Askon (ascon) – jeden z typów morfologicznych gąbek (Porifera), charakteryzujący się najprostszą budową. Osobnik dorosły przypomina przytwierdzoną do podłoża gastrulę. Na szczycie ciała (górny biegun) znajduje się oskulum prowadzący do jamy pragastralnej, a po bokach porocyty. Ciało tworzą dwie warstwy komórek: okrywająca (pinakodermalna) i wewnętrzna (choanodermalna), między którymi znajduje się mezohyl, najczęściej z licznymi sklerytami. Gąbki typu askon to przede wszystkim prymitywne formy gąbek wapiennych z rodzajów Leucosolenia i Clathrina. Osiągają rozmiary kilku milimetrów.

Spongocel – wewnętrzna jama gąbek zwana inaczej jamą pragastralną dla odróżnienia od jamy prajelita tkankowców. Spongocel łączy się ze środowiskiem zewnętrznym licznymi jamkami lub porami, którymi woda napływa do wewnątrz oraz przez oskulum, którędy woda wypływa. W typie askon spongocel wysłany jest choanocytami. W typie sykon ograniczony jest do kanałów promienistych, a w typie leukon występuje tylko w koszyczkach.