Ladislas J. Meduna - Polski Serwis Naukowy

Ladislas Joseph Meduna (ur. 27 marca 1896 w Budapeszcie, zm. 31 października 1964 w Chicago) – węgierski neurolog, pomysłodawca wstrząsowej terapii chorób psychicznych.

Meduna urodził się w Budapeszcie w 1896 roku. Studiował medycynę na Uniwersytecie Semmelweisa w Budapeszcie od 1914 do 1921. W latach I wojny światowej, od 1915 do 1918 służył na froncie włoskim.

Meduna był zainteresowany badaniami nad neurologią i wkrótce znalazł zatrudnienie w Węgierskim Międzyuczelnianym Instytucie Badań Mózgu w Budapeszcie. Zajmował się wówczas budową i rozwojem przysadki mózgowej i mikrogleju, neuropatologią zatrucia ołowiem, awitaminozami i innymi zagadnieniami. W 1927 roku przeniósł się do Instytutu Psychiatrycznego i podjął badania psychopatologiczne. Zainteresował się obserwowanym antagonizmem schizofrenii i padaczki: stwierdził, że u 16,5% chorych z padaczką u których rozwinęły się objawy psychotyczne, doszło do remisji napadów padaczkowych. Odwrotna zależność również się sprawdzała: spośród 6000 pacjentów z schizofrenią jedynie 20 miało padaczkę.

Stany Zjednoczone, Stany Zjednoczone Ameryki (ang.: United States, United States of America, US, USA) – państwo w Ameryce Północnej graniczące z Kanadą od północy, Meksykiem od południa, Oceanem Spokojnym od zachodu, Oceanem Arktycznym od północnego zachodu, Oceanem Atlantyckim od wschodu.

Brucyna – jest alkaloidem indolowym o wzorze C23H26N2O4. Substancja krystaliczna, o temperaturze topnienia 178 °C. Jest rozpuszczalna w rozpuszczalnikach organicznych. Występuje w nasionach kulczyby. Wykazuje silnie toksyczne działanie na organizm. Działa 50-krotnie słabiej niż strychnina. Ze względu na bardzo gorzki smak stosowana jest obecnie jako wskaźnik goryczy surowców.

Doprowadziło go to do pomysłu, by leczyć schizofrenię napadami padaczkowymi. Wśród substancji, których używał by bezpiecznie wywołać drgawki u swoich pacjentów, były alkaloidy: strychnina, tebaina, koramina, kofeina i brucyna. Ostatecznie uznał, że olejowy roztwór kamfory jest skuteczny u zwierząt, jak i u ludzi. Nie chcąc ryzykować swojej kariery, eksperymenty przeprowadzał w podbudapeszteńskim Lipotmezö. 23 stycznia 1934 roku podjął próbę wstrzyknięcia kamfory 33-letniemu pacjentowi w ciężkiej katatonii. Po zaledwie pięciu wstrzyknięciach, katatonia i objawy psychotyczne zostały zniesione. Łącznie, spośród 26 pacjentów całkowitą poprawę osiągnięto u 10 a częściową u trzech.

Neurologia - dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami obwodowego układu nerwowego i ośrodkowego układu nerwowego. Neurologia i psychiatria są dziedzinami pokrewnymi, a niektóre choroby są domeną zarówno neurologa jak i psychiatry. Neurologia zajmuje się głównie schorzeniami, których podłożem jest proces uszkadzający układ nerwowy, a psychiatria z kolei zajmuje się głównie chorobami, których podłożem jest biochemiczne zaburzenie funkcjonowania mózgu jako całości.

Kofeina (Coffeinum, znana również jako teina, gdy źródłem jest herbata, guaranina (z guarany), mateina (z yerba mate), C8H10N4O2, analepticum ATC: N 06 BC 01) – alkaloid purynowy znajdujący się w surowcach roślinnych. Może również być otrzymywana syntetycznie. Została odkryta przez niemieckiego chemika Friedricha Ferdinanda Rungego w 1819 roku.

Wkrótce potem Meduna odkrył wyjątkowo silne właściwości pentylenetetrazolu (metrazolu, nazwa handlowa Cardiazol), i zaczął go stosować u swoich pacjentów w iniekcjach dożylnych i domięśniowych.

Opublikował wyniki swoich badań w 1935 roku. W 1939 roku wydał monografię w języku niemieckim "Die Konvulsionstherapie der Schizophrenie", w której opisał wyniki leczenia u 110 pacjentów.

Meduna był także twórcą metody leczenia przez wdychanie mieszaniny narastających stężeń dwutlenku węgla i tlenu nazywanej mieszanką Meduny. Metoda ta była stosowana w leczeniu schorzeń psychicznych, jednak ze względu na swoją mniejszą skuteczność w porównaniu z terapią wstrząsową została zarzucona.

Ołowica – zatrucie ołowiem powodujące osłabienie, bezsenność, brak łaknienia, zaburzenia widzenia i uszkodzenia wewnętrznych narządów ciała (wątroby oraz nerek). Dodatkowo poprzez wiązanie się z niektórymi enzymami mogą uszkadzać krwinki czerwone, a także komórki układu nerwowego. Substancją wiążącą ołów (Pb) w organizmie jest chelaton, dlatego też stosuje się go w leczeniu ołowicy.

Antysemityzm – antyspołeczne uprzedzenie, nienawiść, wrogość i dyskryminacja Żydów oraz osób pochodzenia żydowskiego, postrzeganych jako grupa religijna, etniczna lub rasowa. Ekstremalny antysemityzm głosiła ideologia niemieckiego nazizmu, doprowadzając do próby wyniszczenia narodu żydowskiego w okupowanej Europie.

Wraz ze wzrostem antysemityzmu i dojściem do władzy narodowego socjalizmu, Meduna wyemigrował do Stanów Zjednoczonych w 1938 roku. Tam został profesorem neurologii na Uniwersytecie Loyoli w Chicago. Po wojnie przeniósł się do Instytutu Psychiatrycznego Illinois, gdzie pracował aż do śmierci w 1964 roku.

Bibliografia

Fink M. Ladislas J. Meduna, M.D. 1896–1964. „Am J Psychiatry”. 156, s. 1807, 1999.