Leonid Kizim - Polski Serwis Naukowy

Leonid Denisowicz Kizim ros. Леонид Денисович Кизим (ur. 5 sierpnia 1941 w mieście Krasnyj Liman, obwód doniecki w Ukrainie, wówczas ZSRR, zm. 14 czerwca 2010), generał pułkownik lotnictwa, radziecki kosmonauta, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i służba wojskowa

1958 – ukończył szkołę średnią i wstąpił do wojskowej szkoły lotniczej.

1963 – został absolwentem Wyższej Wojskowej Szkoły Lotniczej w Czernihowie. W grudniu rozpoczął służbę w jednym z pułków myśliwców bombardujących zakaukaskiego okręgu wojskowego. Służył w nim do 1967 tj. do momentu przyjęcia do oddziału kosmonautów.

1975 –ukończył Wojskową Akademię Lotniczą im. J. Gagarina.

1989 – ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego im. K. Woroszyłowa i rozpoczął pracę w Ministerstwie Obrony ZSRR.

1992 – w sierpniu został zastępcą naczelnika wojskowych sił kosmicznych Federacji Rosji.

1993-2001 – był naczelnikiem wojskowego uniwersytetu inżynieryjno-kosmicznego w Sankt Petersburgu. We wrześniu 2001 został przeniesiony do rezerwy z uwagi na ukończenie 60 lat.

Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów

1965 – 28 października Kizim oraz 21 innych pilotów wojskowych zostali przyjęci do trzeciego oddziału radzieckich kosmonautów.

1967 – zakończył podstawowe przeszkolenie i rozpoczął ogólny trening wraz z innymi kosmonautami.

1969-1973 – uczestniczył w przygotowaniach do programu „Spiral”.

1974-1976 – przez dwa lata razem z Władimirem Aksjonowem szkolił się do lotu na statku 7K-S.

1977 – został przeniesiony do grupy kosmonautów przygotowywanych do lotów na statkach typu Sojuz T (7K-ST)

1978-1980 – był dowódcą załogi rezerwowej misji Sojuza T-2, pierwszego załogowego lotu nowej wersji Sojuza. Do lotu przygotowywał się wspólnie z Olegiem Makarowem. W maju 1980 obaj byli dublerami Małyszewa i Aksonowa z załogi podstawowej. W czerwcu mianowano go dowódcą podstawowej załogi Sojuza T-3. Razem z Kizimem znaleźli się w niej: Oleg Makarow oraz Konstantin Fieoktistow. Na miesiąc przed startem tego ostatniego zastąpiono Giennadijem Striekałowem. Blisko 13-dniowy lot odbył się na przełomie listopada i grudnia 1980.

1981-1982 – Leonid Kizim oraz Władimir Sołowjow oraz Patrick Baudry w załodze dublerów przygotowywali się do radziecko-francuskiej misji Sojuza T-6, która odbyła się w czerwcu 1982.

1982-1984 – we wrześniu 1982 został dowódcą podstawowej załogi jednej z planowanych krótkotrwałych misji na stację orbitalną Salut 7. Znaleźli się w niej również Władimir Sołowiow oraz Igor Wołk. W maju 1983, po nieudanym locie Sojuza T-8, zmieniono harmonogram lotów. Kizim i Sołowjow zostali wyznaczeni do zrealizowania długotrwałej wyprawy na Saluta 7. We wrześniu 1983 byli dublerami kosmonautów z Sojuza T-10-1. Później do składu załogi dokooptowano lekarza – Olega Atkowa. Od lutego do października 1984 kosmonauci wzięli udział w misji Sojuza T-10.

1985-1986 – pod koniec 1985 powierzono mu dowodzenie lotem Sojuza T-15. Lot został zrealizowany od marca do czerwca 1986. Inżynierem pokładowym Sojuza był Władimir Sołowjow. Obaj kosmonauci przebywali zarówno na nowej stacji orbitalnej Mir jak również na pokładzie Saluta 7, który kończył swój pobyt na orbicie.

1987 – 13 czerwca w związku z przyjęciem do Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego opuścił oddział kosmonautów.

Język rosyjski (русский язык, russkij jazyk; dawniej też język wielkoruski) – język należący do grupy oraz jest jednym z pięciu języków oficjalnych a jednocześnie jednym z sześciu języków konferencyjnych Organizacji Narodów Zjednoczonych. Posługuje się pismem zwanym grażdanką, graficzną odmianą cyrylicy powstałą na skutek jej upraszczania.
Sojuz T-11 – radziecka załogowa misja kosmiczna, stanowiąca szóstą załogową ekspedycję na pokład stacji kosmicznej Salut 7. Na pokładzie znajdował się pierwszy kosmonauta z Indii.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)