Leon Bakst - Polski Serwis Naukowy

autoportret

Léon Bakst (ur. 10 maja 1866 w Grodnie, obecnie Białoruś, według innych źródeł w Sankt Petersburgu , zm. 28 grudnia 1924 w Paryżu) – malarz, projektant scenografii i kostiumów teatralnych.

Urodzony jako Lew Samojłowicz Rosenberg (ros. Лев Самойлович Розенберг) w średniozamożnej rodzinie żydowskiej; po ukończeniu gimnazjum studiował w Sankt Petersburgu na tamtejszej Akademii Sztuk, równocześnie dorabiając na utrzymanie jako ilustrator książek.

Scenografia - plastyczna oprawa filmu, sztuki teatralnej, widowiska operowego, baletowego lub telewizyjnego. Składa się z dekoracji, kostiumów, rekwizytów, charakteryzacji postaci i oświetlenia.

Białoruś, Republika Białorusi (również często niepoprawnie Republika Białoruś) (biał. Беларусь ?/i, Рэспубліка Беларусь ?/i, Biełaruś, Respublika Biełaruś ros. Беларусь, Республика Беларусь) – państwo w Europie Wschodniej. Graniczy z Polską (na zachodzie), Litwą, Łotwą (na północy), Rosją (na wschodzie) i Ukrainą (na południu). Nie posiada dostępu do morza.

Na swojej pierwszej wystawie w 1889 przyjął pseudonim artystyczny "Bakst", wywodzący się z nazwiska rodowego jego babci - Baxter. Na początku lat 90. wystawiał swe prace wraz z "Towarzystwem akwarelistów". W latach 1893-1897 mieszkał w Paryżu studiując w Académie Julian, wciąż jednak często odwiedzając Sankt Petersburg. Od połowy lat 90. stał się członkiem grupy artystycznej utworzonej przez Diagilewa i Benois, która później przekształciła się w ruch "Świat Sztuki"; w 1899 wraz z Diagilewem stworzyli wpływowe czasopismo pod tym samym tytułem.

Siergiej Pawłowicz Diagilew, ros. Сергей Павлович Дягилев (ur. 31 marca 1872 w Zieliszczewie, zm. 19 sierpnia 1929, w Wenecji) – rosyjski impresario baletowy, twórca zespołu Les Ballets Russes.

Andriej Bieły (ros. Андрей Белый), właśc. Boris Nikołajewicz Bugajew (ur. 26 października 1880 (14 października ss.) w Moskwie, zm. 8 stycznia 1934 w Moskwie) – rosyjski poeta, prozaik i krytyk literacki.

Na przełomie wieków tworzył liczne obrazy, w tym portrety, m.in. Maliawina, Wasilija Rozanowa, Andrieja Biełego, Zinajdy Gippius. Pracował również jako nauczyciel sztuki dzieci wielkiego księcia Władymira Alaksandrowicza. W 1902 otrzymał od cara Mikołaja II zamówienie na obraz pt. Spotkanie rosyjskich żeglarzy.

Ballets Russes ("Balety Rosyjskie") zespół baletowy stworzony w 1909 przez rosyjskiego impresaria Siergieja Diagilewa, pierwotnie mieszczący się w paryskim Théâtre Mogador, potem w Monte Carlo. Działał do śmierci Diagilewa w 1929 roku. Gwiazdami zespołu byli m.in. Wacław Niżyński, Anna Pawłowa, Matylda Krzesińska.

Akwarela to nazwa techniki malarskiej i jednocześnie nazwa obrazów wykonywanych tą techniką. Technika ta polega na malowaniu rozcieńczonymi w wodzie pigmentami na porowatym papierze, który szybko wchłania wodę. Rozcieńczone pigmenty nie pokrywają całkowicie faktury papieru lecz pozostawiają ją dobrze widoczną. Z tego względu na efekt końcowy bardzo duży wpływ ma barwa i faktura samego papieru.

W 1898 pokazał swe prace na zorganizowanej przez Diagilewa "Pierwszej wystawie artystów rosyjskich i fińskich", a także wystawach "Świat sztuki", "Secesja" (w Monachium), wystawach Związku Artystów Rosyjskich i in.

Począwszy od końca pierwszej dekady XX wieku Bakst coraz częściej zajmował się tworzeniem scenografii. Wraz z Diagilewem od 1908 współpracował, jako malarz scenografii, w zespole Ballets Russes, m.in. przy "Kleopatrze" (1909), "Szeherezadzie" (1910), "Karnawale" (1910), "Narcyzie" (1911), "Dafnis i Chloe" (1912).

Gimnazjum (łac. gymnasium z gr. gymnásion – "miejsce służące gimnastyce") – określony typ szkoły średniej, różnej postaci zależnie od epoki i kraju.

Zinaida Nikołajewna Gippius, ur. 8 listopada (20 listopada st. stylu) 1869 w Bielowie w guberni tulskiej - zm. 9 września 1945 w Paryżu, rosyjska pisarka i poetka okresu symbolizmu, krytyk literacki, organizatorka życia kulturalnego, żona Dmitrija Mereżkowskiego

W 1914 został wybrany do petersburskiej Akademii Sztuk. W 1918 zerwał kontakty z Diagilewem i Ballets Russes. Zmarł na chorobę płuc w 1924.

Akwarele

Fedra i Tezeusz

Król

Sułtan

Amazonka

Wacław Niżyński

Przypisy

M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.
posługiwał się nim jako Léon Nikołajewicz Bakst; używał też nazwiska Lejb-Chaim Izraelewicz - ros. Лейб-Хаим Израилевич

Bibliografia

M. Wallis, 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa.

Linki zewnętrzne

http://www.silverage.ru/paint/bakst/bakst_bio.html

http://www.rollins.edu/Foreign_Lang/Russian/bakst.html

http://wwar.com/masters/b/bakst-leon.html

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Léon Bakst