też obniżono liczbę warstw do pięciu.
Śląsk Czeski (czes. České Slezsko, niem. Tschechisch Schlesien albo Mähren-Schlesien albo Sudetenschlesien) - część Śląska należąca dziś do Republiki Czeskiej.
Kuchnia austriacka - niejednolita w swym charakterze kuchnia Austrii, ze względu na wielonarodowościowy charakter tego kraju. Łączy w sobie wpływy niemieckie, włoskie, francuskie, czeskie i węgierskie.
Kuchnia słowacka różni się w poszczególnych regionach, w niektórych znacznie, m.in. pod wpływem tradycji kulinarnych sąsiadów. Początki tradycyjnej kuchni słowackiej można przypisać czasom, gdy większość ludności mieszkała na wsi, na samodzielnym utrzymaniu, przy bardzo ograniczonych imporcie żywności i eksporcie i bez nowoczesnych środków konserwacji żywności i przetwórstwa. Dało to podstawę do kuchni mocno uzależnionej od wielu podstawowych produktów spożywczych, które mogą wytrzymać gorące lata i mroźne zimy. Należą do nich pszenica, ziemniaki, mleko i produkty mleczne, mięso wieprzowe, kiszona kapusta i cebula. W mniejszym stopniu wołowina, drób, jagnięcina i mieso kozie, jaja, parę innych warzyw lokalnych, owoce i grzyby tradycyjnie były jedzone. Wszystkie te były zwykle wytwarzane i przetwarzane przez same rodzin z jakiegoś lokalnego handlu na rynkach krajowych. Pszenica była podstawą, wykonywano z niej chleb, pierogi i kluski . Ziemniaki były głównie gotowane lub przetworzone do postaci ciasta ziemniaczanego. Mleko zostało przetworzone w szerokiej gamie produktów, takich jak masło, śmietana, śmietana,, maślanka i różnych rodzajów sera itp. Typowe produkty wieprzowe obejmują kiełbaski, lokalne rodzaje kaszanki, boczek wędzony i smalec. Przyprawy nie były powszechnie używane, a tłuszcze zwierzęce i masło były używane zamiast olejów roślinnych. Główne napoje to m.in świeże i kwaśne mleko, i piwo. Współczesna kuchnia słowacka jest pod wpływem różnych kuchni świata i korzysta z wielu różnych składników, przypraw i produktów wysoko przetworzonych.
Becherovka – ziołowy likier z Czech. Zawiera wodę, jakościowy alkohol, naturalny cukier i specyficzną gorzką mieszankę około 32 ziół i przypraw. Została wprowadzona do sprzedaży w 1807.
Morawy (czes. Morava, łac. Moravia, niem. Mähren) – kraina historyczna we wschodniej części dzisiejszej Republiki Czeskiej, jedna z trzech krain (obok Czech i Śląska Czeskiego) składających się na to państwo.
Utopenec (dosłownie topielec), popularna czeska zakąska, kiełbasy w marynacie. Podstawowy składnik - kiełbasy z kawałkami słoniny (špekáčky) przekrawa się wzdłuż i zalewa zagotowaną, a następnie przestudzoną marynatą, w skład której wchodzą zwykle: woda, ocet, sól, cukier, pieprz w ziarnach, liść laurowy, ziele angielskie ewentualnie też papryka, odrobina chili. Do tego dodaje się pokrojoną w talarki cebulę, czasami też paprykę oraz ogórki. Całość powinna stać w niezbyt chłodnym miejscu co najmniej przez tydzień, raczej dwa. Słoik można postawić między oknami lub do spiżarki, natomiast lodówka nie jest odpowiednia. Spożywa się na zimno z chlebem. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |