Laminaty – rodzaj kompozytów: tworzywa powstające z połączenia dwóch materiałów o różnych właściwościach mechanicznych, fizycznych i technologicznych, w których składnik wzmacniający (tzw. zbrojenie) jest układany w postaci warstw (łac. lamina – cienka blaszka, płytka – stąd nazwa laminatów), między którymi znajduje się wypełnienie, pełniące rolę lepiszcza. Warstwy wzmocnienia mogą być w postaci włókien ciągłych ułożonych jednokierunkowo (tzw. rovingu), tkanin lub mat z włókna ciętego. Laminat, ze względu na swoją strukturę, ma dobrą wytrzymałość w kierunku włókien, ale bardzo słabą wytrzymałość w kierunku prostopadłym do warstw. Typowym naturalnym laminatem jest drewno, w którym wytrzymałe i sprężyste, choć wiotkie włókna celulozowe są spajane w sztywne i odporne tworzywo przez tzw. ligninę (drzewnik) o wiele mniej wytrzymałą mechanicznie od celulozy.

W zależności od zastosowanych żywic rozróżnia się laminaty:

Charakterystyka laminatu:

Produkowane wersje laminatu:

1. jednostronny – jedna strona dekoracyjna,
2. dwustronny – dwie strony dekoracyjne
3. standardowy – do oklejania płaskich powierzchni
4. na postforming – do produkcji blatów, parapetów
5. trudnozapalny – wykorzystywany w budynkach użyteczności publicznej
6. podłogowy – do produkcji paneli podłogowych
7. iluminat – laminat świecący do wystroju wnętrz
8. techniczny – stosowany jako materiał m.in. elektroizolacyjny
9. kompaktowy – do produkcji urządzeń sklepowych
10. elewacyjny – elewacje budynków
11. inne – do sztancowania, do wypełnień drzwi i balustrad oraz do torów kręgielni

Struktury powierzchni laminatu: