wędrówki Celtów

wędrówki plemion germańskich od II wieku p.n.e do IV wieku n.e.

Kultura puchowska (daw. kultura cieszyńska) – kultura archeologiczna epoki żelaza (300 lat p.n.e - 180 r. n.e. (regionalnie do IV w. n.e).

Chronologia geneza i zanik

Nazwa wywodzi się od eponimicznego stanowiska Púchov nad Wagiem na Słowacji, które przebadał E. Beninger w roku 1937, jednak pierwszego odkrycia zabytków przypisanych później tej kulturze dokonał w latach 1888-1894 E. Hoening.

Stanowiska tej kultury datowane są na okres pomiędzy III w. p.n.e. a I w. n.e.. Kultura puchowska nastąpiła po wcześniejszej kulturze łużyckiej jako kontynuatorka zespołu zachodniohalsztackich i lateńskich grup kulturowych w odmianie celtycko-trackiej. Na północy do II w.n.e. stanowiska kultury puchowskiej sąsiadują ze stanowiskami kultury przeworskiej, natomiast na wschodzie ze stanowiskami kultury zarubinieckiej.

Obszar występowania i kontekst archeologiczny

Stanowiska kultury puchowskiej występowała w okresie lateńskim tj. do końca okresu LT B (połowa III w.p.n.e.) na terenach północnej i wschodniej Słowacji głównie w jej partiach górskich oraz w górnym dorzeczu Nitry, Wagu i Hronu. W okresie LT C na tereny południowej Polski przenika zapewne część grup ludności celtyckiej m.in. na ziemie kotliny sądeckiej, kotliny żywieckiej oraz obszar górnego i środkowego dorzecza Sanu na tzw. Doły Jasielsko-Sanockie – za pośrednictwem silnego ośrodka zemplińskiego we wschodniej Słowacji na terenach południowej Polski oraz północnej części Słowacji.

Charakterystyczne wytwory kulturowe

Ceramika tzw. grafitowa, szklane bransolety, niespotykane dotąd narzędzia rolnicze i kowalskie.

czytaj dalej: [2], [3]