Leopold I, właśc. Leopold Jerzy Krystian Fryderyk (ur. 16 grudnia 1790 w Coburgu, zm. 10 grudnia 1865 w Laeken) – książę Sachsen-Coburg-Gotha, król Belgów 1831 – 1865.

Był najmłodszym synem księcia Franciszka Sachsen-Coburg-Saalfeld i Augusty Reuss. Jego siostrami były Julia - wielka księżna Rosji i Wiktoria - księżna Kentu. W 1795, jeszcze jako małe dziecko, został mianowany pułkownikiem w Lejb-Gwardyjskim Pułku Izmaiłowskim. Kiedy w 1806 oddziały Napoleona okupowały księstwo Sachsen-Coburg, Leopold wyjechał do Francji i tam Napolen zaproponował mu stanowisko swojego adiutanta. Leopold odmówił i dołączył do rosyjskiej cesarskiej kawalerii. Walczył w kampaniach przeciwko Napoleonowi i wsławił się w bitwie pod Kulm. W 1815, w wieku 25 lat, Leopold uzyskał stopień generalski w armii Imperium Rosyjskiego.

4 października 1830 Belgia uzyskała niepodległość, a belgijski Kongres Narodowy spośród kilku kandydatur wybrał Leopolda i ofiarował mu tron nowopowstałego królestwa. 4 czerwca 1831 Leopold został oficjalnie wybrany, 26 czerwca przyjął tytuł Króla Belgów, a 21 lipca przez wejściem do brukselskiego kościoła Św. Jakuba złożył przysięgę na konstytucję (21 lipca do dnia dzisiejszego jest w Belgii świętem państwowym). Niecałe dwa tygodnie później, 2 sierpnia, Holandia zaatakowała Belgię. Walki trwały następne osiem lat, aż oba kraje podpisały pokój w Londynie, który zagwarantował Belgii niepodległość. W tym samym roku Belgia ogłosiła również wieczystą neutralność.

Król

Leopold miał ogromny wpływ na politykę Wielkiej Brytanii. W 1816 ożenił się z jedyną córką księcia-regenta Jerzego, a w 1837 na tronie brytyjskim zasiadła jego siostrzenica - Wiktoria Hanowerska. Leopold jeszcze przed akcesją Wiktorii korespondował z nią regularnie i listownie doradzał jej w wielu sprawach. W 1840 zaaranżował małżeństwo Wiktorii (córki swojej siostry Wiktorii) z Albertem (synem swojego brata Ernesta).

5 maja 1835 otwarto pierwszą linię kolejową w Europie - połączyła Brukselę z Mechelen. W 1842 Leopold podjął bezskuteczną próbę przeforsowania praw dzieci i kobiet. W 1848, kiedy we Francji zdetronizowano Ludwika Filipa I (teścia Leopolda), a przez cała Europę przetoczyła się rewolucja, ominęła ona neutralną Belgię - głównie dzięki zabiegom dyplomatycznym Lepolda.

Król zmarł w wieku 74 lat i został pochowany w krypcie królewskiej w kościele Notre-Dame w Laeken.

Małżeństwa i potomstwo

Leopold z żoną Ludwiką Marią i dziećmi

2 maja 1816 poślubił księżniczkę Charlottę Augustę (jedyną córkę późniejszego króla Jerzego IV, i Karoliny Brunszwickiej). Para nie miała dzieci.

2 lipca 1829 Leopold ożenił się z aktorką Caroline Bauer, z tej okazji mianowaną hrabiną Montgomery, kuzynką swojego doradcy - Christiana Friedricha Freiherr von Stockmar. Była to prywatna ceremonia bez charakteru religijnego, której ważność jest kwestionowana. "Małżeństwo" zakończyło się rozwodem w 1831, a rok później Leopold ożenił się z Ludwiką Marią Orleańską.

9 sierpnia 1832, w Compiègne poślubił księżniczkę Ludwikę Marię Orleańską (najstarszą córkę Ludwika Filipa I, króla Francji). Para miała czworo dzieci:

Leopold miał również dwóch synów ze swoją kochanką Arcadią Meyer (z domu Claret):

Po jego śmierci, w 1862, obaj oni otrzymali tytuł Freiherr von Eppinghoven, a Arcadia została Baronową von Eppinghoven.

Wywód przodków Leopolda I