Leszek Bogdanowicz - Polski Serwis Naukowy

Leszek Bogdanowicz, pseudonim Bob Roy, właściwie Bogusław Grzyb (ur. 25 lutego 1934 roku w Czarnkowie, zm. 2 sierpnia 1984 w Warszawie) – polski kompozytor, a także gitarzysta, aranżer i dyrygent.

Przebieg kariery

Nie jest absolwentem żadnej szkoły muzycznej. Umiejętności instrumentalne, kompozytorskie i dyrygenckie nabył samodzielnie.

Zadebiutował jeszcze pod nazwiskiem Bogusław Grzyb jako gitarzysta w zespole Modern Jazz Sextet, grającym – na co wskazuje nazwa – jazz nowoczesny. Współpracował w nim z następującymi muzykami: Norbert Bojanowski (lider grupy, grający na wibrafonie), Kazimierz Guzowski (saksofonista tenorowy), Edward Malicki (perkusista), Andrzej Mundkowski (pianista) oraz Leonard Szymański (kontrabasista). Z grupą tą wystąpił na II Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym w Sopocie w roku 1957, reprezentując gdański Jazz Club.

Przegląd Piosenki Aktorskiej - najstarszy festiwal aktorski organizowany co roku we Wrocławiu. W jego trakcie odbywa się Konkurs Aktorskiej Interpretacji Piosenki oraz cykl koncertów i spektakli muzycznych.
Partita - grupa wokalna powołana do życia w 1966 przez Janusza Kępskiego, który do 1968 piastował funkcję kierownika muzycznego. Jego następcami byli Leszek Bogdanowicz (w latach 1969-71) oraz Antoni Kopff (w latach 1971-76). Grupa rozwiązała się w 1976, w kilka miesięcy po sopockim recitalu z okazji jubileuszu dziesięciolecia istnienia.

W roku 1959 stał się współtwórcą (obok Franciszka Walickiego) pierwszego polskiego zespołu rockandrollowego. Był też jego kierownikiem muzycznym. Grupa ta, założona w Gdańsku, nazywała się Rhytm & Blues i funkcjonowała do 1960 roku. Śpiewali w niej Michaj Burano, Bogusław Wyrobek oraz Marek Tarnowski. Zyskała uznanie publiczności, lecz ówcześni krytycy byli jej bardzo nieprzychylni. Po rozwiązaniu grupy Rhytm & Blues Bogdanowicz założył własny zespół The Twisters, z którym propagował muzykę twist.

Zdzisława Barbara Sośnicka (pseud. kompozytorski Barbara Bajer; ur. 29 sierpnia 1945 w Kaliszu) – polska piosenkarka, dyrygentka, kompozytorka, aktorka obdarzona silnym tembrem głosu o skali 2,5 oktawy.
Tokio ?/i (jap. 東京都, Tōkyō-to?) – stolica Japonii położona nad Oceanem Spokojnym (Zatoka Tokijska) na Honsiu – największej z Wysp Japońskich. Główny ośrodek największego zespołu miejskiego świata (metropolis Greater Tokyo Area), który, wraz z Jokohamą, Kawasaki, Saitamą i innymi miastami nad zatoką, skupia 32-43 mln mieszkańców.

W roku 1963 związał się z Warszawą, gdzie nawiązał współpracę z Orkiestrą Polskiego Radia Studio M-2, którą prowadził Bogusław Klimczuk. Bogdanowicz pracował tam jako aranżer i kompozytor. W latach 1964-1967 miał własny zespół wokalno-instrumentalny. Z grupą tą współpracowali pianista Andrzej Kurylewicz, saksofonista Alfred Banasiak oraz inni muzycy. Bogdanowicz prowadził także big band akompaniujący artystom na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej Pagart.

Holandia (nid. Nederland) – europejska część Królestwa Niderlandów (nid. Koninkrijk der Nederlanden), tworzonego także przez Arubę i Antyle Holenderskie. Holandia jest członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), ONZ oraz NATO. Holandia jest monarchią konstytucyjną położoną w zachodniej części Europy nad Morzem Północnym, które oblewa ją od północy i zachodu. Graniczy na południu z Belgią oraz na wschodzie z Niemcami. Obecne granice wytyczono w roku 1839.
Violetta Villas ("VV"), właściwie Czesława Maria de domo Cieślak, primo voto Gospodarek, secundo voto Kowalczyk (ur. 10 czerwca 1938 w Liège w Belgii jako Violetta Élisa Cieślak) - polska i międzynarodowa artystka estradowa, śpiewaczka operowa i operetkowa, aktorka filmowa, teatralna i rewiowa, kompozytorka, autorka tekstów. Jej głos jest charakteryzowany jako sopran koloraturowy o rozszerzonej skali, obejmującej 5 oktaw. Posiadaczka słuchu absolutnego. Posiada umiejętność gry na fortepianie, puzonie oraz skrzypcach. Przez wielu uważana za legendę polskiej muzyki, w prasie francuskiej i amerykańskiej określana jako "głos ery atomowej" oraz "biały kruk wokalistyki światowej". Przez kilka dekad polski symbol seksu. Mówi biegle w języku francuskim, dawniej operowała także językiem walońskim. Honorowa obywatelka miast Lewin Kłodzki i New Britain.

Jako dyrygent współpracował z wieloma orkiestrami, zarówno polskimi (np. z orkiestrą Polskich Nagrań pod pseudonimem Bob Roy), jak i zagranicznymi (m.in. z orkiestrą teatru Champs-Elysée w Paryżu we Francja). Wiele razy był też kierownikiem muzycznym Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu. Był również kierownikiem artystycznym zespołu muzycznego Partita.

Krajowy Festiwal Piosenki Polskiej w Opolu (KFPP OPOLE) – polski festiwal muzyczny organizowany corocznie w Opolu, zwykle w czerwcu. Stanowi podsumowanie sezonu artystycznego (od Opola do Opola) polskiego środowiska twórców i wykonawców piosenek.
Festiwal (łac. festivus - radosny, wesoły, świąteczny) – szereg imprez artystycznych, przeważnie jednego typu (np. filmowych, muzycznych, teatralnych), będących przeglądem osiągnięć w danej dziedzinie, zorganizowanych w jednym czasie i pod wspólną nazwą, często ujętych w ramy konkursu.

Pisał muzykę do tekstów takich autorów, jak m.in.: Wanda Barska, Anna Bernat, Andrzej Bianusz, Jerzy Ficowski, Jerzy Jurandot, Jonasz Kofta, Janusz Kondratowicz, Krzysztof Logan, Wojciech Młynarski, Ola Obarska, Agnieszka Osiecka, Witold Patuszyński, Jacek Podkomorzy, Wanda Sieradzka, Zbigniew Stawecki, Jadwiga Urbanowicz, Tadeusz Urgacz.

Jonasz Kofta właśc. Janusz Kofta (ur. 28 listopada 1942 w Mizoczu na Wołyniu, zm. 19 kwietnia 1988 w Warszawie) – polski poeta, dramaturg, satyryk i piosenkarz.
Polska, oficjalnie Rzeczpospolita Polska – państwo położone w Europie Środkowej nad Morzem Bałtyckim. Graniczy z Niemcami (na zachodzie), Czechami i Słowacją (na południu), Ukrainą i Białorusią (na wschodzie), na północnym wschodzie z Litwą oraz na północy z Rosją (obwód kaliningradzki). Ponadto polska granica wyłącznej strefy ekonomicznej na Bałtyku graniczy ze strefami Danii i Szwecji.

Piosenki z muzyką Bogdanowicza usłyszeć można w wykonaniu takich artystów, jak: Hans-Jürgen Beyer, Stan Borys, Michaj Burano, Zofia i Zbigniew Framerowie, Anna German, Bożena Grabowska, Irena Jarocka, Waldemar Kocoń, Halina Kunicka, Lucjan Kydryński, Partita, Jerzy Połomski, Sława Przybylska, Maryla Rodowicz, Tadeusz Ross, Irena Santor, Zdzisława Sośnicka, Lidia Stanisławska, Jarema Stępowski, Trubadurzy, Violetta Villas, Albert West (Holender), Adam Wroński, Bogdana Zagórska.
Covery śpiewają m.in. Monika Dryl, Anna Mamczur, Barbara Melzer.

Aleksander Maliszewski (ur. 19 października 1901 w Warszawie, zm. 29 września 1978 tamże) – polski poeta, dramatopisarz, tłumacz, prozaik, krytyk teatralny i filmowy.
Framerowie – duet wokalny utworzony przez Zofię Szumer i Zbigniewa Frankiewicza w Łodzi (pseudonim estradowy duetu powstał z ich nazwisk). Ona zadebiutowała w łódzkim kabarecie studenckim „Piwnica 59”, on w Operetce Koszalińskiej. Jako duet pojawili się po raz pierwszy publicznie w 1959 r. z Marimbą, zespołem gitarzystów Jana Ławrusiewicza. Ówczesny repertuar duetu tworzyły piosenki latynoamerykańskie. Wielokrotnie brał udział w popularnych audycjach radiowych i telewizyjnych (m.in. „Podwieczorek przy mikrofonie”, „Zgaduj-Zgadula”, „Muzyka lekka, łatwa i przyjemna”, „Tu Łódź”). Wystąpił w paryskiej Olympii, moskiewskim Music-Hallu, zachodnioberlińskim programie „Goście z Polski”, programie artystycznym na olimpiadzie w Monachium i fińskim filmie muzycznym „Helsinki nocą”. Koncertował także w ZSRR, NRD, NRF, Czechosłowacji, Bułgarii, Danii, Austrii, Jugosławii, na Węgrzech oraz ośrodkach polonijnych Kanady i USA.

Nagrody

1964 – nagroda za aranżację na KFPP w Opolu

1965 – nagroda za aranżację na KFPP w Opolu

1971 – I nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Popularnej w Tokio (Japonia) za utwór Może już jutro

1972 – I nagroda na festiwalu jw. za utwór Nie ma drogi dalekiej

1976 – Grand Prix w Międzynarodowym Konkursie Piosenki w Paryżu

Wyróżnienia

1969 – tytuł aranżera roku

1973 – piosenka Ostatnie tango naszej miłości została piosenką roku

Wybrana dyskografia

Leszek Bogdanowicz (EP, Muza N-0335)

Orkiestra pod dyr. Leszka Bogdanowicza Zapraszamy do tańca (LP, Muza SXL 0604, 1970)

Chorus & Disco Company Światła dyskoteki (LP, Muza SX 1590, 1978)

Chorus & Disco Company Discoland (LP, Muza SX 1696, 1979)

Leszek Bogdanowicz i jego piosenki (LP, Pronit SX 1746, 1979)

Orkiestra smyczkowa pod dyr. Leszka Bogdanowicza Melodie na dobranoc (LP, Muza SX 1818, 1979)

String Orchestra Conducted By Leszek Bogdanowicz Captain Singleton Melodies (LP, Muza SX 1935, 1980)

Bob Roy Orchestra Disco-Flash (LP, Muza SX 1998, 1980)

String Orchestra Conducted By Leszek Bogdanowicz Motel (LP, Muza SX 2401, 1987)

Inne płyty

Partita (EP, Muza N-0596)

Złote lata polskiego beatu 1959-61 (LP, Muza SX-3003)

Melodie na dobranoc (LP, Muza SX-1818)

Halina Kunicka: Star (Pocztówka, PWP Ruch R=-0099-u)

Halina Kunicka (Pocztówka, Ruch R--0345)

Partita (Pocztówka, Ruch R--0210)

Zdzisława Sośnicka (Pocztówka, KAW R-0098-II)

Zdzisława Sośnicka (EP, Muza N-0684)

Zdzisława Sośnicka (SP, Muza SP-426)

Stan Borys (Pocztówka, Ruch R--0592)

Irena Santor (Pocztówka, Ruch R--0256)

Irena Santor (SP, Muza SP-364)

Franciszek Walicki, ps. Jacek Grań (ur. 20 lipca 1921 w Łodzi) – polski dziennikarz muzyczny, publicysta, autor tekstów piosenek, działacz kulturalny, współtwórca wielu zespołów muzycznych, także kompozytor, uważany za ojca polskiego big bitu i rocka.
Wibrafon - perkusyjny instrument muzyczny, podobny do dzwonków i ksylofonu. Zbudowany jest z metalowych płytek (czym odróżnia się od ksylofonu, w którym płytki są drewniane) połączonych z zestawem rur, pełniących rolę rezonatorów i tworzących wibrujące dźwięki przy uderzaniu płytek pałeczkami. Pałeczki mają drewniane lub ratanowe trzonki, a główki owinięte są zwykle włóczką, czasem filcem lub gumą.

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)