Leonard Woolley - Polski Serwis Naukowy

Sir Charles Leonard Woolley (ur. 17 kwietnia 1880 w Londynie, zm. 20 lutego 1960 w Londynie) - słynny brytyjski archeolog i badacz starożytnego Bliskiego Wschodu, odkrywca Grobów Królewskich z Ur.

Charles L. Woolley (z lewej) i Thomas E. Lawrence w czasie wykopalisk w Karkemisz

Biografia

fotografia lotnicza wykopalisk w Ur (marzec 1927 roku)

Charles Leonard Woolley urodził się w 1880 roku w Londynie. Po ukończeniu New College w Oksfordzie rozpoczął w 1905 pracę jako asystent Arthura Evansa w Departamencie Starożytności Ashmolean Museum. W latach 1907-1912 prowadził wykopaliska w Nubii, badając m.in. meroickie stanowiska. Następnie wybrany został kierownikiem prowadzonych z ramienia British Museum prac wykopaliskowych w Karkemisz w północnej Syrii. Tu jego współpracownikiem był Thomas Edward Lawrence, słynny Lawrence z Arabii. Prace Woolleya na stanowisku przerwał wybuch I wojny światowej. W jej trakcie służył on jako oficer wywiadu na Bliskim Wschodzie. W 1916 roku dostał się do niewoli tureckiej i do 1918 roku przebywał w Turcji jako jeniec wojenny. Po wojnie w 1919 roku wznowił prace wykopaliskowe w Karkemisz. W latach 1921-1922 prowadził wykopaliska w Tell el-Amarna w Egipcie z ramienia Egypt Exploration Society. Następnie poproszony został do poprowadzenia łączonej ekspedycji archeologicznej British Museum i University of Pennsylvania Museum do stanowiska Tell al-Mukajjar (starożytne Ur) w południowej Mezopotamii. Woolley znany jest najbardziej właśnie z prowadzonych w latach 1922-1934 wykopalisk w Ur, w trakcie których odkrył słynne grobowce królewskie z okresu starosumeryjskiego (ok. 2900-2350 p.n.e.). W 1935 roku otrzymał honorowy tytuł szlachecki za swój wkład w dziedzinę archeologii. Rok później rozpoczął wykopaliska w Tell Atchana w północnej Syrii, stanowisku kryjącym pozostałości starożytnego miasta Alalach. Ponownie jego prace przerwała wojna. W latach 1943-1946 służył w stopniu podpułkownika (lieutenant-colonel) jako doradca ds. archeologicznych przy Civil Affairs Directorate. Za radą Woolleya Naczelny Dowódca Alianckich Ekspedycyjnych Sił Zbrojnych, Dwight D. Eisenhower, wydał rozkaz zakazujący plądrowania i niszczenia budowli o ważnym znaczeniu historycznym i kulturowym na wyzwalanych obszarach. Po wojnie Woolley podjął przerwane prace w Alalach odkrywając pałace i archiwa glinianych tabliczek z II tys. p.n.e. Dodatkowo prowadził również wykopaliska na pobliskim stanowisku nadmorskim al-Mina, gdzie odkrył ślady wczesnogreckiego osiedla. Miał niemal siedemdziesiąt lat kiedy zakończył w 1949 roku swe prace wykopaliskowe w Alalach. Do swej śmierci w 1960 roku pozostał ważną postacią w świecie archeologii.

Syria (arab. سوريا / سورية, transk. Sūriyya, nazwa oficjalna: Syryjska Republika Arabska الجمهورية العربية السورية Al-Dżumhurijja al-Arabijja as-Surijja) – arabskie państwo na Bliskim Wschodzie, graniczące z Turcją (822 km), Irakiem (605 km), Jordanią (375 km), Libanem (375 km) i Izraelem (76 km).

Bliski Wschód (arab. الشرق الأوسط, hebr. המזרח התיכון, przestarzałe Lewant) – obszar geograficzny leżący na styku trzech kontynentów: Europy, Azji i Afryki.

Bibliografia

T.C. Mitchell, hasło Woolley, C. Leonard, w: Eric M. Meyers (wyd.), The Oxford Encyclopedia of Archaeology in the Near East, vol. V, Oxford University Press, New York - Oxford 1997, s. 349-350.

Dorobek literacki

Woolley, C. Leonard, i inni, Carchemish: Report on the Excavations at Djerabis on Behalf of the British Museum, vol. 2, The Town Defences, London 1921.

Woolley, C. Leonard, i inni, Joint Expedition of the British Museum and of the University of Pennsylvania to Mesopotamia: Ur Excavations, 10 tomów, London 1927-.

Woolley, C. Leonard, Dead Towns and Living Men, London 1932.

Woolley, C. Leonard, A Forgotten Kingdom, London 1953.

Woolley, C. Leonard, Spadework: Adventures in Archaeology, London 1953.

Woolley, C. Leonard, Alalakh: An Account of the Excavations at Tell Atchana in the Hatay, 1939-1949, Oxford 1955.

(wydane pośmiertnie)

Nubia - kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie. Zajmuje środkowy bieg Nilu pomiędzy Asuanem a Chartumem (między VI a I kataraktą). W starożytności zwana Kusz, zamieszkana była przez lud spokrewniony z Egipcjanami, który w połowie II tysiąclecia p.n.e. uległ wymieszaniu z napływającymi od południa plemionami.

Karkemisz (asyr. Karkamisz, egip. Karkamesza) - starożytne miasto położone w dzisiejszej wschodniej Turcji, w prowincji Gaziantep na granicy z Syrią. Najbliższym współczesnym miastem jest Dżarabulus po stronie syryjskiej. W Turcji w pobliżu kompleksu ruin położona jest wieś Karkamiş.

Woolley, C. Leonard, Mesopotamia and the Middle East, London 1961.

Woolley, C. Leonard, As I Seem to Remember, London 1962.