Lew Diomin - Polski Serwis Naukowy

Załoga Sojuza 15 na znaczku wydanym w ZSRR. Giennadij Sarafanow i Lew Diomin (po prawej)

Lew Stiepanowicz Diomin ros. Лев Степанович Дёмин (ur. 11 stycznia 1926 w Moskwie – zm. 18 grudnia 1998 w Gwiezdnym Miasteczku), pułkownik lotnictwa, kosmonauta radziecki, Lotnik Kosmonauta ZSRR.

Wykształcenie i służba wojskowa

1941 – ukończył w Moskwie szkołę podstawową nr 354.

1945 – rozpoczął naukę w wojskowych szkołach lotniczych ale z uwagi na wadę wzroku trafił ostatecznie do wojskowej szkoły mechaników lotniczych, którą ukończył w czerwcu 1947 i przez pewien czas służył w armii w tym charakterze.

1949 – z wyróżnieniem zakończył lotniczą szkołę łączności i przez kilka lat służył w jednostkach zajmujących się rozpoznaniem radiolokacyjnym.

1961 - ukończył Wydział Radiotechniki Wojskowej Lotniczej Akademii Inżynieryjnej im. N. Żukowskiego. Później pozostał na uczelni.

wrzesień 1961 – styczeń 1963 - był starszym pracownikiem jednego z laboratoriów Centralnego Instytutu Naukowo-Badawczego Lotnictwa (ЦНИИ ВВС), gdzie zajmował się samonaprowadzającymi rakietami klasy „ziemia - ziemia”.

15 maja 1963 – po obronie pracy na Wojskowej Lotniczej Akademii Inżynieryjnej im. N. Żukowskiego uzyskał stopień kandydata nauk technicznych w zakresie obrony przeciwrakietowej.

13 sierpnia 1983 – rozkazem Ministra Obrony ZSRR, z powodu choroby, został przeniesiony do rezerwy.

Kariera kosmonauty i służba w Centrum Przygotowań Kosmonautów

10 stycznia 1963 – został członkiem drugiej grupy kosmonautów radzieckich.

1963 – 1965 – przeszedł dwuletni cykl ogólnych przygotowań do lotu w kosmos.

styczeń 1965 – Domin, po pomyślnie zakończonym szkoleniu, został skierowany do zespołu kosmonautów, którzy przygotowywali się do lotu w kosmos w ramach programów nadzorowanych przez wojsko.

maj 1965 – styczeń 1966 – razem z Gieorgijem Bieriegowojem w załodze rezerwowej, jako kosmonauta-badacz, przygotowywał się do lotu na statku kosmicznym Woschod 3. Program Woschod został jednak zakończony zaledwie po dwóch lotach i wszystkie kolejne zaplanowane loty zostały odwołane.

1966 – 1974 – szkolił się wspólnie z innymi wybranymi kosmonautami w ramach programu wojskowej stacji orbitalnej Ałmaz. Pod koniec 1971 ćwiczył w załodze razem z Pawłem Popowiczem. Od jesieni 1972 do lutego 1973 - razem z Giennadijem Sarafanowem w trzeciej (rezerwowej) załodze przygotowywał się do lotu na stację orbitalną Ałmaz (ОПС-101 «Алмаз»). Niestety kilkanaście dni po starcie stacja uległa dehermetyzacji w związku z czym wszystkie loty załogowe w jej kierunku zostały odwołane. Nieczynna stacja otrzymała oficjalną nazwę Salut 2.
Później, podobnie jak poprzednio, razem z Giennadijem Sarafanowem, rozpoczął przygotowania do lotu na pokładzie drugiej stacji orbitalnej Ałmaz (ОПС-101-2 «Алмаз»). Obiekt ten po wyniesieniu na orbitę otrzymał nazwę Salut 3. Obaj zostali mianowani do drugiej stałej załogi.

26 – 28 sierpnia 1974 – wziął udział w locie statku kosmicznego Sojuz 15.
Po powrocie z tej misji nigdy więcej nie został wyznaczony do lotu w kosmos.

1974 – 1978 – w Centrum Przygotowań Kosmonautów im. J. A. Gagarina dowodził niektórymi grupami kosmonautów.

1978 – 1983 – pełnił funkcję zastępcy naczelnika 1. Wydziału Centrum Przygotowań Kosmonautów ds. naukowo-badawczych i doświadczalnych.

26 stycznia 1982 – zwolniono Diomina z oddziału kosmonautów.

Jurij Aleksiejewicz Gagarin, ros. Юрий Алексеевич Гагарин (wym. ˈjurʲɪj ɐlʲɪˈksʲeɪvʲɪtɕ gɐˈgarʲɪn) (ur. 9 marca 1934 w Kłuszynie, zginął 27 marca 1968 w okolicach Kirżacza) – radziecki kosmonauta, pierwszy człowiek w kosmosie, Bohater Związku Radzieckiego i kawaler Orderu Lenina.
Lista zawiera nazwiska wszystkich astronautów i kosmonautów, którzy uczestniczyli w locie kosmicznym, bądź wystartowali do lotu w kosmos. Wyjątkowo uzupełniono ją o astronautów:

czytaj dalej: [2], [3]

w oparciu o Wikipedię (licencja GFDL, CC-BY-SA 3.0, autorzy, historia, edycja)