Ten artykuł dotyczy rodzaju ssaków. Zapoznaj się również z: serię gier komputerowych Lemmings.

Gdy wielka liczba lemingów podejmuje wędrówkę, nieuchronnie niektóre z nich toną podczas przeprawy przez rzeki i jeziora, jak ten nad rzeką Revåa w Norwegii

Lemingi – grupa kilku gatunków ssaków, plemię z podrodziny nornikowatych; małe gryzonie, występujące w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej. Generalną cechą odróżniającą je od chomików i świnek morskich jest dłuższy ogonek – krótszy od szczurzego, lecz znacznie dłuższy od ogonka chomika czy świnki morskiej. Żywią się korzeniami, mchami i trawą. Lemingi poszukując zimą pożywienia, kopią chodniki w każdej warstwie śniegu.

Charakterystyka i środowisko życia

Lemingi ważą od 30 do 110 gramów i osiągają 7 do 15 cm długości. Mają stosunkowo długą, miękką sierść, ale króciutkie ogonki. Są roślinożerne, żywią się liśćmi i pędami, głównie wiechlinowatych (traw) i turzycowatych, ale również korzeniami i cebulami. Podobnie jak u innych gryzoni, ich siekacze rosną bezustannie.

Lemingi nie zapadają w sen zimowy. Podczas surowych zim pozostają aktywne, znajdują pożywienie przekopując korytarze pod warstwą śniegu oraz zużywają zgromadzone zawczasu zapasy traw. Z natury są samotnikami, łącząc się tylko w celach rozrodczych, ale jak inne gryzonie mają wysoką zdolność reprodukcyjną i przy dostatku paszy rozmnażają się bardzo szybko.

Rozmnażają się bardzo intensywnie. Jedna samica rodzi od 8 do 10 młodych w miocie, 5 razy w roku. Jednakże wiele z tych zwierząt ginie w kontakcie z drapieżnikami bądź podczas masowych migracji. Kolonia lemingów potrafi przebyć bardzo duże odległości.

czytaj dalej: [2], [3]