Droga Czytelniczko, Drogi Czytelniku,

Czerniak złośliwy jest często występującym nowotworem złośliwym skóry. Niestety wyniki leczenia czerniaka w Polsce należą do najgorszych w Europie. Niezrozumiałe pozostają przyczyny późnego rozpoznawania czerniaka skóry, którego diagnostyka jest najprostszą i najtańszą w całej onkologii.

Kierujemy do Ciebie prośbę o wypełnienie anonimowej ankiety, która pozwoli na ocenę naszej wiedzy o czerniaku skóry, a w szczególności o profilaktyce i leczeniu tej choroby.
Czas jaki to zajmie - około 10-15 minut.

Czy chcesz pomóc w badaniach naukowych - odpowiedzieć na nasze pytania?

TAK, wypełniam
NIE, odmawiam

Zebrane informacje wykorzystane zostaną wyłącznie do celów naukowych
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku RSS RSS
  auto?
Dodaj do: 
Dodaj link do serwisu Facebook   Dodaj link do opisu GG  Dodaj link do serwisu Wykop   Dodaj link do serwisu Google   Dodaj link do serwisu Twitter  Dodaj link do serwisu Wyczaj.to   Dodaj link do serwisu Gwar   Dodaj link do serwisu Delicious  Dodaj link do serwisu Digg   Dodaj link do serwisu Furl   Dodaj link do serwisu Magnolia  Dodaj link do serwisu Reddit   Dodaj link do serwisu Simpy   Dodaj link do serwisu Slashdot  Dodaj link do serwisu Technorati   Dodaj link do serwisu YahooMyWeb
Warto przeczytać:
 
Finansowane przez UE badanie opisuje sposób walki układu odpornościowego z gruźlicą
Finansowany ze środków UE zespół naukowców odkrył technikę stosowaną przez układ odpornościowy człowieka w zwalczaniu infekcji. W czasopiśmie Cell Host & Microbe, naukowcy francuski, włoscy i brytyjscy opisują wykorzystanie cynku - metalu ciężkiego, który w dużych dawkach jest tru...
 
W ramach projektu UE opracowywany jest zestaw diagnostyczny do walki z biegunkami dziecięcymi w krajach rozwijających się
W ramach projektu finansowanego przez UE przedstawiono zestaw diagnostyczny mający zastosowanie w przypadku dwóch najostrzejszych postaci biegunki dziecięcej w krajach rozwijających się - wywoływanej przez enteropatogenne E.coli (EPEC) i Shigella. Naukowcy są zdania, że zestaw może zrewolucjonizować proces diagnozowania...
 
Stając do walki z pyłem
W połowie kwietnia islandzki wulkan Eyjafjallajökull znalazł się na pierwszych stronach gazet, kiedy wstrzymał na kilka dni cały europejski ruch powietrzny. Miliony podróżnych utknęło na lotniskach, a erupcja kosztowała sek...
 
Popiół do walki z zanieczyszczeniem środowiska
Polscy naukowcy chcą wykorzystać odpad powstający podczas spalania węgla kamiennego do walki z zanieczyszczeniem środowiska. Popiół ma zostać przetworzony w granulat, który będzie można użyć jako sorbent pochłaniający m.in. ropę naftową i inne ro...
 
Naukowcy gotowi do walki ze śpiączką afrykańską
Przełomowe wyniki badań z Kanady i Wlk. Brytanii dały naukowcom impuls, jakiego potrzebowali do określenia nowych metod leczenia śmiertelnej trypanosomozy afrykańskiej (HAT), znanej jako śpiączka. Choroba wpływa każdego roku na życie tysięcy Afryk...

Reklama:


Kyokushin

To hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3]

Czy wiesz że...?
Tadashi Nakamura (jap. 中村忠, Nakamura Tadashi?, ur. 22 lutego 1942) - japoński karateka, twórca stylu seidō-juku. W młodości ćwiczył kendo oraz style karate gōjū-ryū i kyokushin. Jego nauczycielem był Masutatsu Ōyama (10 dan).

Shidokan jest nowoczesnym stylem walki stworzonym przez japońskiego mistrza Yoshiji Soeno. Jest, zgodnie z myślą jego twórcy, jednym ze stylów karate. Stanowi on jednak połączenie tradycyjnych technik kontaktowego karate z elementami thai-boxingu, judo i jiu-jitsu. Scala więc w sobie tradycję japońskich sztuk walki z dorobkiem innych systemów. Shidokan cechuje się wszechstronnością i praktycznością techniki, która nastawiona jest na kontaktową walkę sportową i samoobronę. Pozostaje przy tym wciąż otwarty na doświadczenie i wiedzę z zakresu różnych dyscyplin. Shidokan jest dzięki temu żywą sztuką walki, która jest stale doskonalona i modyfikowana. Zawodnicy Shidokan startują w licznych turniejach na świecie organizowanych przez różne organizacje według różnych przepisów sportowych.
Emblemat Kyokushinkai w zapisie kanji
Kanku symbol Kyokushin Karate

Kyokushin (jap. 極真 kyokushin)pełnokontaktowy styl japońskiej sztuki walki, karate, stworzony przez Masutatsu Ōyamę. Jest to także sport walki.

Etymologia nazwy

Nazwa kyokushin pochodzi od japońskich słów:

  • kyoku – biegun, ekstremum, najwyższa ranga;
  • shin – prawda, prawdziwość, rzeczywistość.
  • Słowo "kyokushin" tłumaczone jest najczęściej jako ekstremum prawdy, dążenie do poznania prawdy, zaś nazwa Kyoku-shin-kai oznacza stowarzyszenie na rzecz poznania ostatecznej (najwyższej) prawdy. W wolnym tłumaczeniu również droga ku prawdzie.

    Seidokaikan (również Seido-kaikan, Seidokan; jap. Stowarzyszenie szczerej drogi) to wywodzący się z kyokushin styl karate kładący nacisk na walkę w pełnym kontakcie.
    Sztuki walki (niekiedy błędnie utożsamiane ze sportami walki i systemami walki) są sposobami walki wręcz, czasami z użyciem broni białej. Podstawą nauki wszelkich sztuk walki jest trening, który zazwyczaj uczy umiejętności samokontroli wybuchów agresji, samoobrony, poprawia wydolność organizmu oraz redukuje poziom strachu.

    Historia

    Założycielem stylu był urodzony 27 lipca 1923, Koreańczyk, Choi Yeong-Eui, który po przybyciu do Japonii przybrał imię Masutatsu Ōyama.

    Stworzona przez niego Międzynarodowa Organizacja Karate Kyokushin-kaikan (International Karate Organization Kyokushin-kaikan, w skrócie IKO) była do momentu jego śmierci w 1994 r. największą organizacją sztuk walki na świecie. Po śmierci Masutatsu Ōyamy ogłoszono, że na mocy testamentu sukcesorem zmarłego i nowym liderem światowego kyokushin jest Akiyoshi Shokei Matsui.

    Enshin karate (jap. 円心会館) – styl walki, stworzony przez kancho Joko Ninomiya. Wywodzi się z kyokushin karate. Główną cechą odróżniająca od innych stylów jest występowanie sabaki (chwyty i rzuty), ataków na boki przeciwnika oraz odejście od zasady cios za cios.
    Kata (układ formalny) (jap. 型, kata, dosł. forma ścisła) – wysoce sformalizowany rodzaj ćwiczeń stosowanych w wielu tradycyjnych sztukach i sportach walki, szczególnie z grupy budo, jak również taekwondo (gdzie naszą one nazwę tul w wersji ITF, poomse w WTF a hyeong w niektórych innych organizacjach), taijiquan i innych. Są to sekwencje technik ataku i obrony, połączone z określonym poruszaniem, przyjęciem ściśle określonej pozycji i sposobu oddychania. Niektóre techniki w kata mają charakter wyłącznie symboliczny. Kata są bardzo ważną częścią programów nauczania dla wielu sztuk i sportów walki, a dla niektórych, zwłaszcza tych, gdzie kontakt broni z ciałem przeciwnika stanowiłby realne zagrożenie, stanowią ćwiczenia podstawowe.

    Nie wszyscy uczniowie uznali sukcesora za godnego następcę Masutatsu Ōyamy, w związku z czym w latach 1994-2004 następowały kolejne rozłamy w IKO. Kolejni uczniowie Ōyamy obwoływali się jego sukcesorami i otwierali kolejne Międzynarodowe Organizacje Kyokushin-kaikan Karate uznając jednocześnie siebie za tych właściwych sukcesorów legendarnego twórcy stylu. W ten sposób powstawały kolejne IKO 2, 3, 4, 5 itd.

    Karate pełnokontaktowe (ang. full contact karate) – termin określający style karate, w których ciosy podczas kumite (sparingu) zadawane są z pełną siłą.
    Senpai (jap. 先輩, wym. sempai, dosł. "starszy kolega, starszy stażem") - japoński zwrot grzecznościowy, używany w odniesieniu do osoby relatywnie starszej wiekiem, o większym stażu, ze starszego, wcześniejszego rocznika, także posiadającej wyższy stopień szkoleniowy np. w sporcie.

    Nie bez znaczenia dla podziałów w środowisku kyokushin pozostał fakt, że sukcesor Masutatsu Ōyamy zarejestrował International Karate Organization Kyokushin-kaikan jako własne przedsiębiorstwo w Stanach Zjednoczonych. Uczynił to jednocześnie rejestrując nazwy: Kyokushin, Kyokushin-kaikan, Kancho Kyokushin oraz znaki stylu: kanji i kanku jako swoje własne znaki towarowe. Na mocy udzielonych praw do znaków towarowych Shokei Matsui pozbawił możliwości używania tychże znaków i nazw część reprezentantów innych IKO lub też zmusił ich do wybrania innych oznaczeń.

    Kanji (jap. 漢字, kanji?, ; dosł. "znaki Hanów") – znaki logograficzne chińskiego pochodzenia, które wraz z sylabariuszami hiragana (ひらがな, 平仮名), katakana (カタカナ, 片仮名), cyframi arabskimi oraz alfabetem łacińskim stanowią element pisma japońskiego.
    Hideyuki Ashihara (jap. 芦原 英幸, Ashihara Hideyuki, ur. 5 grudnia 1944 w Nōmi (obecnie Saedajima) w prefekturze Hiroszima, zm. 25 kwietnia 1995) - japoński karateka stylu kyokushin, a następnie założyciel stylu Ashihara karate.

    Istotnym dla przyszłości stylu okazał się spór sądowy, jaki toczył Akiyoshi Shokei Matsui z rodziną zmarłego Masutatsu Ōyamy (obecnie reprezentowaną przez jego córkę Kikuko Oyama). Ostatecznie system sądowniczy w Japonii uznał zasadność roszczenia rodziny Ōyama o przywrócenie im wszelkich praw do własności intelektualnej Masutatsu Ōyamy, w tym do stworzonego przez niego stylu karate. Sąd w Tokio uznał rzekomy testament mistrza Ōyamy za ewidentnie sfałszowany i przez to od początku nieważny. Ponieważ różne organizacje Kyokushin nadal posługiwały się skrótem "IKO", po procesie przyjęto ich numerację: IKO1, IKO2, IKO3 itd. Rodzina twórcy stylu, chcąc podkreślić swoje prawa do dziedzictwa posługuje się dla odróżnienia nazwą IKO Sosai Group. Obecnie istnieje więc wiele mniejszych od pierwotnego IKO organizacji.

    Kihon (基本:きほん) oznacza po japońsku podstawy. W sztukach walki używany jest do określenia zbioru technik podstawowych, zazwyczaj ćwiczonych "w powietrzu", z udziałem partnera lub bez, często w ruchu. Wiele szkół walki zaleca trening kihon na każdym treningu i powtarzanie ciosów, kopnięć, bloków, cięć itp. aż do wyczerpania, by wykształcić tzw. pamięć fizjologiczną (spowodować działania odruchowe i przyzwyczaić mięśnie do właściwego ułożenia). Techniki w Kihon dzielimy na kilka podstawowych grup:
    Język japoński (日本語 nihongo lub nippongo) – język używany przez ok. 130 mln mieszkańców Japonii oraz japońskich emigrantów na wszystkich kontynentach.

    Kata

  • kihon sono ichi/ni/san
  • taikyoku sono ichi/ni/san (podstawowe)
  • sokugi sono ichi/ni/san
  • pinan sono ichi/ni/san/yon/go
  • sanchin
  • tsuki no kata
  • gekisai dai/sho
  • saifa
  • yantsu
  • kanku /kanku dai
  • seienchin
  • garyu
  • seipai
  • tensho
  • sushiho
  • tekki sono ichi/ni/san
  • ju kata


  • czytaj dalej: [2], [3]




    Czy wiesz że...? beta

    Ido geiko (jap. 井戸芸妓さん) - trening technik w ruchu. Jest to forma treningu kultywowana w celu poprawy koordynacji, dynamiki, pamięci ruchowej adeptów. Polega na przemieszczaniu się w pozycjach (dachi), wykonując techniki ręczne (tsuki) i nożne (geri), bloki (uchi), Teoretycznie musi to być kombinacja wykonalna. Od senseia zależy jaki zestaw technik podyktuje. Często wybiera on kombinacje z własnego doświadczenia. Cytat poniżej oddaje położenie Ido Geiko względem kihon, kata i kumite: "Kihon to wyrazy, ido-geiko to zdania, kata jest jak cała książka, a rozmowa to kumite".
    Roman Woźniak (ur. 1951) – szopkarz krakowski, z zawodu ceramik. W Konkursie szopek krakowskich uczestniczy (z przerwami) od 1993 roku. Laureat pierwszej nagrody w roku: 1994, w roku 1993, 1998 i 2002 otrzymał II nagrodę, a w roku 2009 - III. Specjalizuje się w szopkach dużych. Jego dzieła znajdują się w kolekcji Muzeum Historycznego Miasta Krakowa.
    Ashihara Karatepełnokontaktowy styl karate wywodzący się z Kyokushinkai. Jego twórcą jest japoński karateka Hideyuki Ashihara, uczeń Masutatsu Oyamy. Początkowo Ashihara nauczał Kyokushin, będąc instruktorem w głównej szkole (honbu) Oyamy, a następnie prowadząc doja w Nomurze i Yawatahamie, ale z biegiem czasu zaczął wypracowywać własny styl. W latach 70. próbował łączyć karate z aikido, jujutsu i uliczną samoobroną, co zaowocowało powstaniem nowego stylu, od jego nazwiska zwanego Ashihara. Charakteryzuje się on m.in. zasadą sabaki, tj. zejściem na zewnątrz z linii ataku do tzw. "ślepej strefy", z której można wyprowadzić skuteczny kontratak.
    Sporty walki to ogólne określenie sportowych wersji technik walki, w odróżnieniu od sztuk walki będących nieusportowionymi systemami samoobrony, niekiedy połączonymi z dążeniem do psychofizycznego samodoskonalenia. Niektóre sztuki walki zostały przystosowane do celów rywalizacji sportowej i są uznawane również za sporty walki (np. judo czy savate).
    Shihan (jap. 師範, Shihan) - japoński tytuł używany w budo. Dosłownie oznacza instruktor, nauczyciel - godny naśladowania, bywa także tłumaczony jako profesor.
    Steve Arneil - prezydent, naczelny instruktor i trener brytyjskiego Karate Kyokushinkai, wiceprezydent Europejskiej Organizacji Kyokushin, posiadacz 9 dana w IFK Kyokushinkai.
    Toru Tezuka (ur. 2 marca 1942 w Tokio) - japoński karateka stylu kyokushin, inżynier i przemysłowiec. Bliski przyjaciel i współpracownik Masutatsu Oyamy. Jego siostra była sekretarką Oyamy. Toru Tezuka posiada stopień 9 dan.
    Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń. Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania

    Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne.
    Nie mogą być traktowane jako porady.