Nowe Terytoria - region w Hongkongu, składający się z północnej części półwyspu Koulun, terenów znajdujących się na południe od rzeki Shenzhen oraz licznych wysp (największe z nich to: Lantau, Wyspa Lamma, Cheung Chau oraz Peng Chau). Nowe Terytoria został wydzierżawione Wielkiej Brytanii od dynastii Qing w 9 czerwca 1898 roku na 99 lat według ustaleń drugiej konwencji pekińskiej. Według danych z 2001 roku populacja regionu wynosiła 3 343 046 mieszkańców, a powierzchnia wynosi 1064 km². Nowe Terytoria są największą i jednocześnie najrzadziej zaludnioną częścią Hongkongu. "Miska ryżu u Cesarza" to nazwa jaką sto lat temu określano te żyzne tereny. Do dnia dzisiejszego służą one jako spichlerz dla całego terytorium. Nowe Terytoria dostały także przydomek "sypialni Hongkongu", ponieważ mieszka tutaj ponad 1/3 jego mieszkańców. Krajobraz jest tutaj zróżnicowany, a najciekawsze fragmenty Nowych terytoriów zostały połączone szlakami turystycznymi (MacLehose Trail i Wilson Trail). Znajduje się tu najwyższy szczyt terytorium Tai Mo Shan (957 m). Malowniczy Półwysep Sai Kung, leżący we wschodniej części to ulubione miejsce niedzielnych wycieczek mieszkańców Hongkongu.

Hongkong, który jest specjalnym regionem administracyjnym należącym do Chin, dzieli się na 18 dzielnic. Podział taki ustalono na początku lat 80. XX wieku, w czasie kiedy Hongkong znajdował się pod kontrolą Wielkiej Brytanii. Wraz z przejęciem Hongkongu przez Chiny poszczególne miasta hongkońskie utraciły swój dotychczasowy status – całe terytorium Hongkongu stało się jednym obszarem miejskim. Utrzymany natomiast został podział na dzielnice.

Tradycyjne pismo chińskie (chin. trad. 繁體字, chin. upr. 繁体字, pinyin fántǐzì) to odmiana pisma chińskiego, w której znaki mają tradycyjną postać, umożliwiającą czytanie dawniejszych tekstów. Są one dość skomplikowane, dlatego w latach 50. w ChRL wprowadzono reformę pisma, w wyniku czego powstały znaki uproszczone. Pismo tradycyjne jest używane w Republice Chińskiej na Tajwanie, oraz w Hongkongu i Makau. Nazywane jest także ortodoksyjnym, złożonym lub właściwym pismem chińskim.

Port lotniczy Hongkong (ang. Hong Kong International Airport, kod IATA: HKG, kod ICAO: VHHH) – duży przesiadkowy międzynarodowy port lotniczy w Hongkongu. Posiada jeden z największych terminali pasażerskich świata. Jest głównym węzłem linii lotniczych Cathay Pacific i Dragonair. W 2005 obsłużył około 45 mln pasażerów.[potrzebne źródło] Zaprojektowany przez brytyjskie biuro architektoniczne sir Normana Fostera, port został oddany do użytku w 1998. Zastąpił dotychczasowe międzynarodowe lotnisko Hongkongu, Kai Tak, które ze względu na swoje położenie (w mieście) nie było w stanie obsłużyć rosnącego ruchu lotniczego.