Han Huidi (漢惠帝, ur. 210 p.n.e. – zm. 188 p.n.e.), drugi cesarz dynastii Han, najstarszy syn cesarza Gao Zu i cesarzowej Lü Zhi. Ze względu, że w momencie śmierci ojca (195 p.n.e.) nie był pełnoletni, faktyczną władzę sprawowała jego matka. W roku 192 p.n.e. poślubił swoją siostrzenicę Zhang Yan. Zmarł w w roku 188 p.n.e. na nieznaną chorobę.

Dynastia Han (206 p.n.e. - 220 n.e. ). Po wojnie domowej, która miała miejsce po śmierci Qin Shi Huanga, władzę objął w 202 p.n.e. jeden ze zwycięskich wodzów Liu Bang, który nazwał swoje państwo Han od nazwy rzeki Han, której dorzecze najpierw opanował. Jego rządy były kontynuacją działań Pierwszego Cesarza, lecz zmniejszył on nieco podatki od ludności chłopskiej, ograniczył przymus pracy itp. Najwybitniejszym władcą z dynastii Han był Wudi, który panował przez ponad 50 lat od 140 p.n.e. Oparł się on na naukach konfucjanizmu, ustanawiając go religią państwową.

Liu Hong (漢後少帝, zm. 180 p.n.e.), cesarz chińskiej dynastii Han. Syn cesarza Hui Di. W roku 187 p.n.e. zostaje księciem Xiangchengu. Po śmierci swego brata cesarz Hui Di, Liu Hong zostaje oficjalnym następcą tronu, jakkolwiek realna władza pozostała w rękach jego babki Lü Zhi. W roku 180 p.n.e., po śmierci Lü Zhi, w wyniku przegranych walk wewnętrznych zostaje stracony.

Liu Gong (漢前少帝, zm. 184 p.n.e.), trzeci cesarz chińskiej dynastii Han. Najprawdopodobniej najstarszy syn cesarza Hui Di. W roku 188 p.n.e. umiera cesarz Hui Di, Liu Gong zostaje oficjalnym następcą tronu, jakkolwiek realna władza pozostała w rękach jego babki Lü Zhi. W roku 184 p.n.e. zostaje uwięziony przez swoją babkę, posądzony o szaleństwo i zdetronizowany. Następnym cesarzem został jego brat Liu Hong.