|
|
|
Polski Serwis Naukowy - OnLine od 1999 roku
RSS
Warto przeczytać: Finansowany ze środków unijnych zespół naukowców zbliżył się o krok do zastosowania metanu jako surowca.
Dofinansowywanym w ramach zaproszenia "Aktywacja chemiczna dwutlenku węgla i metanu", które jest częścią programu "Chemia" Euro... Czy wiesz skąd wzięło się pasiaste umaszczenie i jakie jest jego zadanie? Zagadka została rozwiązana: zespół badaczy z Węgier i Szwecji rzucił nowe światło na funkcję i przyczyny powstania tych pasów. Przedstawione w czasopiśmie Journa... Wiedzę o hodowli koni, a także o sposobach ich wykorzystywania, m.in. do rekreacji czy w terapii będzie można zdobyć na studiach hipologii i jeździectwa, które ruszą w październiku na Uniwersytecie Przyrodniczym w Lublinie. Lubelski Uniwersytet Przyrod... "Szybka moda" wymaga szybkich urządzeń - w ramach projektu EUREKA opracowano właśnie taką technologię druku w celu utrzymania wysokiej dynamiki nowych trendów w modzie.
Od kiedy firmy popularnych marek odzieżowych, takie jak Zara, wymyśliły pojęcie "fast fa... Bez komplikacji zakończyła się operacja wszczepienia protezy aortalno-udowej przy użyciu robota da Vinci, którą przeprowadzono w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym we Wrocławiu. Była to pierwsza w Polsce operacja z zakresu chirurgii naczyniowej prowadzona pr...
Ostatnio na Forum:
Dyskusje
8
odp.
4
odp. Reklama:
LejcCzy wiesz że...? Ogłowie, uzda, tranzelka – główna część rzędu jeździeckiego lub uprzęży. Jest to, mówiąc ogólnie, uprząż rzemienna na głowę konia (rzadziej osła lub muła) z wędzidłem wkładanym do pyska zwierzęcia (lub bez – ogłowia bezwędzidłowe, np. hackamore, bosal). Głównym zadaniem ogłowia jest utrzymanie kiełzna (lub paska naciskającego na nos w wypadku ogłowi bezwędzidłowych) we właściwym miejscu w pysku konia. Powożenie to jedna z najstarszych dyscyplin konnych, której historia zaczyna się w 680 roku p.n.e. podczas XXV Olimpiady Greckiej. Wtedy rozpoczęły się wyścigi kwadryg, a ich kontynuacją były rzymskie wyścigi rydwanów. W Europie tę dyscyplinę zaczęto uprawiać w połowie XIX wieku. Dyscyplina powożenia została zapoczątkowana przez króla Anglii Jerzego IV. Wodze – skórzane, parciane lub gumowe pasy połączone z wędzidłem, przy pomocy których jeździec utrzymuje kontakt z pyskiem konia poprzez kiełzno i w ten sposób przekazuje koniowi sygnały. Lejce, rzadziej też: lejc, wodze – dłuższe pasy wykorzystywane w podobnym celu w powożeniu. Zobacz teżOgłowie, wędzidło i wodze na głowie konia Skóra - surowiec wykorzystywany od prawieków w przemyśle, pozyskiwany z powłoki ciała zwierząt dzikich, jak i hodowlanych. Jest wykorzystywany m.in. do wyrobu odzieży, obuwia, galanterii, tapicerek samochodowych oraz okładek do książek. Ma również szerokie zastosowanie w technice.
Wędzidło – rodzaj kiełzna, element ogłowia wkładany koniowi do pyska w celu przekazywania mu sygnałów i kierowania nim. Istnieje wiele rodzajów wędzideł, które dzieli się ze względu na kryteria: Działanie wodzami Wodze konia wyścigowego
Czy wiesz że...? beta Guma to bardzo rozciągliwy materiał, elastomer chemicznie zbudowany z alifatycznych łańcuchów polimerowych ( np. poliolefin), które są w stosunkowo niewielkim stopniu usieciowane w procesie wulkanizacji. W przemyśle, terminem "guma" obejmuje się czasami w uproszczeniu wszystkie rodzaje stałych elastomerów. Gumę stosuje się jako materiał na uszczelki, elastyczne przewody i opony.
Kiełzno - część uzdy - krótki, jedno- lub dwudzielny, zwykle stalowy pałąk wkładany koniowi do pyska. Kiełzna można podzielić na trzy grupy, w zależności od zamierzonego efektu.
Lonża (fr. longe - "linka", "uździenica", "rzemień"; z łac. longa - "długa") - długa, 5-8-metrowa lina, na której prowadzony jest koń (również osioł) podczas lekcji jazdy. Instruktor kontroluje nią konia, aby uczeń mógł skoncentrować się na ćwiczeniu równowagi, wyrabiania dosiadu itp. Lonża służy również do ubezpieczania akrobatów cyrkowych. Może służyć też do lonżowania konia, zamiast jazdy, do zapewnienia ruchu koniowi.
Koń domowy (Equus caballus L.) – ssak nieparzystokopytny z rodziny koniowatych. Koń został udomowiony prawdopodobnie na terenie północnego Kazachstanu w okresie kultury Botai tj. około 3,5 tys. lat p.n.e. Przodkiem konia domowego były prawdopodobnie koń Przewalskiego i tarpan oraz wymarłe azjatyckie konie tundrowe i leśne[potrzebne źródło]. Ważna jest informacja, iż koń Przewalskiego wcale jeszcze nie wyginął, a tarpan odnajduje zamienną odmianę w koniku polskim[potrzebne źródło]. Takie same z wyglądu, stają się nowocześniejszymi potomkami wymarłych tarpanów[potrzebne źródło]. W styczniu 2007 zespół naukowców z Massachusetts Institute of Technology i Uniwersytetu Harvarda poinformował, że stworzył wstępną mapę genomu konia. Wysokość konia mierzy się w kłębie specjalną laską zoometryczną. Niegdyś najpopularniejsze zwierzę pociągowe, następnie wyparte przez maszyny (zob. traktor, kombajn). Dziś używany w celach rekreacyjnych i sportowych, jako zwierzę pociągowe – jedynie w biedniejszych gospodarstwach. Przeciętna długość życia koni wynosi 25-30 lat. Powyższa treść oraz zamieszczone w niej powiązane definicje/pojęcia - udostępniane są na licencji Creative Commons: uznanie autorstwa, na tych samych warunkach, z możliwością obowiązywania dodatkowych ograniczeń.
Zobacz szczegółowe informacje o warunkach korzystania
Wszystkie hasła znajdujące się w naszym mirrorze Wikipedii mają znaczenie informacyjne i edukacyjne. Nie mogą być traktowane jako porady. |