Lew Oborin - Polski Serwis Naukowy

Lew Oborin podczas koncertu w NRD, 26 listopada 1951

W Wikimedia Commons znajdują się multimedia związane z tematem:
Lew Oborin

Lew Nikołajewicz Oborin, (ros. Лев Николаевич Оборин), (ur. 11 września 1907, według kalendarza juliańskiego 29 sierpnia w Moskwie, zm. 5 stycznia 1974 tamże) – rosyjski pianista. Zwycięzca I Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w 1927.

Niemiecka Republika Demokratyczna w skrócie NRD (niem. Deutsche Demokratische Republik, DDR) - państwo powstałe 7 października 1949 na terenie byłej sowieckiej strefy okupacyjnej (niem. Sowjetische Besatzungszone in Deutschland, SBZ). 3 października 1990 NRD przyłączyła się do RFN.

Na mapach: 55°45′23″N 37°36′15″E / 55.75639, 37.60417 Moskiewskie Konserwatorium Państwowe imienia Piotra Iljicza Czajkowskiego (ros. Московская государственная консерватория имени П. И. Чайковского) – wyższa uczelnia muzyczna założona w roku 1866 przez Nikołaja Rubinsteina.

Biografia

W czasie wczesnego dzieciństwa jego rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. W 1914 przeniosła się do Moskwy, gdzie chłopiec zaczął naukę w szkole muzycznej. Pobierał m.in. lekcje kompozycji pod okiem Aleksandra Greczjaninowa, osiągając ponadprzeciętne rezultaty. W 1921 rozpoczął studia muzyczne w Konserwatorium Moskiewskim, które ukończył w 1926. W następnym roku zdobył pierwszą nagrodę w I Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Po zdobyciu tego wyróżnienia dał koncerty w Polsce i Niemczech. Po powrocie do Moskwy, aż do 1945 występował jedynie w ZSRR. W tym samym czasie nauczał w Konserwatorium Moskiewskim.

Nagroda Stalinowska - nagroda państwowa w ZSRR przyznawana w latach 1940-1954 obywatelom tego państwa za wybitne osiągnięcia w dziedzinie nauki, techniki, literatury i sztuki oraz nowych metod wytwarzania i konstruowania wyrobów.

Ludowy Artysta ZSRR (ros. Народный артист СССР) – tytuł honorowy, nadawany wybitnym twórcom sztuki teatralnej (scenicznej), kinowej i muzycznej narodów ZSRR. Został ustanowiony decyzją Centralnego Komitetu Wykonawczego 13 stycznia 1937 roku. Nadawano go do 21 grudnia 1991 roku. Ogółem otrzymało go 1006 (wg niektórych źródeł 1007) osób. Tytuł ten był najwyższym wyróżnieniem w dziedzinie muzyki oraz sztuki teatralnej, filmowej i cyrkowej.

W 1935 po raz pierwszy zagrał wspólnie z rosyjskim skrzypkiem Dawidem Ojstrachem, z którym od tego czasu występował i współpracował do końca życia. Od 1941 do 1963 grał w trio muzycznym z Dawidem Ojstrachem (skrzypce) i Swiatosławem Knuszewickim (wiolonczela). Wspólne koncerty przyniosły mu międzynarodową sławę.

Dawid Fiodorowicz Ojstrach (ros. Давид Фёдорович Ойстрах, ur. 30 września 1908, zm. 24 października 1974), był rosyjskim skrzypkiem pochodzenia żydowskiego. Dokonał licznych nagrań fonograficznych, kompozytorzy dedykowali mu wiele utworów skrzypcowych.

Rosja, Federacja Rosyjska (. Rosja jest największym państwem na świecie według powierzchni, jej terytorium jest większe od kontynentu: Europy, Australii i Antarktydy. Pod względem liczby ludności zajmuje 9. miejsce (po Chinach, Indiach, USA, Indonezji, Brazylii, Pakistanie, Bangladeszu i Nigerii).

Był nauczycielem wielu wybitnych muzyków. Do jego uczniów należą m.in.: Władimir Aszkenazy, Giennadij Rożdiestwienski, Anatolij Dokumentow, Michaił Woskriesienski, Boris Berman, Lev Natochenny.

Nagrody

Nagroda Stalinowska drugiego stopnia (1943)

Ludowy Artysta ZSRR (1964)

Państwowa Nagroda RFSRR im. Michaiła Glinki (1966)

Bibliografia

Софья Михайловна Хентова Лев Оборин, Музыка, 1964.

Profil na stronie Konserwatorium Moskiewskiego (ros.). [dostęp 2010-03-01].