|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Ksenia Starosielska - tłumaczka polskiej literatury na rosyjski oraz wydawnictwo Nowoje Literaturnoje Obozrjenie to tegoroczni laureaci nagrody "Za promocję polskiej książki w świecie" - poinformował PAP Maciej Marchwiak z ... Czasopismo Ogólnopolski System Ochrony Zdrowia wraz z Teatrem Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach zadbają w nowym sezonie artystycznym o zdrowie widzów. Dzięki podjętej współpracy, po wybranych spektaklach, goście teatru będą mogli ... Cmentarzysko z czasów kultury łużyckiej odkryto na budowie drogi w Gliwicach. Archeolodzy znaleźli tam pięć ludzkich szkieletów i ceramikę; nie wykluczają, że wkrótce uda im się odnaleźć kolejne przedmioty. Dr Jacek Pierzak, archeolog z biura Śląski... Wyniki europejskich badań dostarczają nowych informacji na temat systematycznego katalogowania pojawiających się schematów ewaluacji polityki klimatycznej w Europie. Odkrycia stanowią dorobek projektu ADAM (Strategie adaptacji i łagodzenia - wsparcie dl... Dr hab. Anna Drążkowska z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu otrzymała Złotą Odznakę "Za Opiekę nad Zabytkami" za działalność na rzecz ochrony zabytków i dokonania w dziedzinie konserwacji zabytków archeolog...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
Kultura kapskaCzy wiesz że...? Prehistoria, prahistoria (łac. pre - przedrostek oznaczający uprzedniość, "przed", "wcześniej") to najdłuższy okres dziejów ludzkości - od pojawienia się człowieka na Ziemi do powstania pisma. Badanie tego okresu możliwe jest jedynie metodami archeologicznymi. Na terenach Afryki zaczyna się około 5 mln lat temu razem z pojawieniem się pierwszych człowiekowatych, na terenie Europy około 1 mln lat temu, natomiast na innych terenach z momentem pojawienia się tam człowieka. Dzieli się na sześć podstawowych epok - daty w nawiasach nakładają się na siebie, ze względu na to, że na różnych terenach epoki te zaczynały się i kończyły w różnym czasie: Maghreb (z arabskiego zachód) – określenie stosowane przez Arabów w stosunku do regionu północno-zachodniej Afryki, powstałe w czasie ekspansji arabskiej w średniowieczu. Nazwa ta przyjęła się również w językach europejskich i odnosi się obecnie do Maroka, Algierii, Tunezji, czasem także Libii. Kultura kapska – genezę kultury kapskiej wiąże się z miejscowym podłożem kulturowym o tradycjach iberomauruzyjskich. Nazwa niniejszej jednostki kulturowej związana jest z nazwą stanowisk znajdującego się w rejonie oazy Kafsa (staroż. Capsa) w Tunezji. Zespół zjawisk kulturowych utożsamianych z omawianą kulturą obejmował swym zasięgiem obszary Maghrebu m.in stanowisko Ain Rhilane położonego w Algierii. Rozwój owej jednostki kulturowej wyznaczają daty od ok. 9 do ok. 5 tys lat temu. Inwentarz kamienny w owej kulturze reprezentowany jest przez zbrojniki geometryczne do których wytworzenia posługiwano się techniką mikrowiórową. Gospodarka kultury kapskiej opierała się na polowaniach na antylopy, gazele, dzikie konie, zające. Tunezja (Tunis, Republika Tunezyjska - Al-Dżumhurija at-Tunisija) – państwo arabskie leżące w północnej Afryce nad Morzem Śródziemnym. Graniczy z Algierią i Libią. W latach 1881-1956 r. pod protektoratem Francji. Od 12 listopada 1956 roku w ONZ, a od 1 października 1958 r. członek Ligi Państw Arabskich. Stolicą kraju jest Tunis, a inne większe miasta to: Safakis (Sfax), Arjana, Bizerta (Banzart), Kabis (Gabés), Susa (Sousse).
W paleolicie pojawił się człowiek zdolny wytwarzać narzędzia, a te stopniowo dały mu coraz większą przewagę nad zwierzętami. Narzędzia były początkowo bardzo prymitywne i nieobrobione, z czasem coraz mniej przypominały przypadkowo znaleziony kamień, a coraz bardziej pieczołowicie obrobiony sprzęt użytkowy. BibliografiaKoń domowy (Equus caballus L.) – ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych. Koń został udomowiony prawdopodobnie na terenie północnego Kazachstanu w okresie kultury Botai tj. około 3,5 tys. lat p.n.e. Przodkiem konia domowego były prawdopodobnie koń Przewalskiego i tarpan oraz wymarłe azjatyckie konie tundrowe i leśne[potrzebne źródło]. Ważna jest informacja, iż koń Przewalskiego wcale jeszcze nie wyginął, a tarpan odnajduje zamienną odmianę w koniku polskim[potrzebne źródło]. Takie same z wyglądu, stają się nowocześniejszymi potomkami wymarłych tarpanów[potrzebne źródło]. W styczniu 2007 zespół naukowców z Massachusetts Institute of Technology i Uniwersytetu Harvarda poinformował, że stworzył wstępną mapę genomu konia. Wysokość konia mierzy się w kłębie specjalną laską zoometryczną. Niegdyś najpopularniejsze zwierzę pociągowe, następnie wyparte przez maszyny (zob. traktor, kombajn). Dziś używany w celach rekreacyjnych i sportowych, jako zwierzę pociągowe – jedynie w biedniejszych gospodarstwach. Przeciętna długość życia koni wynosi 25-30 lat.
Zobacz teżPowyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |