Lederg - Polski Serwis Naukowy

Lederg — staropolskie imię męskie. Pierwszy człon, Le- powstał najprawdopodobniej przez skrócenie wyrazu lela ("siostra matki"); drugi człon, -derg, oznaczał "drogi, cenny". Inną hipotezą jest połączenie pierwszego członu z partykułą le — "ledwie, na poły" lub wyjaśnienie go jako pochodzącego od prasłowiańskiego rzeczownika lьstь, a następnie polskiego "leść" — "zdrada, podstęp" (por. Leszek).

Gniezno (łac. Gnesna, niem. Gnesen, czes. Hnězdno) – miasto w województwie wielkopolskim, siedziba władz powiatu gnieźnieńskiego. Leży na Pojezierzu Gnieźnieńskim wśród jezior Jelonek, Świętokrzyskie i Winiary, na terenie dawnego jeziora plioceńskiego[2]. Pierwsza stolica Polski [3][4][1], siedziba arcybiskupów gnieźnieńskich, siedziba pierwszej metropolii kościelnej, ośrodek akademicki; od 19 grudnia 2009 siedziba kurii prymasowskiej[5]. Miasto wznosi się na siedmiu pagórkach: Lechowym, św. Piotra, św. Wawrzyńca, św. Michała, Panieńskim, Krzyżackim i Żnińskim[6].

Imię (łac. nomen) – osobista nazwa nadawana jakiejś osobie przez grupę, do której należy. Wraz z nazwiskiem, czasem patronimikiem (ros. отчество — otcziestwo), a rzadziej przydomkiem stanowi u większości ludów podstawowe określenie danej osoby.

Lederg jest jednym z pierwszych udokumentowanych w Polsce imion, występującym w Bulli gnieźnieńskiej z 1136 roku, wystawionej przez papieża Innocentego II na prośbę Jakuba ze Żnina, arcybiskupa gnieźnieńskiego. Papież wyliczył w niej posiadłości arcybiskupa, m.in. wsie oraz chłopów w nich mieszkających. Dokument zawiera ponad 300 imion posiadaczy, chłopów, koniuchów, łagiewników (wytwórców łagwi, czyli naczyń drewnianych), a także piwowarów, cieśli i rycerzy.

Leszek – staropolskie imię męskie. Pierwotnie Lstek, wtórnie Lestek. Pochodziło od słowa lstiti – "podstępnie podchodzić, oszukiwać". Również w innych językach słowiańskich istniały imiona formowane przy użyciu tego członu, np. czeski Lstimir.

Przypisy

A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t.1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
E. Breza, Współczesne imiona polskie kontynuujące staropolskie dwuczłonowe imiona osobowe (ciąg alfabetyczny L—M), [w:] Onomastica slavogermanica XXVII, Wrocław 2008