Leopold III Koburg - Polski Serwis Naukowy

Leopold III (po lewej) z ojcem

Leopold III, właśc. Léopold Philippe Charles Albert Meinrad Hubertus Marie Miguel (ur. 3 listopada 1901 w Brukseli, zm. 25 września 1983 w Sint-Lambrechts-Woluwe) – król Belgów 1934–1951 z dynastii Sachsen-Coburg-Gotha.

Leopold był synem króla Alberta I i księżniczki bawarskiej - Elżbiety Gabrieli Wittelsbach. W czasie I wojny światowej, jako nastolatek, walczył jako szeregowiec w Dwunastym Regimencie Belgijskim. W 1919 zaczął uczęszczać najpierw do Eton College w Anglii, a potem do St. Anthony Seminary w Kalifornii. W 1934, po tragicznej śmierci jego ojca podczas wspinaczki górskiej, jako najstarszy syn objął tron belgijski.

Oskar II Fryderyk Bernadotte (ur. 21 stycznia 1829 w Sztokholmie, zm. 8 grudnia 1907 tamże) – król Szwecji w latach 1872–1907 i Norwegii w latach 1872–1905 z dynastii Bernadotte.

II wojna światowa – największy konflikt zbrojny w historii świata, trwający od 1 września 1939 do 2 września 1945 (w Europie do 8 maja 1945), obejmujący zasięgiem działań wojennych prawie całą Europę, wschodnią i południowo-wschodnią Azję, północną Afrykę, część Bliskiego Wschodu i wszystkie oceany. Niektóre epizody wojny rozgrywały się nawet w Arktyce i Ameryce Północnej. Poza większością państw europejskich i ich koloniami, brały w niej udział państwa Ameryki Północnej i Ameryki Południowej oraz Azji. Głównymi stronami konfliktu były państwa osi i państwa koalicji antyhitlerowskiej (alianci).

Małżeństwa i potomstwo

Leopold III był dwukrotnie żonaty. W listopadzie 1926 ożenił się z księżniczką Astrid Szwedzką (wnuczką Oskara II, króla Szwecji i Norwegii). Z ich związku urodziło się troje dzieci:

Józefina Charlotta (1927-2005), od 1953 żona wielkiego księcia Luksemburga, Jana;

Baudouin Albert, książę Brabancji, hrabia Hainaut (1930-1993), król Belgii;

Albert Feliks, książę Liège (ur. 1934), król Belgii.

29 sierpnia 1935 na drodze w Szwajcarii Leopold stracił panowanie nad kierownicą i uderzył w drzewo. On i siedząca obok Astrid zostali wyrzuceni poza samochód. Król został tylko lekko ranny, ale Astrid w ciąży z ich czwartym dzieckiem, zginęła.

Królewski Order Lwa (fr.: Ordre Royal du Lion, nl.: Koninklijke Orde van de Leeuw) – wysokie odznaczenie (order) Królestwa Belgii, nadawane od 1891 do 1960.

Belgia, Królestwo Belgii (Koninkrijk België, Royaume de Belgique, Königreich Belgien) – państwo federacyjne w zachodniej Europie w południowych Niderlandach. Belgia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO.

11 września 1941 w sekrecie Leopold ożenił się z Mary Lilian Baels, która otrzymała tytuł księżnej de Rethy. Ich związek małżeński był morganatyczny, więc trójka dzieci z tego związku nie posiada praw do sukcesji tronu belgijskiego:

Aleksander, książę Belgii (1942-2009), mąż Lei Ingi Dory Wolman;

Maria Krystyna, księżniczka Belgii (ur. 1951), żona (1) Paula Druckera, (2) Jean-Paula Gourgesa;

Maria Esmeralda, księżniczka Belgii (ur. 1956), dziennikarka znana jako Esmeralda de Réthy, żona Salvadora Moncady.

Dalsze życie

W latach 30. Leopold przygotowywał się do ewentualnej wojny, ale kiedy wybuchła II wojna światowa Belgia poddała się i ponownie znalazła pod okupacją niemiecką. Rząd belgijski ewakuował się do Paryża i Londynu, a Leopold III został w Brukseli - zdecydowany stawić czoła zwycięskim Niemcom. Odmówił współpracy z okupantem i administrowania Belgią wedle zaleceń Niemców. Naziści ustanowili rząd wojskowy, a Leopolda uwięzili w areszcie domowym - rząd belgijski na wygnaniu uznał króla za niezdolnego do dalszych rządów. 19 listopada 1940 Leopold spotkał się z Adolfem Hitlerem - hitlerowska wizja przyszłej zjednoczonej Europy nie przewidywała istnienia suwerennych państw, a Leopold pragnął pozostawienia suwerennej Belgii.

Mary Lilian Baels (ur. 28 listopada 1916, zm. 7 lipca 2002) – księżna de Réthy, druga żona króla Belgii Leopolda III, córka Henriego Baelsa, właściciela przedsiębiorstwa rybackiego i byłego gubernatora Flandrii Zachodniej.

Zakon Rycerski Grobu Bożego w Jerozolimie (łac. Ordo Equestris Sancti Sepulcri Hierosolymitani) Bożogrobcy, Zakon Kanoników Regularnych Stróżów Świętego Grobu Jerozolimskiego, w Polsce znany także jako Zakon Kanoników Regularnych Stróżów Grobu Chrystusowego to zakon wywodzący się z założonej w 1099 r. przez Gotfryda z Bouillon kapituły. Początkowo zakon stanowiło 20 kanoników sprawujących służbę duszpasterską i 50 rycerzy krzyżowych wywodzących się z najlepszych domów rycerskich. Podlegali oni zwierzchnikowi kościoła łacińskiego w Ziemi Świętej czyli biskupowi Jerozolimy. W czasach stacjonowania w Palestynie (do XIII wieku) do ich podstawowych obowiązków należało oprowadzanie pątników, obrona Grobu Chrystusa oraz uczestniczenie w wyprawach przeciw niewiernym. Kapituła składała się z duchownych i rycerzy, jednak szybko dominującą rolę zaczęli odgrywać kapłani. Regułę św. Augustyna nadał im patriarcha Arnulf z Rohez (1114 r.). W 1122 r. zatwierdził ją papież Kalikst II.

Leopold później krytykowany był za swe kontrowersyjne działania podczas wojny i udał się na emigrację w latach 1944–1950. Po jego powrocie wybuchły protesty, które skłoniły go do abdykacji na rzecz następcy tronu, syna, Baldwina.