Główna - niewielka rzeka na terenie Pojezierza Wielkopolskiego, prawy dopływ Warty. Początek bierze z południowego krańca jeziora Lednica. Początkowo płynie na południe, a nastrępnie skręca na zachód w kierunku Pobiedzisk. W zlewni jeziora znajdują się liczne jeziora, zarówno naturalne jak i sztuczne. Są to począwszy od Lednicy, Jezioro Biezdruchowskie, Jezioro Kowalskie (zaporowe na Głównej). Największym dopływem (prawym) jest Potok spod Tuczna o długości 8,9 km i powierzchni zlewni 72,7 km². Przepływa on przez jeziora Wroczyńskie Duże, Wroczyńskie Małe i Jerzyńskie. W dorzeczu Głównej znajdują się trzy parki krajobrazowe: Lednicki Park Krajobrazowy, Park Krajobrazowy Promno i Park Krajobrazowy Puszcza Zielonka. Końcowy odcinek znajduje się w granicach Poznania, przy ujściu znajduje się część miasta również nazywana Główną.

Jezioro rynnowe – rodzaj jeziora polodowcowego, wypełniającego obniżenie rynny polodowcowej, zazwyczaj długie, wąskie, kręte, głębokie i o stromych brzegach. Często tworzą ciągi, które wyznaczają przebieg dawnych rynien.

Jezioro – naturalny śródlądowy zbiornik wodny, którego występowanie uwarunkowane jest istnieniem zagłębienia (misy jeziornej), w którym mogą gromadzić się wody powierzchniowe, oraz zasilaniem przewyższającym straty wody wskutek parowania lub odpływu. Większość jezior występuje na obszarach zajmowanych niegdyś przez lodowiec. Woda z topniejącego lodowca wypełniała doliny i tworzyła jeziora. Powstanie mis jeziornych wiąże się przede wszystkim z procesami geologicznymi. Zasilanie należy natomiast przede wszystkim od warunków klimatycznych. Jezioro różni się od stawu występowaniem strefy afotycznej – światło nie dociera do dna uniemożliwiając tam rozwój roślinności.

Lednicki Park Krajobrazowy znajduje się we wschodniej Wielkopolsce. Został utworzony w 1988 roku dla ochrony ziem wokół Jeziora Lednickiego, będących kolebką państwa polskiego.

Wielkopolska Droga św. Jakuba jest odtworzonym w Polsce fragmentem drogi św. Jakuba - europejskiej sieci szlaków pielgrzymich prowadzących do grobu św. Jakuba w Santiago de Compostela w Hiszpanii.

Mieszko I (ur. 922-945, zm. 25 maja 992) – książę Polski z dynastii Piastów sprawujący władzę od ok. 960 r. Syn Siemomysła, wnuk Lestka. Ojciec Bolesława I Chrobrego i Świętosławy-Sygrydy. Brat Czcibora. Po kądzieli dziadek Kanuta Wielkiego.