Lasse Ingier Ottesen (ur. 8 kwietnia 1974 w Aurskog) – norweski skoczek narciarski i trener, srebrny medalista olimpijski.

Kariera

W Pucharze Świata w skokach zadebiutował 13 marca 1991 roku w Trondheim, gdzie zajął 16. miejsce. Niedługo później, 30 marca 1991 roku w Štrbskim Plesie zdobył swoje pierwsze punkty zajmując 14. miejsce. W klasyfikacji generalnej sezonu 1990/1991 zajął 50. miejsce.

Rok później wystartował na igrzyskach olimpijskich w Albertville, gdzie zajął 45. miejsce w indywidualnych konkursach na dużej i normalnej skoczni. W konkursie drużynowym wraz z kolegami z reprezentacji zajął siódme miejsce. Miesiąc później wystartował na mistrzostwach świata juniorów, gdzie w konkursie drużynowym wywalczył srebrny medal. Na początku sezonu 1992/1993, 6 grudnia 1992 roku w szwedzkim Falun pierwszy raz stanął na podium, zajmując drugie miejsce za austriakiem Wernerem Rathmayrem. Ponadto jeszcze sześciokrotnie zdobywał punkty, co pozwoliło mu zająć 13. miejsce w klasyfikacji generalnej. Wystartował także w konkursie indywidualnym na dużej skoczni podczas mistrzostw świata w Falun w 1993 roku zajmując 40. miejsce.

Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1993/1994, kiedy to zajął dziewiąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku na dużej skoczni zajął szóste miejsce. Na normalnej skoczni w pierwszej serii skoków oddał najdłuższy skok, osiągając odległość 102,5 m, jednak z powodu niskich not za styl znajdował się 3 punkty za swoim rodakiem Espenem Bredesenem. Również trzy punkty dzieliły Ottesena od zajmującego trzecie miejsce Japończyka Noriakiego Kasai. W drugiej kolejce Bredesen ustanowił rekord skoczni skacząc 104,0 m i zapewnił sobie złoty medal. Ottesen osiągnął 98,0 metrów co wystarczyło do obrony drugiej pozycji. Do Bredesena stracił ostatecznie 14 punktów, a Dietera Thomę z Niemiec, który awansował na trzecie miejsce wyprzedził o 7,5 punktu. W konkursie drużynowym mimo jego dobrych skoków Norwegowie nie zdobyli medalu, zajmując czwarte miejsce po przegranej walce o brązowy medal z reprezentantami Austrii. Podczas 42. edycji Turnieju Czterech Skoczni Ottesen odegrał dużą rolę w zwycięstwie Bredesena w całym Turnieju. W jednym z konkursów Ottesen skakał po Bredesenie, a przed Jensem Weißflogiem. Po skoku swojego rodaka Ottesen zwlekał ze swoim skokiem do czasu, gdy warunki wietrzne się pogorszyły. Przewaga Niemca nad Bredesenem wynosiła 12,2 punktu, jednak Weißflog stracił wtedy aż 20 punktów i w efekcie przegrał Turniej. Ponadto Ottesen zajął piąte miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Planicy oraz w sezonie 1993/1994 Pucharu Świata w lotach.

Podczas mistrzostw świata w Thunder Bay w 1995 roku zajął 28. miejsce na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie był czwarty, przegrywając walkę o brązowy medal z Weißflogiem o 5,5 punktu. Był też częścią drużyny, która na tych mistrzostwach zajęła siódme miejsce. Dziewiętnaste miejsce w Oberstdorfie, dwunaste w Garmisch-Partenkirchen, trzynaste w Innsbrucku i piąte w Bischofshofen dało mu dziesiątą pozycję w 43. Turnieju Czterech Skoczni. Dwukrotnie stawał na podium zawodów PŚ, dzięki czemu zajął piąte miejsce sezonie 1994/1995 PŚ w skokach oraz czwarte miejsce w sezonie 1994/1995 PŚ w lotach.

W następnym sezonie notował słabsze wyniki, między innymi 50. miejsce na mistrzostwach świata w lotach w Tauplitz w 1996 roku. Poprawił się w sezonie 1996/1997 zajmując 11. miejsce w klasyfikacji generalnej PŚ w skokach, a w Pucharze Świata w lotach ponownie był czwarty. Wziął też udział w mistrzostwach świata w Trondheim, gdzie zajął indywidualnie 37. miejsce i piąte miejsce w konkursie drużynowym. Wynikiem 212,0 metrów Ottesen ustanowił nieoficjalny rekord świata w długości skoku narciarskiego podczas zawodów w Planicy 23 marca 1997 roku. Rok później był dziesiąty w konkursie indywidualnym na dużej skoczni podczas igrzysk olimpijskich w Nagano. Na tych samych igrzyskach wspólnie z Henningiem Stensrudem, Roarem Ljøkelsøyem i Kristianem Brendenem zajął czwarte miejsce w konkursie drużynowym. W 1998 roku był też piąty na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie.

Na mistrzostwach świata w Ramsau w 1999 roku wystartował tylko w konkursach indywidualnych, jednak zajął odległe miejsca. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były mistrzostwa świata w lotach w Vikersund w 2000 roku, gdzie był dziewiąty. Niecały miesiąc później, 3 marca 2000 roku wywalczył swoje ostatnie podium, zajmując trzecie miejsce w fińskim Lahti. Ostatni raz pojawił się w międzynarodowych zawodach 11 sierpnia 2001 roku w Hinterzarten podczas zawodów Letniego Grand Prix, gdzie zajął 50. miejsce.

Skakał na nartach firmy Rossignol, miał wiązania marki Silvretta i buty Jalas.

czytaj dalej: [2], [3]