|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
 RSS
Dodaj do:
Warto przeczytać: 34 tony nasion gatunków drzew liściastych i 33 tony szyszek drzew iglastych planują zebrać leśnicy z Podkarpacia - informuje rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie Edward Marszałek."Zbiór ... Przedstawienie nowoczesnych metod badań genetycznych drzew leśnych w aspekcie praktycznego wykorzystania wyników w gospodarce leśnej to cel seminarium, które odbędzie się 8 kwietnia w Instytucie Badawczym Leśnictwa w Sękocinie Starym.
Podczas s... Dlaczego bardziej dokuczliwy jest hałas samolotów niż pociągów i dlaczego coraz większą uwagę Polacy zwracają na hałas sąsiedzki? O tym, jakie dźwięki są dokuczliwe i jaki mają wpływ na człowieka mówi PAP dr hab. Anna Preis z Zakładu Akus... Gry wideo mogą pomóc w terapii poważnych schorzeń, dowodzą najnowsze badania, o których informuje serwis EurekAlert. Naukowcy z Kanady zastosowali je w rehabilitacji ruchowej osób po udarze mózgu, a badacze z USA w leczeniu depresji u seniorów.
... Odczuwanie różnych rodzajów bólu - m.in. bólu głowy, bólu wywołanego eksperymentalnie, bólu porodowego czy bólu sportowca po maratonie - porównywać będą psycholodzy z Uniwersytetu Jagiellońskiego. Badacze chcą zbadać nie tylko to, jak ludzie odczuwają ból, a takż...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp.
7
odp. Reklama:
 LandsknechtTo hasło encyklopedii posiada podstrony: 1 [2],[3] Czy wiesz że...? 785 r. - Król Franków Karol Wielki podbija i chrystianizuje Saksonię, w 787 roku anektuje Bawarię. Niemcy pod panowaniem Karolingów. 800 r. - Karol Wielki zostaje w Rzymie koronowany na cesarza. 843 r. - Traktat w Verdun i rozpad Cesarstwa Karolingów. Ziemie niemieckie w obrębie Królestwa Wschodniofrankijskiego. Najemnicy szwajcarscy – żołnierze zaciężni, wywodzący się z Konfederacji Szwajcarskiej. Najliczniejsze były pułki szwajcarskie wchodzące w skład armii francuskiej. Początków tworzenia się grupy zawodowych najemników w Szwajcarii można się doszukiwać w wojnach kantonów szwajcarskich w XIV w. z próbującymi je sobie podporządkować Habsburgami. Powodem, dla którego alpejscy górale służyli w obcych armiach była przede wszystkim bieda oraz ciągłe wojny pomiędzy poszczególnymi mocarstwami europejskimi. 
 Landsknecht (także lancknecht — zobacz niżej: etymologia) – żołnierz zaciężnych formacji piechoty z końca XV i z XVI wieku, wzorowanych na oddziałach zaciężnych Szwajcarów zbrojnych w piki. Oddziały landsknechtów wywodziły się z krajów niemieckojęzycznych, jednak służyły w rozmaitych armiach w Europie. Maksymilian I Habsburg, niem Maximilian I. von Habsburg (ur. 22 marca 1459 w Wiener Neustadt, zm. 12 stycznia 1519 w Wels) – od 1486 król Niemiec, a od 1508 cesarz Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Syn cesarza Fryderyka III Habsburga i Eleonory Aviz. Ojciec Filipa I Pięknego, króla Kastylii. Jeden z głównych twórców potęgi rodowej Habsburgów.
Lancknecht to popularna do początku XX wieku hazardowa gra w karty. Wywodzi się z czasów wojny trzydziestoletniej, kiedy była popularna wśród żołnierzy zaciężnych — landsknechtów (lancknechtów). Broń, organizacja, atrybutyJednostką organizacyjną Landsknechtów, był regiment liczący od 10 do 16 kompanii w sile 400 ludzi każda; te dzieliły się na roty, a one z kolei na dziesiątki. Na czele regimentu stał oberszter, kompanii - kapitan, roty - rotmistrz, dziesiątki - dziesiętnik. Landsknechci zbrojni byli w kusze wyparte z czasem przez rusznice, piki (dł. 3, 5 m. w XIV-XV w. i 5, 5 m. w XVI-XVII w.), halabardy i miecze typu katzbalger. Nieliczni uzbrojeni byli w ciężkie dwuręczne miecze (flamberg). Różnego typu hełmy (np. łepki i kapaliny później zastąpione przez moriony i szturmaki) i elementy zbroi w postaci napierśników, kirysów czy osłon górnej partii nóg (nabiodrki, taszki) nosili tylko oficerowie oraz żołnierze walczący pikami w pierwszym szeregu szyku i na jego bokach, walczący mieczami dwuręcznymi rzadko a strzelcy prawie wcale. Pika - dawna broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii. Piki były bardzo długie i osiągały nawet do sześciu metrów długości.
Europa – część świata (określana zwykle tradycyjnym, acz nieścisłym mianem kontynentu), leżąca na półkuli północnej, na pograniczu półkuli wschodniej i zachodniej, stanowiąca wraz z Azją kontynent Eurazję. Wyróżniali się ekstrawaganckimi, jaskrawymi strojami: wamsy, pludry, kapelusze z szerokimi rondami zdobione piórami (czerwonymi bądż białymi) lub wysokie podobne do cylindrów, jedwabne pończochy, skórzane trzewiki z klamrą pośrodku stopy. Była to piechota walcząca przede wszystkim bronią białą; stosunek strzelców (pełniących rolę pomocniczą) do pozostałych żołnierzy wynosił jak 1:2. Landsknechci słynęli z odwagi i męstwa, ale też z okrucieństwa i bezwzględności. Mieli zwyczaj rekompensować sobie nieregularność wypłacanego żołdu rabunkami i gwałtami na miejscowej ludności, najbardziej znanym jest saco di Roma tj. złupienie Rzymu w maju 1527 roku. Codziennym widokiem w ich obozach były kobiety lekkich obyczajów, niektórzy zabierali ze sobą na wojnę nawet żony i dzieci. Dlatego istniał specjalny urzędnik łagodzący kłótnie między kobietami. Miecz dwuręczny (niem. Zweihander) - typ miecza charakteryzujący się dwuręcznym chwytem rękojeści. W Europie rozwinął się w pełni na przełomie średniowiecza i renesansu. Był bronią piechoty.
Katzbalger (niem.) – zachodnioeuropejski miecz (generalnie lancknechtów i gwardzistów szwajcarskich) piechoty używany na przełomie XV i XVI wieku, charakteryzujący się otwartą rękojeścią (sporadycznie zamkniętą) o trzonie rozszerzającym się ku grzybkowatej głowicy, jelcem przeważnie w kształcie litery "S" (w poziomie), rzadziej w kształcie poziomych obłęków bocznych w formie ósemki. Szeroka, obosieczna głownia długości ok. 60 cm, ciągniona była obustronnie w jedno lub kilka zbroczy. czytaj dalej: [2], [3]
Czy wiesz że...? beta Pludry (niem. Pluderhosen) – krótkie, bufiaste spodnie z pionowymi rozciągnięciami ukazującymi podszewkę, sięgające do połowy ud lub do kolan, stanowiące część dawnego stroju dworskiego lub żołnierskiego. Pojawiły się w Niemczech w XVI w. i rozpowszechniły się w innych krajach Europy. W Polsce w wiekach XVII i XVIII nazywano tak każde spodnie sięgające powyżej kolan.
Kirys – zbroja ochraniająca korpus składająca się z dwóch części: ochraniającego pierś napierśnika i osłaniającego plecy naplecznika, połączonych za pomocą rzemieni w pasie i na ramionach. Do jego dolnej części, tzw. fartucha, można było przymocować nabiodrniki lub taszki osłaniające uda.
Rusznica (staropolskie ruśnica z cz. rusnice) – dawna ręczna długa broń palna, strzelba początkowo bez zamka, później z zamkiem lontowym albo kołowym. Używana w Europie od połowy XV do początku XVII wieku. Rusznice były wykorzystywane przez wojsko kwarciane (od połowy XVI wieku).
Doppelsöldner (z niem. podwójny żołd) byli w XVI-wiecznych Niemczech landsknechtami, specjalnie przygotowanymi do walki w pierwszych szeregach. Narażali się na większe niebezpieczeństwo, pobierając za swoje usługi podwójny żołd (stąd też wywodzi się ich nazwa). Mniej więcej jeden landsknecht na czterech mógł zostać doppelsöldnerem. Niewielka część doppelsöldnerów w każdym oddziale była uzbrojona w broń palną.
Kapalin (staropol. kłąbuszek, kupalin) – hełm otwarty o dzwonie otoczonym szerokim, nachylonym w dół rondem; kształtem przypominał stalowy kapelusz (stąd nazwa). Dzwon mógł być zaokrąglony (o kształcie zbliżonym do półkuli) lub szpiczasty (zbliżony kształtem do stożka), czasem posiadał grań przebiegającą wzdłuż hełmu. Ronda mogły mieć różną szerokość oraz różny kąt nachylenia. W szerokich i mocno opadających rondach wycinano otwory umożliwiające widzenie, tak zwane wizury. Niektóre posiadały też nosal osłaniający twarz, nie ograniczając przy tym pola widzenia.
Morion – to rodzaj otwartego hełmu wywodzącego się konstrukcyjnie z kapalinu, będący w użyciu w XVI i XVII wieku. Noszony był przez piechurów (głównie pikinierów i muszkieterów) rzadko przez jazdę (np. rajtarów) – wyjątkowo we Francji przez szwoleżerów.
Sulejman Wspaniały (turecki: Süleyman; arabski Sulaymān, ur. (6 listopada 1494, zm. 5/6 września 1566)) – Sułtan osmański w latach 1520–1566. Był synem Selima I Groźnego i Hafsy (Hafizy). Zwany był również prawodawcą (turecki: Kanuni, arabski: al-Qānūnī). Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |
