Leopold Raznowiecki - Polski Serwis Naukowy

Leopold Raznowiecki (ur. 23 stycznia 1924 w Staroniwie pod Rzeszowem, zm. 24 października 2007 w Warszawie) – generał brygady Ludowego Wojska Polskiego, magister inżynier

Służbę wojskową rozpoczął 12 stycznia 1945 r., jako podchorąży Oficerskiej Szkoły Piechoty. Promowany w tym samym roku chorążym, objął stanowisko dowódcy plutonu w 53 pułku piechoty (pp) 15 Dywizji Piechoty (DP). Słuchacz kursu oficerskiego w Oficerskiej Szkole Piechoty nr 2 w 1946 r., później w l. 1946-1953 Akademii Wojsk Inżynieryjnych w Moskwie. Major z 1953 i szef wydziału w Szefostwie Wojsk Inżynieryjnych Ministerstwa Obrony Narodowej. Później kierował oddziałem w tym Szefostwie. W l. 1957 - 1960 oficer ds. studiów inżynieryjnych Biura Studiów Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W 1961 na praktyce jako zastępca dowódcy 2 Ciężkiej Brygady Saperów w Kazuniu Nowym ds. liniowych. Pułkownik z 1961. Do 1964 szef oddziału w Sztabie Generalnym. W okresie 1964-1967 zastępca szefa Komunikacji Wojskowej MON. Generał brygady z października 1967. Brał udział w Misji Rozpoznawczej w Północnym Wietnamie.

Rzeszów (łac. Resovia, czes. Řešov, jid. רײַשע, ros. Жешув, ukr. Ряшiв, niem. Reichshof) – miasto w południowo-wschodniej Polsce, stolica województwa podkarpackiego oraz diecezji rzeszowskiej. Rzeszów stanowi powiat grodzki, a także jest siedzibą ziemskiego powiatu rzeszowskiego.

Wietnam (oficjalnie: Socjalistyczna Republika Wietnamu, wiet.: Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam) − państwo w Azji Południowo-Wschodniej. Graniczy z Chinami, Laosem i Kambodżą. Z liczbą ludności ponad 86 mln, jest 13. co do wielkości populacji państwem świata.

W l. 1968-1972 zastępca szefa Wojsk Inżynieryjnych MON ds. technicznych. W l. 1972-1973 pełnomocnik ministra Obrony Narodowej ds. budowy autostrad (kierował budową odcinka drogi szybkiego ruchu między Warszawą a Częstochową), a przez następny rok pełnomocnik MON ds. wyodrębnionego budownictwa lądowego i wodnego. W 1974 objął stanowisko zastępcy głównego kwatermistrza WP - szefa Komunikacji Wojskowej . W l. 1978-1983 szef Wojsk Inżynieryjnych MON, a później do 1987 pełnomocnik szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego ds. budownictwa specjalnego. Od 1987 przedstawiciel Polski w Międzynarodowej Komisji Kontroli i Nadzoru w Korei. Po powrocie do kraju główny specjalista Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.

Ministerstwo Obrony Narodowej (MON) – urząd administracji rządowej w Polsce podlegający ministrowi właściwemu do spraw wojska. W okresie II Rzeczypospolitej i II wojny światowej nosił nazwę Ministerstwa Spraw Wojskowych (M.S.Wojsk.). Jest tzw. resortem siłowym, podobnie jak Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji. Budżet ministerstwa na rok 2008, wliczając koszty wdrażania samolotów wielozadaniowych, wynosi 23,7 mld złotych .

Ludowe Wojsko Polskie (LWP) – nieoficjalna nazwa używana dla określenia części Wojska Polskiego utworzonej podczas II wojny światowej w latach 1943–1944 na terytorium ZSRR, a następnie wywodzących się z niej sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w okresie 1944–1952 i Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w okresie 1952–1989.

10 listopada 1989 oficjalnie pożegnany przez ministra obrony narodowej, gen. armii Floriana Siwickiego w związku z przejściem w stan spoczynku. Zawodową służbę wojskową zakończył 15 lutego 1990. Mieszkał w Warszawie.

Odznaczenia: Krzyż Komandorski, Oficerski, Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Medal "Za Rozminowanie Kraju", Order Przyjaźni II st. KRL-D. Laureat nagrody państwowej II stopnia.

Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Północnym na Wólce Węglowej w Warszawie.

Order Odrodzenia Polski, Polonia Restituta - drugie najwyższe polskie państwowe odznaczenie cywilne, nadawane za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami. Ustanowione ustawą z 4 lutego 1921.

Krzyż Zasługi – polskie cywilne odznaczenie państwowe, nadawane za zasługi dla Państwa lub obywateli, ustanowione na mocy ustawy z dnia 23 czerwca 1923 roku i nadawane do chwili obecnej.

Bibliografia

H. P. Kosk, Generalicja polska// wyd.: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", Pruszków 2001

M. Jędrzejko, Generałowie i admirałowie III Rzeczypospolitej, Wydawnictwo von Borowiecky, Warszawa 2002

Wojskowy Przegląd Historyczny, 1990, nr 1-2 (131-132), str. 276